Vishnudharmottara Purana · Chapter 1.37

// mārkaṇḍeya uvāca // //
etasminneva kāle tu kāṣṭhodarkāḥ sudāruṇāḥ //
babhūvuḥ sumahotpātāḥ saiṃhikeyaniveśane

cacāla śabdaṃ kurvāṇā mahī savanakānanā //
papāta mahatī colkā madhyenā''dityamaṇḍalāt

aparvaṇi śaśāṅkārkau saṃchannau tamasā tathā //
pravṛṣṭāśca tathā raktaṃ bhūri meghā bhayāvaham

śastrāṇi mumucurdhūmamasakṛdaśruvāhanāḥ //
indracāpasavarṇena pariveśena bhāskaraḥ

pariviṣṭa ubhe sandhye candraśca sakalāṃ niśam //
saiṃhikeyo vipatnyopi sālvasya sumahātmanaḥ

ākramyajanmana kṣatraṃ ketustasthau mahāgrahaḥ //
vavustīkṣṇā mahāvātāḥ kṣobhayanto diśo daśa

bhānuścā''sītkabandhāṅgo mṛgāścāsannasasvanāḥ //
nyalīyanta dhvajāgreṣu dānavānāṃ durātmanām

kravyādapakṣisaṃghātā hyapasavyaṃ bhayānakāḥ //
śuṣkendhanasamṛddho'pi na jajvāla hutāśanaḥ

vapūṃṣi dānavendrāṇāṃ na prākāśaṃta yādava //
uṣṇaśītaviparyāsa ṛtūnāmapyadṛśyata

prasusravurdrumā raktaṃ vyaśīryanta ca bhūṣaṇāḥ //
kharā goṣu vyajāyanta mārjārā mūṣikāsu ca

akāle puṣpitā vṛkṣā akāle phalitā drumāḥ //
vinā varṣaṃ mahānadyaḥ pratīpaṃ jagmurojasā

bhayānakāñjātabhayaḥ sughorānutpātasaṃghānprasamīkṣya rājā //
sālvaḥ samāhūya bhṛgostastanūjaṃ daityaiḥ sameto'tha cakāra mantram

iti śrīviṣṇudharmottare prathamakhaṇḍe mārkaṇḍeyavajrasaṃvāda autpātikaṃ nāma saptatriṃśattamo'dhyāyaḥ