Vishnudharmottara Purana · Chapter 1.49

// mārkaṇḍeya uvāca // //
tataḥ sālvo mahātejāḥ kuñjareṇa tarasvinā //
arpayāmāsa dharmajña reṇukānandavardhanam

stabdhakarṇo vivṛttākṣaḥ kṛtvā kuṇḍalinaṃ karam //
grīvāṃ sañcālayannāgo yayau gajamadoddhatam

dṛṣṭvaivāpatatastasya vegaṃ rāmo'pi taṃ gajam //
huṃkāramātreṇa raṇe stambhayāmāsa vegitam

stambhayāmāsa nāgendraṃ śailendraśikharopamam //
tasthau sa puratastasya sālvasya samarapriyaḥ

paraśuṃ rudhirāktāṅgaṃ sakalaṅkamalaṃ kare //
dhārayan viṣṇuvadyāti sakalaṃ kamalaṅkare

dantinā dantinaḥ pṛṣṭhaṃ rāmasyā''roḍhumicchataḥ //
jahāra vegavānvegaṃ śaraiḥ sannataparvabhiḥ

sālvasāyakasaṃghātavimukhīkṛtavikramam //
rāmaṃ raṇe daityagaṇāśchādayanti varāyudhaiḥ

mahatā so'strapuṃjena rāmaḥ saṃchādito raṇe //
nimīlitākṣaścikṣepa sālvāya paraśuṃ tadā

āgacchamānaṃ vegena sālvastaṃ paraśuṃ raṇe //
āyudhairvārayāmāsa na śaśāka ca śatruhā

sa sālvāyudhasaṃghātaṃ bhaṅktvā sarvamaśeṣataḥ //
jahāra śīrṣaṃ sālvasya mukuṭottamabhūṣitam

rāmo'pi bhūtalātprāpya gadāṃ hemavibhūṣitām //
āvidhya nijaghānograṃ sālvaṃ kuñjarasaṃsthitam

dvāvaṅkuśadharau śreṣṭhau dvau ca carmāsidhāriṇau //
patākādhāriṇaṃ caikaṃ gajasya jaghane sthitam

dehaṃ ca tasya sālvasya patākāṃ ca manoramām //
etadādāya sakalamājagāma vasundharām

siṃhanādena rāmasya vitrasto gajayūthapaḥ //
ārttanādaṃ mahatkṛtvā pradudrāva narādhipa

rāmakarmaṇi vṛtte tu bhūtalātparaśuṃ raṇe //
jagrāha vegāvānvegāddānavāntacikīrṣayā

dṛṣṭvā saparaśuṃ rāmaṃ sālvaṃ ca vinipātitam //
hataśeṣāstu te daityāḥ praviṣṭā varuṇālayam

etasminneva kāle tu devāḥ sendrapurogamāḥ //
āyodhanamupājagmuḥ puraskṛtya pitāmaham

praṇāmamakarotteṣāṃ rāmo ratikaraḥ pituḥ //
pūjayitvā tu te rāmaṃ yayurdevāḥ svamālayam

śakro'pi labdhvā tridivaṃ rāmabāhuprasādhitam //
vijahāra divaṃ rājanpālayāno jagattrayam

rathena siṃhayuktena mahādevo'pi bhārgavam//
ādāya prayayau śīghraṃ kailāsaṃ parvatottamam

snehena cā'sya gātrāṇāṃ cakre sammārjanaṃ haraḥ //
yenā''sīdbalavān rāmo nirvraṇaśca mahāśayāḥ

gatavraṇaṃ śriyopetaṃ jayaṃ labdhvā hyupasthitam //
rāmaṃ praharatāṃ śreṣṭhaṃ śaṃkaro vākyamabravīt/ २२ //
śaṅkara uvāca //
rāmarāma mahābhāga tvayā'haṃ paritoṣitaḥ //
tasmāttavā'haṃ dāsyāmi cāstragrāmaṃ hyanuttamam

astrāṇāṃ dhāraṇe śaktastvameko bhuvi bhārgava //
tava dhairyamanaupamyaṃ tava sattvamanuttamam

astrayogamihasthastvaṃ kṛtvā putra śanaiḥśanaiḥ //
sarvāstravittato rāma gantāsi pitaraṃ svakam

yaścaiva paraśurdivyaḥ pitrā dattastavā'nagha //
adya prabhṛti te kṣiptaḥ karaṃ bhūyaḥ sameṣyati

upalakṣaṇametacca tathā tava bhaviṣyati //
chetsyāmi te saṃśayāṃśca nirvṛto bhava putraka

mārkaṇḍeya uvāca //
ityevamuktaḥ paripūrṇakāmo rāmo mahātmā jitasainyanāvaḥ //
uvāsa tatra pramathaiḥ sametaḥ sarvāṇyathāstrāṇyanuśikṣamāṇaḥ

iti śrīviṣṇudharmottare prathamakhaṇḍe mārkaṇḍeyavajrasaṃvāde sālvavadho nāmaikonapañcāśattamo'dhyāyaḥ