Skandapurāṇa: Revākhaṇḍa (revised text) · Chapter 62

iti śrīskandapurāṇe revākhaṇḍe rantidevopākhyānaṃ nāmaikaṣaṣṭitamo 'dhyāyaḥ ||
RKS adhyāya 62
rantideva uvāca:
yathā śaptās tu tāḥ kanyās tāsāṃ nāmāni kalpaga /
śrotum icchāmi tattvena keṣu sthāneṣu pūjitā

mārkaṇḍeya uvāca:
vārāṇasyāṃ viśālākṣī naimiṣe liṅgadhāriṇī /
prayāge lalitādevī kāmukā gandhamādane

mānase kumudā nāma viśvayonis tathāmbare /
gomante gomatī nāma mandare kāmacāriṇī

madotkaṭā caitrarathe tapantī hastināpure /
kānyakubje tathā gaurī prabhā kamalaparvate

ekāgre kīrtimatyākhyā viśvā viśveśvare tathā /
puṣkare puruhūteti kedāre mārgadāyinī

nandā himavataḥ pṛṣṭhe gokarṇe bhadrakārṇikā /
sthāneśvare bhavānīti bilvake bilvapatrikā

śrīśaile mādhavī nāma bhadrā bhadreśvare tathā /
jayā vārāhaśaile tu kamalā kamalālaye

rudrakoṭyāṃ tu rudrāṇī koṭiḥ kālañjare tathā /
mahāliṅge tu kapilā mākoṭe mukuṭeśvarī

śālagrāme mahādevī śivaliṅge jalapriyā /
māyāpuryāṃ kumārī tu santāne lalitā tathā

utpalākhye sahasrākṣī hiraṇyākṣe mahotpalā /
tīrthāyāṃ maṅgalā nāma vimalā puruṣottame

vipāśāyāmamoghākṣī pāṭalā puṇḍravardhane /
nārāyaṇī supārśve ca trikūṭe bhadrasundarī

vipule vipulā nāma kalyāṇī pralayācale /
koṭīvikoṭi tīrthe tu yamunāyāṃ mṛgāvatī

karavīre mahālakṣmīr umādevī vināyake /
ārogyā vaidyanāthe tu mahākāle maheśvarī

abhayā kṛṣṇatīrthe tu amṛtā vindhyakandare /
māṇḍavye māṇḍukā nāma svāhā māheśvare pure

chāgalambā pracaṇḍe ca caṇḍikā 'marakaṇṭake /
someśvare varāhī tu prabhāse puṣkarāvatī

devamātā sarasvatyāṃ pārā pārāvate tathā /
mahālaye mahābhāgā payoṣṇyāṃ piṅgaleśvarī

saṃhitā kṛtaśauce tu kārttikeye tu śāṅkarī /
utpalā varṣake lolā subhadrā śoṇasaṅgame

mālāsiddhatale lakṣmīranantā bhāratāśrame /
jālandhare siddhamukhī tārā kiṣkindhaparvate

devadāruvane puṣṭir medhā kaśmīramaṇḍale /
bhīmādevī himādrau tu tuṣṭir vastreśvare tathā

kapālamocane siddhir mātā kāyāvarohaṇe /
śaṅkhoddhāre dhṛtir nāma dhvaniḥ piṇḍārake tathā

kalā tu candrabhāgāyām akṣode śivadhāriṇī /
vaijayanty amṛtā nāma badaryām oṣadhī tathā

oṣadhī cottarakurau kuśadvīpe kuśodakā /
manmathā himakūṭe tu pramate satyavādinī

aśvatthe vandinī nāma nidhirvaiśravaṇe tathā /
gāyatrī vedavadane pārvatī śivasannidhau

devaloke tathendrāṇī brahmaṇāsye sarasvatī /
sūryabimbe prabhā nāma mātṛkā vaiṣṇavī tathā

arundhatī satīnāṃ ca apsarassu tilottamā /
citirbrahmakalā nāma śaktiḥ sarvaśarīriṇām

etad uddeśataḥ proktaṃ nāmāṣṭaśatam uttamam /
aṣṭottaraṃ tu tīrthānāṃ śatam ekaṃ hy udāhṛtam

yaḥ paṭhet prātarutthāya sa yāti paramāṃ gatim /
eṣu tīrtheṣu ye snātvā etāḥ paśyānti mānavāḥ

sarvapāpavinirmuktās te yānti paramāṃ gatim /
yaḥ karoti tanutyāgam umāsthāneṣu mānavaḥ

sa bhittvā brahmasadanaṃ padamāpnoti śāṅkaram /
nāmāṣṭakaśataṃ yas tu śrāvayec chivasannidhau

tṛtīyāyāṃ tathāṣṭamyāṃ bahuputro bhaven naraḥ /
godāne śrāddhakāle ca vivāhe maṅgale tathā

devārcanavidhau vāpi paṭhan brahmatvam āpnuyāt /
śrutvaitat stotramatulaṃ namaskṛtya ca parvatam

rājā svapitṛmokṣāya yajñārthaṃ prāha kalpagam /
kasmiṃs tīrthe bhaved yajñaḥ pitṝṇāṃ mokṣadāyakaḥ