Vishnudharmottara Purana · Chapter 1.147

mārkaṇḍeya uvāca //
āśvayuk kṛṣṇapakṣasya pañcadaśyāṃ narādhipa //
kārtikepyathavā māsi vṛṣotsargaṃ tu kārayet

grahaṇe dve mahāpuṇye tathā caivāyanadvayam //
viṣuvaddvitayaṃ caiva mṛtāho bāndhavasya ca

mṛtāho yasya tasyārthe tasminnahani śaṅkaram //
susamiddhe gavāṃ madhye paristīrya hutāśanam

payasā śrapayedvidvām̐ścaruṃ pauṣṇaṃ samāhitaḥ //
pūṣā gā anvetu naśca pūṣṇe hutvā narādhipa

iha rāḍiti hutvā ca japedrudrānsamāhitaḥ //
tathaiva pauruṣaṃ sūktaṃ kūṣmāṇḍāni narādhipa

tataḥ koṣṇena vṛṣabhamayaskāraḥ suśilpavān //
śūlena dakṣiṇe pārśve vāme cakreṇa nirdahet

aṅkitaṃ snāpayetpaścātsnāne tasya tathā paṭhet //
hiraṇyavarṇeti ṛcaścatasro manujeśvara

āpo hi ṣṭheti tisraśca śanno devīti cāpyatha/
vatsataryaścatasraśca taṃ vṛṣaṃ ca narādhipa

alaṅkuryāttataḥ paścādgandhamālyaiśca śaktitaḥ//
kiṅkiṇībhiśca ramyābhistathā cīnāṃśukaiḥ śubhaḥ

tataḥ kartā japenmantramimaṃ prayatamānasaḥ //
vṛṣo hi bhagavāndharmaścatuṣpādaḥ prakīrtitaḥ //
vṛṇomi tamahaṃ bhaktyā sa me rakṣatu sarvataḥ

evaṃ yuvānaṃ vṛṣabhaṃ dadāmi gavāṃ patiṃ yūthapatiṃ sadharmam //
anena sārdhaṃ carata prakāmaṃ yathā tathā prāpnuta vatsataryaḥ //

evaṃ yuvānaṃ gopatiṃ vo dadāmi anena krīḍantīścaratīḥ priyeṇa //
sahāsmābhiḥ prajayā mā tanūbhirmā vadhāma dviṣataṃ somarājan

mantraṃ pitā vatsa iti pratītaṃ japeta karṇe vṛṣabhasya savye //
pracālayettaṃ vṛṣabhaṃ tatastu pūrvāṃ diśaṃ vatsataryaśca sarvāḥ

vāsoyugaṃ grahīturatha pradeyaṃ suvarṇayuktaṃ saghṛtaṃ ca kāṃsyam //
śilpapradhānasya tathaiva satyaṃ deyaṃ yathā tuṣṭimupaiti rājan

viprāstathānnaṃ dadhisarpiṣā yutaṃ saṃbhojanīyāḥ payasā ca miśram //
utsṛṣṭamātre vṛṣabhe vrajanti tṛptiṃ parāṃ tasya pitāmahā ye

yasmim̐staḍāge sa jalaṃ tṛṣārtaḥ pātuṃ samāgacchati tatpitṝṇām //
divyāmbupūrṇaṃ kalaśaṃ mahīpate lokaṃ paraṃ tṛptimantaḥ prayānti

saridvarāṃ kāñcidathopayāti tṛṣṇānvitastasya pitāmahānām //
tṛptiṃ vidhatte saritāṃ variṣṭhā sudīrghakālaṃ vimalāmbuvāhaiḥ

darpeṇa pūrṇaḥ saviṣāṇaghātairdharāṃ yadā dhārayate narendra //
pitṝṃstadā tasya tadannakūṭaṃ dhruvaṃ sa yātīti na saṃśayo'tra

romṇāṃ ca tulyāni śatāni rājanbhoktā tathā tasya divaṃ prayāti //
saṃvatsarāṇāṃ paripūrṇakāmaḥ saṃsevyamānastridaśāṅganābhiḥ

iti śrīviṣṇudharmottare prathamakhaṇḍe mārkaṇḍeyavajrasaṃvāde vṛṣotsargavarṇano nāma saptacatvāriṃśaduttaraśatatamo 'dhyāyaḥ