Viṣvaksenasaṃhitā · Chapter 31

sāyujyaphalamāpnoti satyametanna saṃśayaḥ //
iti śrīpāñcarātre viṣvaksenasaṃhitāyāṃ jayantyutsavavidhānaṃ nāma triṃśo 'dhyāyaḥ ||
ekatriṃśo 'dhyāyaḥ
nāradaḥ---
pavitrāropaṇe puṣpayāge prati- ṣṭhādyutsave dīkṣāvidhānādikāle /
yaduktaṃ purā devāsa (devase?) neśa varṇaiḥ kathaṃ maṇḍalaṃ vartite tatra kāle

viṣvaksenaḥ---
mune deśakāloktavarṇādihīne yathā kartṛricchānurūpaṃ tu kāryā /
kriyā sādhakaiste pravakṣyāmyupāyaṃ mune tattvatastacchṛṇuṣvādiguptam

sarojaṃ tvanāmikayā sādhakaḥ saṃvilipte svahastavistāradīrghe /
śucau bhūtale droṇaśālyakṣatasaṃ- kīrṇe sakarṇikāṣṭapatraṃ yathecchatam

nāradaḥ---
śrutvānandanabhedādanantārcanādi- kriyā vāhinīnātha yuṣmatprasādāt /
guro mūlamantraprabhāvaṃ manīṣā mama śrotumāsījjagatkāraṇasya

viṣvaksenaḥ---
śṛṇuṣva prabhāvo 'sya padmāsane- nāpyacintyaśrutau bandhamūlasya /
aṣṭākṣarasyeyamīdṛk tathā yenābhibhāṣituḥ śaktirmune bho

tathā prasādādyathā devadevaḥ svayaṃ bhrāntināśāya bhaktārtihārī /
yadājñaptavān mūlavidyāprabhāvaṃ mune vaiṣṇavatvāttavāhaṃ bravīmi

svārthe parārther'cakastvarcanāyai suptataddvayaṃ pūtadeśe niṣaṇṇaḥ /
tatopāyatayā bhaktitattvārṇabīja- cchandomunikṣetradeve ca mānavāḥ

svayaṃ vā yathāśaktijaptvāṅgulībhiḥ samastābhirāmṛṣṭadṛgdeśadehaḥ /
bhaveddhūtapāpaḥ kṛtārtherthādhī svayaṃ devavat pūjitaścaiva bhaktaiḥ

āvāhanādyarcanāṅgena yuktā viyuktapāpā mūlamantraprabhāvāt /
viriñcātmajārcā kṛtā prītikāri- ṇyanantasya viṣṇoraśeṣāṇḍayoneḥ

nāradaḥ---
āvāhanaṃ nāma mantreṇa lakṣmī- dharasyābhimukhasya kriyāsaṅgasya /
mantrātmano mantrakartuḥ pratīte- ṣvanenaiva saṃsthāpanādi priyāsya

harirjaṅgameśvaratastāni kāle sthito nityamāhūtaye yattadā kim /
kathaṃ mūlaberasthito vāsudevo nareṇa tu kācotsavādipratīteḥ

vadānīkinīnātha guhyaṃ pariṣṭhaṃ guro saṃśayaṃ bhaktimānityamuṣmin /
viṣvaksaneḥ---
praśnaṃ tvadanyaḥ kathaṃ praṣṭumīṣṭe mune 'nena tuṣṭaḥ pravakṣyāmi tubhyam

hareḥ pūjanāṅgopacāre yatta- tvāvāhanaṃ tvatsadbhāvahetoḥ /
mune yaugapadyena sāṃnidhyamasmin krameṇeti vā saṃśayaḥ prādurāsīt

ekapradīpotthitā dīpamālā dāpe yathā yaugapadyena devaḥ /
tathā vāsudevo likhettu pratīke mune saṃnidhiṃ dāsyatīti pratītiḥ

athānyo mahābhogayogapradāyī prajānāṃ tathā vṛddhido muktidaśca /
paraṃ mūlamantreṇa saṃsmṛtya pañcā- ṅgulaṃ hṛdi spṛśya bimbasya mudrām

pradṛśyāṅgulisaṃjñitāṃ pādamūle praṇamyākṣataṃ vāpi puṣpaṃ prakīrya /
mune vidyayāṣṭārṇayaivātha cārghyaṃ punaḥ pādyācamanaṃ gandhapuṣpam

tato dhūpadīpaṃ pradāyātha bhūtānnaṃ nivedyāntarāvaraṇaṃ kalpya samyak /
tathāvaraṇānāṃ yathāpūrvamarghyā- dyanenaiva mantreṇa puṣpaṃ pradāya

nivedyātha tāmbūlikāmacyutāya pradīpyo baliṃ homamante vidhāya /
samastādhikaḥ sarvasiddhipradāyī nṛpādipriyo yogasiddhiṃ labheta

nāradaḥ---
ekaḥ pradhānaḥ kathaṃ pūjyate sve- pade cāvṛtāsane vāsudevaḥ /
guro viṣṇusenāpate vaktumarha- syaśeṣeṇa me saṃśayacchedanāya

viṣvaksenaḥ---
yathā pāvakasthānabhedāt kriyaiko makheṣvijyate vāsudavo dvijendraiḥ /
tathā viṣṭare sve pade ca vṛtāva- pyanantocyate sthānabhedena bhedaḥ