Vishnudharmottara Purana · Chapter 1.130

vajra uvāca //
nākaṃ tyaktvorvaśī brahmanbudhaputraṃ kathaṃ gatā //
kva ca sā taṃ narendrendraṃ dṛṣṭavatyaparājitam

mārkaṇḍeya uvāca //
mano vaivasvatasyāsya dvāpare prathame purā //
vṛtte devāsure yuddhe vṛtte cāmṛtamanthane

saṃgrāme kṛtakarmāṇaṃ tasminneva narādhipam //
śakrasyārdhāsana gataṃ rūpeṇāpratimaṃ tadā

sampūjyamānaṃ tridaśairdadarśāyatalocanā //
budhaputraṃ narendendraṃ tadā nārāyaṇātmajā

dṛṣṭvā babhūva cāsvasthā kāmamārgaṇatāḍitā //
tataḥ prabhṛti bhavyeṣu merukuñjeṣu bhāminī

ākāraṃ gūhamānā sā kālaṃ nayati kāminī //
cintayantī narendrendraṃ kandarpapratimaṃ sadā

na sā bhuṅkte na svapiti śrāntā svapiti vā yadā //
tadā paśyati taṃ svapne nīlanīrajalocanā

manorathām̐śca kurute yām̐śca taṃ prati bhūmipam

tāni sā paśyati svapne kathañcitsvapnamohitā //
kadācitkrīḍite rājñā kadācidanunīyate

suptā kadācidrājendra vadatī pratibuddhyate //
kaṇṭhe gṛhītā sā rājñā tayā cāsau mahīpatiḥ

evaṃ dṛṣṭvā tu sā svapne nidrāmohamupāgatā //
tathaiva bāhupāśena racitena vibudhyate

svapnasaṃsthaṃ yadā dṛṣṭvā mohamāyāti sā ciram //
kṛtvā citragataṃ paṭṭe kadācicca nirīkṣate

evaṃ narendre gatasarvabhāvāṃ vijñāya tāṃ cārutarāṅgayaṣṭim //
āpāṇḍurakṣāmakapolabhittiṃ dṛṣṭvaiva rambhāṃ tvaritaṃ jagāda

yatnena cārvaṅgi nigūhamānā bhāvaṃ mayā tvaṃ viditāsi subhrūḥ //
tasminnarendre hṛdayaṃ tavedaṃ yo'sau mahātmā samareṣvajeyaḥ

purūravā nāma jagattraye'sminkhyātiṃ gataḥ saccaritairnṛvīraḥ//
rūpeṇa kāmaṃ vyatiricya bhāti śauryeṇa śakrādatiricyate saḥ

dāne samastasya ca nāsti kaścitsa tyepyanaupamyaguṇe nṛvīraḥ //
devāsure'sminsamare hatāni tenāsurāṇāṃ niyutāni pañca

keśī viśālo madanastathogro mahābalastena tathāpi śastaḥ //
candrasya pautraśca budhasya putro mātāpi tasyārkasutasya dhātrī

mānaṃ samutsṛjya viśālanetraṃ taṃ gaccha bāle nṛpatiṃ pratītam //
tvadāptaye tasya ca nāsti yatnaḥ sudurlabhatvaṃ khalu devatānām

manorathānāṃ tvamagamyabhūmiryasmādviśālākṣi surāsurāṇām //
mṛṇālaśayyā sutanu tvayeva saṃkleśitā candanapaṅkayuktā

tasyāṅkamāruhya bhavasva kānte vimuktatāpā tapanīyavarṇe //
yāsyāma ehyehi nareśvarasya tasyāśu bho veśma varaprayoge

puraṃ pratiṣṭhānamiti pratītaṃ mātāmahādyatsamavāpa rājā //
ityevamuktā tapanīyavarṇā tathyaṃ viditvā trapitā babhūva

uvāca rambhāṃ sakhi tathyamuktaṃ tvayā mataṃ taducitaṃ bhṛśaṃ me //
yāsyāva adyaiva nareśvarasya tasyāntikaṃ bālamṛgābhanetre

yadyadya taṃ nīlasarojanetraṃ sampūrṇacandrābhamukhaṃ narendram //
paśyāmi nāhaṃ pṛthudīrghabāhuṃ tato gamiṣyāmyavaśāvasānam

pañcaiva kāmasya janaḥ pṛṣatkānyadāha rambhe tadalaṃ mṛṣaiva //
mamāniśaṃ bāṇabharaistu vidhyanna śāmyate tvakṣinimeṣamātram

kāmāgnimadhye parivartamānaṃ na yāti bhasmatvamidaṃ śarīram //
tasyaiva rājño vadanendunā tatsaṃrakṣyate me hṛdayasthitena

nayasva māṃ tasya viśālanetre samīpamadyaiva nareśvarasya //
ityevamuktā karuṇaṃ hi rambhā pāṇāvupādāya viśālanetrām

buddhyā samutplutya tato'ntarikṣaṃ jagāma rājño bhavanaṃ prahṛṣṭā

iti śrīviṣṇudharmottare prathamakhaṇḍe mārkaṇḍeyavajrasaṃvāde urvaśīrambhāsaṃvādo nāma triṃśaduttaraśatatamo 'dhyāyaḥ