Vishnu Purana · Chapter 5.21

iti śrīviṣṇumahāpurāṇe pañcamāṃśe viṃśodhyāyaḥ (20)
śrīparāśara uvāca
tau samutpannavijñānau bhagavatkarmadarśanāt /
devakī vasudevau kudṛṣṭvā māyāṃ punarhariḥ /
mohāya yaducakrasya vitatāna sa vaiṣṇavīm

uvāca cāṃba he tāta cirādutkaṇṭhitena me /
bhavantau kaṃsabhītena dṛṣṭau saṃkarṣaṇena ca

kurvatāṃ yāti yaḥ kālo mātāpitrorapūjanam /
tatkhaṇḍamāyuṣo vyarthamasādhūnāṃ hi jāyate

gurudevadvijātīnāṃ mātāpitroś ca pūjanam /
kurvatāṃ saphalaḥ kālo dehināṃ tāta jāyate

tatkṣantavyamidaṃ sarvamatikramakṛtaṃ pitaḥ /
kaṃsavīryapratāpābhyāmāvayoḥ paravaśyayoḥ

śrīparāśara uvāca
ityuktvātha praṇamyobhau yaduvṛddhānanukramāt /
yathāvadabhipūjyātha cakratuḥ pauramānanam

kaṃsapatnyastataḥ kaṃsaṃ parivārya hataṃ bhuvi /
vilepurmātaraścāsya duḥkhaśokapariplutāḥ

bahuprakāramasvasthāḥ paścāttāpāturo hariḥ /
tāḥsamāśvāsayāmāsa svayamasrāvilekṣamaḥ

ugrasenaṃ tato bandhāmumoca madhusūdanaḥ /
abhyasiṃcattadaivainaṃ nijarājye hatātmajam

rājyobhiṣiktaḥ kṛṣṇena yadusiṃhaḥsutasya saḥ /
cakāra pretakāryāṇi ye cānye tatra ghātitāḥ

kṛtaurdhadaihikaṃ cainaṃ siṃhāsanagataṃ hariḥ /
uvācājñāpaya vibho yatkāryamaviśaṅkitaḥ

yayātiśāpādvaṃśoyamarājyārhepi sāṃpratam /
mayi bhṛtye sthite devanājñāpayatu kiṃ nṛpaiḥ

śrīparāśara uvāca
ityuktvā so 'smaradvāyumājagāma ca tatkṣaṇāt /
uvāca cainaṃ bhagavānkeśavaḥ kāryamānuṣaḥ

gacchedaṃ brūhi vāyo tvamalaṃ garvoṇa vāsava /
dīyatāmugrasenāya sudharmā bhavatā sabhā

kṛṣṇo bravīti rājārhametadratnamanuttamam /
sūdharmākhyasabhāyuktamasyāṃ yadubhir āsitum

śrīparāśara uvāca
ityuktaḥ pavano gatvā sarvamāha śacīpatim /
dadau so 'pi sudharmākhyāṃ sabhāṃ vāyoḥ purandaraḥ

vāyunā cāhṛtāṃ divyāṃ sabhāṃ te yadupuṅgavāḥ /
bubhujuḥsarvaratnāḍhyāṃ govindabhujasaṃśrayāḥ

viditākhilavijñānau sarvajñānamayāvapi /
śiṣyācāryakramaṃ vīrau khyāpayantau sadūttamau

tataḥsāṃdīpaniṃ kāśyamavantīpuravāsinam /
vidyārthaṃ jagmaturbālau kṛtopanayanakramau

vedābhyāsakṛtaprīti saṃkarṣaṇajanārdanau /
tasya śiṣyatvamabhyetya guruvṛttipurau hi tau /
darśayāñcakratur vīrā vācāramakhile jane

sarahasyaṃ dhanurvedaṃ sasaṃgrahamadhīyatām /
ahorātracatuḥṣaṣṭyā tadadbhutamabhūddvūja

sāṃdīpanirasaṃbhāvyaṃ tayoḥ karmātimānuṣam /
vicintya tau tadā mene prāptau candradivākarau

sāṃgāṃś ca caturo vedānsarvaśāstrāṇi caiva hi /
astragrāmamaśeṣaṃ ca proktamātramavāpya tau

ūcuturvriyatāṃ yā te dātavyā gurudakṣimā

so 'py atīndriyamālokya tayoḥ karma mahāmati /
ayācata sṛtaṃ putraṃ prabhāse lavaṇārṇave

gṛhītāstrau tatastau tu sārghyahasto mahodadhiḥ /
uvāca na mayā putro hṛtaḥsāṃdīpaneriti

daityaḥ pañcajano nāma śaṅkharūpaḥ sa bālakam /
jagrāha yosti salile mamaivā surasūdana

śrīparāśara uvāca
ityuktvontarjalaṃ gatvā hatvā pañcajanaṃ ca tam /
kaṣṇo jagrāha tasyāsthiprabhavaṃ śaṅkhamuttamam

yasya nādena daityānāṃ balahānirajāyata /
devānāṃ vavṛdhe tejo yātyadharmaś ca saṃkṣayam

taṃ pāñcajanyamāpūrya gatvā yamapuraṃ hariḥ /
baladevaś ca balavāñjitvā vaivasvataṃ yamam

taṃ bālaṃ yātanāsaṃstha yathāpūrvaśarīriṇam /
pitre pradattavānkṛṣṇo balaś ca balināṃ varaḥ

mathurāṃ ca punaḥ prāptābugrasenena pālitām /
prahṛṣṭapuruṣastrīkāmubhau rāmajanārdanau