Vishnudharmottara Purana · Chapter 1.117

// mārkaṇḍeya uvāca // //
vasiṣṭhastu mahātejā nimeḥ pūrvapurohitaḥ

babhūva pārthivaśreṣṭha yajñaistasya samantataḥ //
śāntātmā pārthivaśreṣṭha viśaśrāma tadā purā

taṃ gatvā pārthivaśreṣṭho nimirvacanamabravīt //
bhagavanyaṣṭumicchāmi tanmā yājaya mā ciram

tamuvāca mahātejā vaśiṣṭhaḥ pārthivottamam //
kañcitkālaṃ pratīkṣasva tava yajñaiḥ samantataiḥ

bhṛśaṃ śrānto'smi viśramya yājayiṣyāmi te nṛpa //
evamuktaḥ pratyuvāca vasiṣṭhaṃ nṛpasattamaḥ

pāralaukikakāryeṣu kaḥ pratīkṣitumutsahe //
na yasya sauhṛdaṃ brahmankṛtāntena balīyasā

dharmakārye tvarā kāryā calaṃ yasmāddhi jīvitama //
dharmamārgarato janturmṛto'pi sukhamaśnute

śvaḥkāryamadya kurvīta pūrvāhne cāparāhṇikam //
na hi pratīkṣate mṛtyuḥ kṛtaṃ vāsya na vā kṛtam

kṣetrāpatyagṛhāsaktamanyatra gatamānasam //
vṛkīvoraṇamāsādya mṛtyurādāya gacchati

na kālasya priyaḥ kaściddveṣyo vāsya na vidyate //
āyuṣye karmaṇi kṣīṇe prasahya harate janam

prāṇo vāyuścalatvañca vāyorviditameva ca //
yatra yajjīvyate brahmankṣaṇamātraṃ tadadbhutam

so'haṃ sambhṛtasaṃbhāge bhavanmūlamupāgataḥ //
na cedyājayase mahyaṃ yāsyāmyanyaṃ tu yājakam

evamuktastadā tena niminā brāhmaṇottamaḥ //
śaśāpa taṃ nimiṃ krodhādvidehastvaṃ bhaviṣyasi

śrāntaṃ māṃ tvaṃ samutsṛjya yasmādanyaṃ dvijottamam //
dharmajñaḥ sannarendrādya yājakaṃ kartumarhasi

nimistaṃ pratyuvācātha dharmakāryaratasya me //
vighnaṃ karoṣi nānyena yājanaṃ ca tathecchasi

śāpaṃ dadāmi tasmāttvaṃ videho'dya bhaviṣyasi //
evamukte tu tau jātau videhau dvijapārthivau

dehahīnau tayorjīvau brahmāṇamupajagmatuḥ //
āgatau tau samīpe'tha brahmā vacanamabravīt

adyaprabhṛti te sthānaṃ nime jīvaṃ dadāmyaham //
netrapakṣmasu sarveṣāṃ manuṣyāṇāṃ bhaviṣyasi

tvatsambandhāttathā teṣāṃ nimeṣaḥ sambhaviṣyati //
cālayiṣyanti tu yadā netrapakṣmāṇi mānavāḥ

evamukte manuṣyāṇāṃ netrapakṣmasu sarvaśaḥ //
jagāma nimijīvaṃ tu varadānātsvayambhuvaḥ

vaśiṣṭhajīvaṃ bhagavānbrahmā vacanamabravīt //
mitrāvaruṇayoḥ putro vaśiṣṭha tvaṃ bhaviṣyasi

vaśiṣṭha iti te nāma tatrāpi ca bhaviṣyati //
janmadvayamatītaṃ ca tatrāpi tvaṃ smariṣyasi

etasminneva kāle tu mitraśca varuṇastathā //
badaryāśramamāsādya tapastepaturavyayam

tapasyatostayorevaṃ kadācinmādhave ṛtau //
puṣpitadrumasaṃchinne śubhe dakṣiṇamārute

urvaśyatha varārohā kurvatī kusumoccayam //
sasūkṣmaraktavasanā tayordṛṣṭipathaṃ gatā

tāṃ dṛṣṭvā sumukhīṃ subhrūṃ nīlanīrajalocanām //
ubhau cukṣubhaturvīryāttadrūpaparimohitau

skannaṃ retastayordṛṣṭvā śāpabhītā varāpsarāḥ //
cakāra kalaśe subhrūstoyapūrṇe manorame

tasmādṛṣivarau jātau tejasāpratimo bhuvi //
vaśiṣṭhaścāpyagastyaśca mitrāvaruṇayoḥ sutau

vaśiṣṭhastūpayemetha bhaginīṃ nāradasya tu //
arundhatīṃ varārohāṃ tasyāṃ śaktimajījanat

śakteḥ parāśaraḥ putrastasya vaṃśaṃ nibodha me //
yasya dvaipāyanaḥ putraḥ svayaṃ viṣṇurajāyata

prakāśo janito yena loke bhāratacandramāḥ //
parāśarasya tasya tvaṃ śṛṇu vaṃśamanuttamam

kārdramayo vāhayāno jaimayo maimatāyanaḥ //
gopāliḥ pañcamaścaiṣāṃ jñeyā kṛṣṇaparāśarāḥ

prārohayo bāhyatapāḥ pārṣayaḥ kautujātayaḥ //
hāryaśviḥ pañcamaścaiṣāṃ jñeyā nīlaparāśarāḥ

kārṣṇāyaṇāḥ kāpisaudhāḥ kokeyasyā tayāstapāḥ //
puṣkaraḥ pañcamaścaiṣāṃ jñeyā raktaparāśarāḥ

śraviṣṭhāyanā vārṣṇeyā dāseyāḥ ślokajāśca ye //
iṣīkahastaḥ pañcamaśca ete śvetā parāśarāḥ

vaṭikā bādarāścaiva skambhanyāḥ krośakātayaḥ //
kṣāmireṣāṃ pañcamaśca ete gauraparāśarāḥ

khalvāyaṇī vārṣpayaṇī tilvaṇo bailvayūthapaḥ //
tāmireṣāṃ pañcamaśca ete dhūmraparāśarāḥ

parāśarāṇāṃ sarveṣāṃ tryārṣeyaḥ pravaro mataḥ //
parāśaraśca śaktiśca vaśiṣṭhaśca mahātapāḥ

parasparamavaivāhyāḥ sarva eva parāśarāḥ

uktāstathaite nṛpa vaṃśamukhyāḥ pārāśarāḥ sūrya samaprabhāvāḥ //
yeṣāṃ tu nāmnā parikīrtanena pāpaṃ samagraṃ puruṣo jahāti

iti śrīviṣṇudharmottare prathamakhaṇḍe mārkaṇḍeyavajrasaṃvāde parāśaravaṃśānukīrtanaṃ nāma saptadaśādhikaśatatamo'dhyāyaḥ