Viṣṇupurāṇa (critical edition) · Chapter 5.19

evam antar jale viṣṇum abhiṣṭūya sa yādavaḥ
arcayām āsa sarveśaṃ puṣpadhūpair manomayaiḥ //

parityaktānyaviṣayaṃ manas tatra niveśya saḥ
brahmabhūte ciraṃ sthitvā virarāma samādhitaḥ //

kṛtakṛtyam ivātmānaṃ manyamāno mahāmatiḥ
ājagāma rathaṃ bhūyo nirgamya yamunāmbhasaḥ //

rāmakṛṣṇau ca dadṛśe yathāpūrvaṃ rathe sthitau
vismitākṣas tadākrūras taṃ ca kṛṣṇo 'bhyabhāṣata //

nūnaṃ te dṛṣṭam āścaryam akrūra yamunājale
vismayotphullanayano bhavān saṃlakṣyate yataḥ //

antar jale yad āścaryaṃ dṛṣṭaṃ tatra mayācyuta
tad atrāpi hi paśyāmi mūrtimat purataḥ sthitam //

jagad etan mahāścaryaṃ rūpaṃ yasya mahātmanaḥ
tenāścaryapareṇāhaṃ bhavatā kṛṣṇa saṃgataḥ //

tat kim etena mathurāṃ prayāmo madhusūdana
bibhemi kaṃsād dhig janma parapiṇḍopajīvinām //

ity uktvā codayām āsa tān hayān vātaraṃhasaḥ
saṃprāptaś cātisāyāhne so 'krūro mathurāṃ purīm //

vilokya mathurāṃ rāmaṃ kṛṣṇaṃ cāha sa yādavaḥ
padbhyāṃ yātaṃ mahāvīryau rathenaiko viśāmy aham //

gantavyaṃ vasudevasya na bhavadbhyāṃ tathā gṛham
yuvayor hi kṛte vṛddhaḥ sa kaṃsena nirasyate //

ity uktvā praviveśātha so 'krūro mathurāṃ purīm
praviṣṭau rāmakṛṣṇau ca rājamārgam upāgatau //

strībhir naraiś ca sānandaṃ locanair abhivīkṣitau
jagmatur līlayā vīrau mattau bālagajāv iva //

bhramamāṇau tu tau dṛṣṭvā rajakaṃ raṅgakārakam
ayācetāṃ surūpāṇi vāsāṃsi rucirānanau //

kaṃsasya rajakaḥ so 'tha prasādārūḍhavismayaḥ
bahūny ākṣepavākyāni prāhoccai rāmakeśavau //

tatas talaprahāreṇa kṛṣṇas tasya durātmanaḥ
pātayām āsa kopena rajakasya śiro bhuvi //

hatvādāya ca vastrāṇi pītanīlāmbarau tataḥ
kṛṣṇarāmau mudā yuktau mālākāragṛhaṃ gatau //

vikāsinetrayugalo mālākāro 'pi vismitaḥ
etau kasya kuto vaitau maitreyācintayat tataḥ //

pītanīlāmbaradharau tau dṛṣṭvātimanoharau
sa tarkayām āsa tadā bhuvaṃ devāv upāgatau //

vikāsimukhapadmābhyāṃ tābhyāṃ puṣpāṇi yācitaḥ
bhuvaṃ viṣṭabhya hastābhyāṃ pasparśa śirasā mahīm //

prasādaparamau nāthau mama geham upāgatau
dhanyo 'ham arcayiṣyāmīty āha tau mālyajīvakaḥ //

tataḥ prahṛṣṭavadanas tayoḥ puṣpāṇi kāmataḥ
cārūṇy etāny athaitāni pradadau sa vilobhayan //

punaḥ punaḥ praṇamyāsau mālākāro narottamau
dadau puṣpāṇi cārūṇi gandhavanty amalāni ca //

mālākārāya kṛṣṇo 'pi prasannaḥ pradadau varam
śrīs tvāṃ matsaṃśrayā bhadra na kadācit tyajiṣyati //

balahānir na te saumya dhanahānis tathaiva ca
yāvad dināni tāvac ca na naśiṣyati saṃtatiḥ //

bhuktvā ca bhogān vipulāṃs tvam ante matprasādajam
mamānusmaraṇaṃ prāpya divyaṃ lokam avāpsyasi //

dharme manaś ca te bhadra sarvakālaṃ bhaviṣyati
yuṣmatsaṃtatijātānāṃ dīrgham āyur bhaviṣyati //

nopasargādikaṃ doṣaṃ yuṣmatsaṃtatisaṃbhavaḥ
saṃprāpsyati mahābhāga yāvat sūryo bhaviṣyati //

ity uktvā tadgṛhāt kṛṣṇo baladevasahāyavān
nirjagāma muniśreṣṭha mālākāreṇa pūjitaḥ //