Vishnudharmottara Purana · Chapter 1.132

mārkaṇḍeya uvāca //
sūryāstamayamicchantī jñātvā rambhā tathorvaśīm //
vinodārthaṃ hi tasyāśca darśayāmāsa tadvanam

cāruprasūnaṃ paśyemaṃ subhage campakadrumam //
tvadgātravarṇasadṛśaiḥ samantātkusumaiścitam

imaṃ ca dāḍimaṃ paśya puṣpitaṃ vāmalocane //
yo'yaṃ bibhartti kusumaistvadīyāmadharaśriyam

paśya kāmaśarākāraṃ sahakāraṃ manoramam //
yatra cātmasamutpannā rūḍhāstasya mahātmanaḥ

śriyaṃ kapolayostubhyamādadānairmanoramaiḥ //
puṣpairupetā cārvaṅgi madhūkaṃ paśya śobhane

tvatpayodharasaṃkāśai ramyairupacitaṃ phalaiḥ /////
paśya tāladrumaṃ saumye manasaḥ prītivardhanam

stambhaistvadūrusaṃkāśaiḥ kadalīṃ paśya śobhane //
suvarṇā cārusarvāṅgī nirmitā viśvakarmaṇā

/
paśyāvimuktakalatāṃ kusumāḍhyāṃ manoharām //
tvatkeśapāśasaṃkāśairbhramarairupaśobhitām

paśyemaṃ kundaviṭapaṃ tvaddantasadṛśaiḥ śubhaiḥ //
samantācchobhitaṃ puṣpairviśālākṣi manoharaiḥ

paśya cotpalinīmetāmutpalairuśobhitām //
tvannetrasadṛśaiḥ phullairmanohṛdayanandanaiḥ

nalinīṃ subhage paśya kamalaiḥ puṣpitairyutām//
tava niḥśvāsagandhāḍhyaiḥ sauvarṇairvajrakesaraiḥ

rājahaṃsānimānpaśya nalinītīragocarān//
gamanaṃ sumanohāri tvadīyamiva śikṣitān

tvatkarāgravidhānsaumye dhārayadbhiśca pallavān //
krīḍāśailamimaṃ paśya yuktaṃ vahuvidhairdrumaiḥ

krīḍāśaile cūtagataḥ kokilaḥ kāmavardhanaḥ //
kūjatyayaṃ manohāri svanena sadṛśena te

krīḍāśaile nadīṃ paśya niḥsṛtāṃ śītalodakām //
tulyaṃ te manasā saumye vahantīṃ nirmalaṃ jalam

bahvāścaryayutaṃ saumyaṃ darśanīyaṃ vanaṃ bahu //
kiṃ nu paśya viśālākṣi sūryo'stamupagacchati

tvāṃ tu kāmavaśāṃ jñātvā kṛpayeva divākaraḥ //
saṃvṛttāṃśudharo devastvastamāyāti bhāmini /

kaṭhorāṇyapi patrāṇi pallavānīva sundari //
astatāpānuraktāni rājante śākhināṃ bhṛśam

girīṇāṃ śikharānraktānkarotyeva divākaraḥ //
jagāmāstaṃ viśālākṣi kṛtakarmā dinakṣaye

sandhyākālena raktena pratīcī paśya śobhane //
āliṅgamānāṃ sahasā kāminīmiva kāminīm

sāṃprataṃ niyamopetā dvijā dvijavarodbhave //
sandhyākālamupāsante satāṃ mārgamanuvratāḥ

anuyātā raviṃ sandhyā gatamastamapi prabhum //
sādhvīva vanitā kānte kṛlajātā manasvinī

yāsyamānaṃ sunāsoru tamasā paśya bhūtalam //
bhṛṅgodaratamālānāṃ tulyena varavarṇini

vyāptaṃ hi tamasā sarvaṃ na virājati kiñcana //
malinenāya tāpāṅgi jagatsarvaṃ samīkṛtam

asyāṃ hi sakhi velāyāṃ madanena vaśīkṛtāḥ //
nīlāmbaradharāḥ kāntā yānti kāntānalaṅkṛtāḥ

paśyoditaṃ ca subhage subhagaṃ candramaṇḍalam //
pānamattapurandhrīṇāṃ vadanena samatviṣam

kiñcidākramya gaganaṃ śvetatāṃ tu gataṃ sakhi //
paśya candramasaṃ subhru nayanānandakārakam

jagato'sya tamo gatvā śaśāṅkaḥ sattvasannibhaḥ //
virājatyamalaḥ saumye gagane sitasuprabhe

kāmabāṇahatāyāste sadṛśaṃ gaṇḍayoḥ śriyā //
bibhartyubhayataścandro jyotsnājālaṃ samutsṛjan

candrarājatakumbhena diśeyaṃ varavarṇini //
jyotsnācchalena kṣmā devī rājatīva virājate

candramasyudite paśya phullāṃ kumudinīṃ śubhe //
tvadīyahāsasaṃkāśaiḥ kusumairupaśobhitām //

virahī cakravāko'yaṃ raktāmutpalinīṃ śubhe //
sitāmiva sudukhārto viśatyāyatalocane

candrakāntagṛhādasmāccandraraśmi samaprabhā //
candraraśmiparāmṛṣṭāḥ patantyudakabindavaḥ

āliṅgitā candramasā jahau rāttristamaḥpaṭam //
kāmineva viśālākṣi kāminī vasanaṃ śubhā

candrodaye candrasamānavaktre narendracandre pramadāvane'smin //
paśya tvamāśaṃsa ca jīvitāśāṃ tvadbhāgyanunnaṃ sahasā praviṣṭam

iti śrīviṣṇudharmottare prathamakhaṇḍe mārkaṇḍeyavajrasaṃvāde upavane candrodayavarṇano nāma dvātriṃśaduttaraśatatamo'dhyāyaḥ