Vishnu Purana · Chapter 5.32

iti śrīviṣṇumahāpurāṇe pañcamāṃśa ekatriṃśo 'dhyāyaḥ (31)
śrīparāśara uvāca
pradyumnādyā hareḥ putrā rukmiṇyāṃ kvathitāstava /
bhānubhaumerikādyaṃś ca satyabhāmā vyajāyata

dīptimattāmrapakṣādya rohiṇyāṃ kathitā hareḥ /
babhūvurjāmbavatyāṃ ca sāṃbādyā bāhuśālinaḥ

tanayā bhadravindādyā nāgnajityāṃ mahābalāḥ /
saṃgrāmajitpradhānāstu śaibyāyāṃ ca hareḥsutāḥ

vṛkādyāś ca sutā mādryāṃ gātravatpramukhān sutān /
avāpa lakṣmāṇā putrānkālindyāś ca śrutādayaḥ

anyāsāṃ caiva bhāryāṇāṃ samutpannāni cakriṇaḥ /
aṣṭāyutāni putrāṇāṃ sahasrāṇī śataṃ tathā

pradyumnaḥ prathamasteṣāṃ sarveṣāṃ rukmiṇīsutaḥ /
pradyumnādaniruddho 'bhūdvajrastasmādajāyata

aniruddho raṇe 'ruddho baleḥ pautrīṃ mahābalaḥ /
uṣāṃbāṇasya tanayāmupayeme dvijottama

yatra yuddhamabhūddhoraṃ hariśaṅkarayormahat /
chinnaṃ sahasraṃ bāhūnāṃ yatra bāṇasya cākriṇā

maitreya uvāca
kathaṃ yuddamabhūdbrahyannuṣārthe harakṛṣṇayoḥ /
kathaṃ kṣayaṃ ca bāṇasya bāhūnāṃ kṛtavānhariḥ

etatsarvaṃ mahābhāga mamākhyātuṃ tvamarhasi /
mahatkautūhalaṃ jātaṃ kathāṃ śrotumimāṃ hareḥ

śrīparāśara uvāca
uṣā bāṇasutā vipra pārvatīṃ saha śaṃbhunā /
krīḍantīmupalakṣyoccaiḥ spṛhāṃ cakre tadāśrayām

tataḥsakalacittajñā gaurī tāmāha bhāminīm /
alamatyarthatāpena bhartrā tvamapi raṃsyase

ityuktā sā tayā cakre kadeti matimātmanaḥ /
ko vā bhartā mametyāha punastāmāha pārvatī

pārvatyuvāca
vaiśākhaśukladvādaśyāṃ svapne yobhibhavaṃ tava /
kariṣyati sa te bhartā rājaputri bhaviṣyati

śrīparāśara uvāca
tasyāṃ tithābuṣāsvapne yathā devyā samīritam /
tathaivā bhibhavaṃ cakre kaścidrāgaṃ ca tatra sā

tataḥ prabuddhā puruṣamapaśyantī samutmukā /
kva gatesīti nirlajjā maitreyoktavatī sakhim

bāṇasya mantrī kuṃbhāṇḍaṃ citrarekhā ca tatsutā /
tasyāḥsakhyabhavatsā ca prāha koyaṃ tvayocyate

yadā lajjākulā nāsyai kathayāmāsa sā sakhī /
tadā viśvāsamānīya sarvamevābhyavādayat

viditārthāṃ tu tāmāha punaścoṣā yathoditam /
devyā tathaiva tatprāptau yo hyupāyaḥ kuruṣva tam

citralekhovāca
durvijñeyamidaṃ vaktuṃ prāptuṃ vāpi na sakyate /
tathāpi kiñcatkartavyamupakāraṃ priye tava

saptāṣṭadinaparyantaṃ tāvatkālaḥ pratīkṣyatām /
ityuktvābhyantaraṃ gatvā upāyaṃ tamathākarot

śrīparāśara uvāca
tataḥ pade surāndaityangandharvāṃś ca pradhānataḥ /
manuṣyāṃś ca vilikhyāsyai citralekhā vyadarśayat

apāsya sā tu gandharvāṃs tathoragasurāsurān /
manuṣyeṣu dadau dṛṣṭiṃ teṣv apy andhakavṛṣṇiṣu

kṛṣṇarāmau vilokyāsīt subhrūr lajjājaḍeva sā /
pradyumnadarśane vrīḍedṛṣṭiṃ ninyenyato dvija

dṛṣṭamātre tataḥ kānte pradyumnatanaye dvija /
dṛṣṭatyarthavilāsinyā lajjā kvāpi nirākṛtā

soyaṃsoyamitītyukte tayā sā yogagāminī /
citralekhābrajīdenāmuṣāṃ bāṇasurāṃ tadā

citralekhovāca
ayaṃ kṛṣṇasya pautraste bhartā devyā prasāditaḥ /
aniruddha iti khyātaḥ prakhyātaḥ priyadarśanaḥ

prāpnoṣi yadi bhartāramimaṃ prāptaṃ tvayākhilam /
duṣpraveśā purī pūrvaṃ dvārakā kṛṣṇapālitā

tathāpi yatnādbhartāramānayiṣyāmi te sakhi /
rahasyametadvaktavyaṃ na kasyacidapi tvayā

acirādāgamiṣyāmi sahasva virahaṃ mama /
yayau dvāravatīṃ coṣāṃ samāśvāsya tataḥ sakhīm