Vishnudharmottara Purana · Chapter 1.136

mārkaṇḍeya uvāca //
urvaśyapi varārohā madanenābhipīḍitā //
jagāda nāradasyātha svāmavasthāṃ nṛpaṃ vinā

tatastāṃ nāradaḥ prāha subhage gaccha pārthivam //
tasyāpyavasthā mahatī tvadvihīnasya sundari

ekāṃ rātriṃ narendreṇa sahoṣya varavarṇini //
svargalokamupāgaccha śreyaḥ prāpsyasi vai tataḥ

nāradenaivamuktā sā sakhībhirbahubhirvṛtā //
puṣkariṇyāstaruplakṣe yayau snātuṃ varānanā

etasminneva kāle tu nidrayopahṛto nṛpaḥ //
apsarobhiravajñātastatra suṣvāpa pārthiva

adya yāsyāmi rājānamiti hṛṣṭā tadorvaśī//
krīḍantyatra jale tasminsakhīgaṇavṛtā tadā

tyaktanidro narendro'pi vilalāpa ciraṃ punaḥ //
śuśrāva vilapantaṃ sā sakhībhiḥ sahitā nṛpam

darśayāmāma cātmānaṃ pārthivasya śubhā tataḥ //
uvāca ca varārohā nāradoktamaśeṣataḥ

tatraivovāsa tāṃ rātriṃ saha tena varānanā //
rātrikṣaye visaṃjñaṃ sā rājānaṃ vākyamabravīt

urvaśyuvāca //
ārādhayasva gandharvānmohaṃ tyaktvā nareśvara //
teṣāṃ prārthaya māṃ saumya tataḥ prāpsyasi mā ciram

mārkaṇḍeya uvāca //
evamuktvā yayau svargaṃ rājā tatraiva pārthiva //
tapaḥ sa vipulaṃ cakre tadgatenaiva cetasā

atha saṃvatsare pūrṇe sūryasyodayanaṃ prati //
nāradaṃ purataḥ kṛtvā gandharvā darśanaṃ daduḥ

gandharvā ūcuḥ //
varaṃ varaya rājendra yadicchasi mahābhuja //
vayaṃ hi tava dāsyāmaḥ sarva evāmaraprabhāḥ

purūravā uvāca //
bhavantaścetprasannā me yadi me rocate varam //
urvaśī seha cārvaṅgī bhavadbhirmama dīyatām

gandharvā ūcuḥ //
sthālīṃ pūrṇāmimāṃ rājangṛhāṇāgnermahābhuja //
asmādagniṃ tridhā kṛtvā yajasva vigatajvaraḥ

vedoktena vidhānena gandharvatvamavāpsyasi //
tretāgnipūrvasya vidherasminmanvantare bhavān

bhavitā darśitā loke guruśca jagatīpatiḥ //
gandharvatvamavāpyātha rājanprāpsyasyathorvaśīm

manvantaramimaṃ sarvaṃ rantā ca tvaṃ tayā saha //
manvantare gate rājannurvaśyā sahito bhavān

pravekṣyati niśānāthaṃ somaṃ śītāṃśumujvalam //
ādhāraṃ sarvalokasya pitṝṇāṃ sthānamuttamam

mārkaṇḍeya uvāca //
agnisthālīṃ nṛpe dattvā gandharvāstridivaṃ yayuḥ ///
athā''jagāma taṃ deśaṃ bālamādāya corvaśī

urvaśyuvāca //
tasminsamāgame saumya jāto'yaṃ tanayaḥ prabho //
tamādāya pratiṣṭhānaṃ vraja pārthiva māciram

kṛtaṃ nāmāsya gandharvairviśvāyurati bhūmipa //
mārkaṇḍeya uvāca //
evaṃ dattvā nṛpe bālaṃ sā prayātā triviṣṭapam

ekākī cintayāmāsa budhaputropyanantaram //
kinnu bālamupādāya gamiṣyāmi puraṃ svakam

athādāya gamiṣyāmi sthālīmetāṃ vibhāvasoḥ//
śvāpadebhyo bhayaṃ ghoraṃ bālasyeha bhaviṣyati

mayā vihīnasya bhayaṃ nāsti kiñcidvibhāvasoḥ //
evaṃ sa niścayaṃ kṛtvā bālamādāya satvaraḥ/

jagāma svapuraṃ hṛṣṭaḥ sasainyaścāgamatpunaḥ //
sthālīṃ dadarśa hīnāṃ tu dṛṣṭvā mohamupāgataḥ

tridivādetya gandharvā mūḍhaṃ pārthivasattamam //
utthāpayitvā vacanamūcustaddhitakāṅkṣiṇaḥ

rājannasmiñchamīgarbhe praviṣṭaḥ sa hutāśanaḥ //
asmāttvamaraṇiṃ kṛtvā janayasva hutāśanam

tridhā kṛtvā tu taṃ vīra yajasva vidhivattadā //
tamiṣṭvā prāpsyase vīra gandharvatmasaṃśayam

tretāgniṃ te narendreha hoṣyanti satataṃ dvijāḥ //
saptavarṣāṇi te'pyevaṃ yāsyatyasmatsalokatām

trayo'gnayaścopasadaṃ tava rājanprakīrtitāḥ //
agnirāhavanīyastu vāsudevo narādhipa

dakṣiṇāgnistathā jñeyo nityaṃ saṃkarṣaṇo budhaiḥ //
tathā ca gārhapatyo'gniḥ pradyumnaḥ paripaṭhyate

tathaivaupasado rājannaniruddhaḥ prakīrtitaḥ //
tasmādeva varo viṣṇuścaturātmā narādhipa

phalābhisandhānahuto gandharvatvaṃ prayacchati //
kāmaṃ vināgnihotreṇa huto rājañjanārdanaḥ

prayacchati paraṃ sthānamamṛtaṃ śāśvataṃ dhruvam //
agnihotrādṛte rājangandharvatvaṃ na vidyate

suhutenāgnihotreṇa prāpyate saṃśayaṃ vinā //
evamuktvā yayuḥ sarve gandharvāstridivaṃ tataḥ

rājāpyaraṇimādāya śamīgarbhādgṛhaṃ yayau//
tataḥ prabhṛti rājendra śamīgarbhāddhutāśanam///
janayanti dvijaśreṣṭhāstatra sannihitastvasau

eko'gnirāsīnnṛpavarya pūrvaṃ vaivasvatasyāsya tathāntare'smin //
tridhākṛtastena mahānubhāva saṃmaṃtrivipraiḥ kratuśāstravijñaiḥ

iti śrīviṣṇudharmottare prathamakhaṇḍe mārkaṇḍeyavajrasaṃvāde tretāgnyutpattirnāma ṣaṭtriṃśaduttaraśatatamo'dhyāyaḥ //