Vishnudharmottara Purana · Chapter 1.137

mārkaṇḍeya uvāca //
tataḥ sa svapuraṃ prāpya cāgnyupāsanatatparaḥ //
īje bahuvidhairyajñaiḥ prajā dharmeṇa pālayan

aśvamedhaśatairiṣṭvā vājapeyaiḥ sahasraśaḥ //
agniṣṭomaiścātirātrairdvādaśāhaiḥ punaḥpunaḥ

saptadvīpasamudrāyāṃ pṛthivyāmekarāḍ babhau //
amānuṣairvṛtaḥ sattvaiḥ sa vijigye mahītalam

durbhikṣaṃ maraṇaṃ vyādhirnābhavatkasyacitkvacit //
sarvo dharmaparo lokaḥ sarva eva sukhī janaḥ

sarve caiva samṛddhārthāstasmiñjanapadeśvare //
nāsītpaśuvadhārhāṇāṃ vadhastasminvṛthā tadā

sarvabhūtāni rājānaṃ bhāvenopagatāni tam //
sarvasya ca jananyāsītsa rājā pitṛsannibhaḥ

dṛṣṭvā taṃ bhūpatiṃ svapne prasīdanti janāstadā //
yadā niryātyasau rājā caturaṅgabalānvitaḥ

gṛhacaryāratā nāryastadā paśyanti taṃ sadā //
puṣpaiścandanadhūpaiśca tathaiva vikiranti tam

urvaśī kṛtapuṇyā sā devī nārāyaṇātmajā //
yayā krīḍitamasyāṅke vadantyevaṃ ca yoṣitaḥ

ayamāyātyasau rājā yadā śṛṇvanti yoṣitaḥ //
gṛhakāryāṇyapi tyaktvā tadā yānti ,gavākṣakān

abhrāṇi śāradānīva bahucandrāṇi yoṣitām //
mukhai rājanti veśmāni niryāte pṛthivīśvare

yā na paśyati taṃ yāntaṃ sā taṃ jñātvā tirohitam //
muṣitaṃ caiva sā''tmānaṃ vetti nindati sā bhṛśam

yā ca paśyati taṃ yāntaṃ kandarpasadṛśaṃ nṛpam //
tadgatena hradā sāpi śūnyā tiṣṭhati veśmani

yadā yajati yajñaiśca tadā śūnyā vasundharā //
sarvā bhavati rājānaṃ tadā gacchati vai janaḥ //

yaśca yāti janastasya yajñe rājño mahātmanaḥ //
kimicchakaistadā rājñā sarvaḥ saṃpūjyate tadā

sabhāsaṃsthasya vai rājñaḥ pratīhāro dine dine //
udghoṣayati kāryārthī tasya rājye kathaṃcana

ityevaṃ śāsato rājyaṃ gataḥ kālo mahīpateḥ //
sa kadāciddvijānāha darśayadhvaṃ mamorvaśīm

drakṣyase tāṃ svayaṃ rājanna vayaṃ darśayāmahe //
tatasteṣāṃ dhane lobhaṃ cakre kāmanipīḍitaḥ

hriyamāṇe dhane vipraiḥ śaptaḥ pañcatvamāgataḥ //
jīvitaścāparairviprairgataroṣairmahīpatiḥ

ātmānaṃ garhayitvā'sau labdhasaṃjño mahīpatiḥ //
āyuṃ rājye'bhiṣicyaiva pratiṣṭhānapure svake

sāgnihotrastato rājā yayau nārāyaṇāśramam //
tasyāśrame tapaścakre rājā saṃvatsaratrayam

tato nārāyaṇaḥ prāha taṃ nṛpaṃ tapasi sthitam //
adya prāpsyasi tāṃ rājanyatkṛte paritapyase

saśarīro'dya gantāsi tridivaṃ rājasattama //
evaṃ dvijendre vadati vimānaṃ pratyadṛśyata

urvaśyadhiṣṭhitaṃ ramyaṃ gandharvaiśca sahasraśaḥ //
yasminyuktaṃ turaṅgāṇāṃ sahasraṃ candravarcasām

vimānādavaruhyātha gandharvāpsarasāṃ gaṇāḥ //
urvaśī ca vavandainamṛṣiṃ jvalanatejasam

anujñāto'tha ṛṣiṇā tadā rājā purūravāḥ //
kṛtvāgnihotramātmasthaṃ vimānaṃ taṃ samāsthitaḥ

ṛṣiṃ pradakṣiṇīkṛtya tridivaṃ sa nṛpo gataḥ //
saśarīro nṛpaḥ svargaṃ tadā prāpya sudurlabham

śakreṇābhyarcitaḥ kāle vijahāra yathāsukham//
devodyāneṣu sarveṣu urvaśyā sahitastadā

nāsau viyujyate sākṣātkadācidapi pārthivaḥ //
amāvasyāmamāvasyāṃ niyataṃ candrabhāskarau

draṣṭuṃ yātau mahīpālamekarāśigatau sadā //
urvaśyā sahitaṃ pautraṃ yadā paśyati candramāḥ

tadā sudhārasaṃ devaḥ snehātsravati mānada //
sudhāmṛtarasaṃ taṃ ca pibanti pitaraḥ sadā

śrāddhakālastadāpyukto nṛṇāṃ nṛpavarottama //
tadā śrāddhaṃ hi yaddattaṃ sudhārasavimiśritam

tadaśnanti mahīpāla pitaro'mṛtasannibham //
amāvasyāmamāvasyāṃ tadā śrāddhaṃ prayatnataḥ //

kuruṣva bhūmipaśreṣṭha sarvānkāmānavāpsyasi //
ye'pi śrāddhaṃ kariṣyanti tadā cānye narādhipa

teṣāmāyuryaśaḥ saukhyaṃ dāsyanti prapitāmahāḥ //
devakāryādapi śreṣṭhaṃ pitṛkāryaṃ pracakṣate

pitaro nāma rājendra devānāmapi devatāḥ //
rājyakāmaḥ svargakāmaḥ puṣṭikāmastathaiva ca

pitṝnsantarpayecchrāddhe candrasūryasamāgame //
vasanti satataṃ rājanpitaraścandramaṇḍale

teṣāṃ māsamahorātraṃ vibhāgaṃ tatra me śṛṇu //
kṛṣṇapakṣāṣṭamī madhye teṣāmudayate raviḥ

śuklāṣṭamyāṃ tathaivāstaṃ teṣāṃ yāti divākaraḥ //
amāvasyā tadā teṣāṃ madhyāhnaṃ jāyate nṛpa //
tasmācchrāddhāni deyāni tasminkāle prayatnataḥ

etāvaduktaṃ nṛpavarya tasya dharmātmajasyā'pratimasya vṛttam ///
dhanyaṃ yaśasyaṃ ripunāśanaṃ ca saubhāgyadaṃ pāpaharaṃ sukhañca

iti śrīviṣṇudharmottare prathamakhaṇḍe mārkaṇḍeyavajrasaṃvāde purūravasaḥ svargaprāptirnāma saptatriṃśaduttaraśatatamo'dhyāyaḥ