Vishnudharmottara Purana · Chapter 1.14

// mārkaṇḍeya uvāca //
vaivasvatena manunā yena sā nirmitā purī //
sa tu kṛtvā ciraṃ rājyamikṣvākumabhiṣicya ca

puttre bhāraṃ samāveśya saśarīro divaṃ gataḥ //
tatrasthaḥ pālayannāste trailokyaṃ sacarācaram

tena manvantaraṃ sarvaṃ pālanīyamidaṃ jagat //
ikṣvākustasya tanayaḥ pālayāmāsa medinīm

dharmajñaśca kṛtajñaśca satyavādī jitendriyaḥ //
sudarśaḥ sarvabhūtānāṃ nayāpanayakovidaḥ

brahmaṇyaśca śaraṇyaśca dīnānāthānukampakaḥ //
daivamantraprabhūtsāha śaktibhiśca samanvitaḥ

ṣāḍguṇyavinmahotsāhaḥ smitapūrvābhibhāṣaṇaḥ //
yuktadaṃḍo na nirdaṃḍo na ca daṇḍaratistathā

vedavedāṅgatattvajño yajñayājī taporatiḥ //
akṣudralīlo'bhimataḥ sarvasattvo na hiṃsakaḥ

mānyo mānayatāṃ śakyaḥ sukhaḥ pūjyaprapūjakaḥ //
kāmaḥ krodho mado māno lobho harṣastathaiva ca

nityaṃ śarīraprabhavā ripavastena ṣaḍ jitāḥ //
sarvatra vidhinā dṛśyaḥ subhagaḥ priyadarśanaḥ

bahudhānyo bahudhano bahunāgāśvapūruṣaḥ //
ayodhyānilayo nityaṃ devārigaṇadarpahā //1.14.१ ०//
sa tadā pālayāmāsa putravatsakalāḥ prajāḥ //
nādharmaḥ kaścidapyāsīttasminrājani mānavaḥ

dīno vā vyādhito vāpi svalpāyurvā ca duḥkhitaḥ //
mūrkho vā mandarūpo vā durbhago vā nirākṛtiḥ

ekatra dehe sakalaṃ guṇaughaṃ draṣṭāhamityeva viśiṣṭabuddhiḥ //
sasarja yaṃ rājavaraṃ mahātmā prajāpatiḥ sarvajagatpradhānaḥ

iti śrīviṣṇudharmottare prathamakhaṇḍe mārkaṇḍeyavajrasaṃvāde ikṣvākukulavarṇanaṃnāma caturdaśo'dhyāyaḥ// /