Vishnu Purana · Chapter 4.7
iti śriviṣṇumahāpurāṇe caturthāṃśe ṣaṣṭho 'dhyāyaḥ (6)
śrīparāśara uvāca
tasyāpyāyurdhīmānamāvasurvaniśvāvasuḥśrutāyuḥ śayurayutāyuritisaṃjñāḥ ṣaṭ putrā abhavan
tathāmāvasorbhīmanāmā putro 'bhavat
bhīmasya kāñcanaḥ kāñcanātsuhotraḥ tasyāpi jahnuḥ
yo 'sau yajñavāṭamakhilaṃ gaṅgāṃbhasā plāvitamavalokya krodhasaṃraktalocano bhagavantaṃ yajñapuruṣamātmani parameṇa samādhinā samāropyākhilameva gaṅgāmapibat
athainaṃ devarṣayaḥ prasādayāmāsuḥ
duhitṛtve cāsya gaṅgāmanayan
jahnoś ca sumandurnāma putro 'bhavat
tasyāpyajakastato balākāśvastasmātkuśastasyāpi kuśāṃbukuśanābhādhūrtarajaso vasuśceti catvāraḥ putrā babhūvuḥ
teṣāṃ kuśāṃbaḥ śakratulyo mutro bhavedititapaścakāra
taṃ cogratapasamavalokya mā bhavatvanayo 'mattulyo vīrya ityātmanaivāsyendraḥ putratvamagacchat
sa gādhirnāma putraḥ kauśiko 'bhavat
gādhiś ca satyavatīṃ kanyāmajanayat
tāṃ ca bhārgavaḥ ṛcīko vavre
gādhirapyatiroṣaṇāyātivṛddhāya brāhmaṇāya dātumanicchannekataḥ śyāmakarmānāminduvarcasāmanilaraṃhasāmaśvānāṃ sahasraṃ kanyāśulkamayācata
tenāpyṛṣiṇā varumasakāśādu palabhyāśvatīrthotpannaṃ tādṛśamaśvasahasraṃ dattam
tatastāmṛcīkaḥ kanyāmupayeme
ṛcīkaś ca tasyāścarumapatyārtaṃ cakāra
tatprasāditaś ca tanmātre kṣatravaraputrotpattaye caramaparaṃ sādhayāmāsa
eṣa carurbhavatyā ayamaparaścarustvanmātrā samya gupayojya ityuktvā vanaṃ jagāma
upayogakāle catāṃ mātā satyavatīmāha
putri sarva evātmaputramatiguṇamabhilaṣati nātmajāyābhrātṛguṇeṣvatīvādṛto bhavatīti
torhasi mamātmīyaṃ caruṃ madīyaṃ carumātmanopayoktum
matputreṇa hi sakalabhūmaṇḍalaparipālanaṃ kāryaṃ kiyadvā brāhmaṇasya balavīryasaṃpadetyuktā sā svacaruṃ mātre dattavatī
atha vanādāgatya satyavatīmṛṣirapaśyat
āha caināmatipāpe kimidamakāryaṃ bhavatyā kṛtam atiraudraṃma te vapurlakṣyate
nīnaṃ tvāyā tvanmātṛsātkṛtaścārurūpayukto na yuktāmetat
mayā hi tatra carau sakalaiśvaryavīryasauryabalasaṃpadāropitā tvadīyacarāvapyakhilaśāntijñānatitikṣādibrāhmamaguṇasaṃpat
tacca viparītaṃ kurvantyāstavātiraudrāstradhāraṇapālananiṣṭhaḥ kṣatriyācāraḥ putro bhaviṣyati tasyāścopaśamarucirbrāhmaṇācāra ityākarṇyaiva sā tasya pādau jagrāha
praṇipatya cainamāha
bhagavanmayaitadajñānādanuṣṭhitaṃ prasādaṃ me kuru maivaṃvidhaḥ putro bhavatu kāmamevaṃvidhaḥ pautro bhavatvityukte munirapyāha
evamastviti
anantaraṃ ca sā jamadagnimajījanat
tanmātā ca viśvāmitraṃ janayāmāsa
satyavatyapi kauśikī nāma nadyabhavat
jamadagnirikṣvākuvaṃśodbhavasya reṇostanayāṃ reṇukāmupayeme
tasyāṃ cāśeṣakṣatrahantāraṃ paraśurāmasaṃjñaṃ bhagavataḥsakalalokagurornārāyaṇasyāṃśaṃ jamadagnirajījanat
viśvāmītraputrastu bhārgava eva śunaḥśepo daivair dattaḥ tataś ca devarātanāmābhavat
tataścānye madhuśchandodhanañjayakṛtadevāṣṭakakacchapaharirākhyā viśvāmitraputrā babhūvuḥ
teṣāṃ ca bahūni kauśikagotrāṇi ṛṣyantareṣu vivāhyānyabhavat
Original text: Viṣṇupurāṇa · Edition: Bombay : Venkatesvara Steam Press 1910 · Data entry members of the Sansknet Project · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0