Skanda Purana · Verses 7.33-2

// śrīprahlāda uvāca // //
śrutvā brahmamaheśānau yaduktaṃ viṣṇupārṣadaiḥ //
dvārakāyāstu māhātmyaṃ tadvarṇayitumūcatuḥ//

// śrībrahmeśānāvūcatuḥ // //
bhobhoḥ kṣetrāṇi tīrthāni sarāṃsi sāgarādayaḥ //
prayāgādīni tīrthāni kāśyādyā muktidāyakāḥ

bhavatāṃ tīrtharājānāṃ mahārājastviyaṃ śubhā //
dvārakā sevanīyā vai sthīyatāṃ svecchayā bahiḥ

// śrīprahlāda uvāca // //
maheśavacanaṃ śrutvā sarveṣāmutsavo'bhavat //
pradakṣiṇāṃ tataḥ kṛtvā dvārakāṃ praṇipatya ca //
āvāsaṃ cakrire tatra kṣetratīrthāni harṣataḥ

bhāgīrathī prayāgaṃ ca yamunā ca sarasvatī //
sarayūgaṃḍakī puṇyā gomatī pūrvavāhinī

anyāśca saritaḥ sarvāḥ sindhuśoṇau nadau tathā //
paṃcāśatkoṭibhistīrthairdigbhāge hyuttare sthitāḥ //
laṃpaṭāḥ kṛṣṇasevāyāṃ paśyato dvārakāṃ muhuḥ

mandākinī tathā puṇyā nadī bhāgīrathī ca yā //
mahānadī narmadā ca śiprā prācī sarasvatī

cakṣurbhadrā tathā sītā nadyo'nyāḥ pāpanāśinī //
vartaṃte pūrvadigbhāge tīrthaiśca ṣaṣṭikoṭibhiḥ

payoṣṇī tapatī puṇyā vidarbhā ca payasvinī //
godāvarī mahāpuṇyā bhīmā kṛṣṇānadī tathā

kāverīpramukhāḥ puṇyā anyaiścaivāghanāśinīḥ //
svatīrthasahitā bhaktyā navanavatikoṭibhiḥ

sthitā dakṣiṇadigbhāge dvārakāsevanotsukāḥ //
krīḍaṃti gomatīnīre tīre ca kṛṣṇasannidhau //१ १//
saptadvīpeṣu yāḥ saṃti tathā'nyā vai saridvarāḥ //
sāgarāśca tathā sapta paścimāyāṃ diśi sthitāḥ

krīḍaṃti cakratīrthe vai tīrthaiśca śatakoṭibhiḥ//
paśyaṃti ca muhuḥ kṛṣṇaṃ paścimābhimukhaṃ sadā

vidiśāsu ca sarvāsu tīrthasaṃkhyā na vidyate //
puṣkarādīni tīrthāni viśālā virajā gayā

śataikakoṭibhistīrthairgomatyudadhisaṃgame //
varttaṃte kṛṣṇasevāyāṃ sotsavāni dvijottamāḥ

vārāṇasī pūraiśānyāmavantī pūrvadiksthitā //
āgneyyāṃ diśi kāṃtī ca dakṣiṇe mathurā sthitā

nairṛtyāṃ ca tathā māyā ayodhyā paścime sthitāḥ//
vāyavyāṃ tu kurukṣetraṃ harikṣetraṃ tathottare

śivakṣetraṃ ca aiśānyāmaiṃdryāṃ ca puruṣottamaḥ //
āgneyyāṃ ca bhṛgukṣetraṃ prabhāsaṃ dakṣiṇāśritam

śrīraṃgaṃ nairṛte bhāge lohadaṃḍaṃ tu paścime //
nārasiṃhāni vāyavye kokāmukhyaṃ tathottare

kāmākhyā reṇukādīni śākteyāni ca sarvaśaḥ //
kṣetrarājāni sarvāṇi yathāsthāne vasaṃti hi

uttare caiva saurāṇi gāṇapatyāni kṛtsnaśaḥ //
kṣetrāṇyuttarataḥ saṃti rukmiṇyāḥ sannidhau dvijāḥ

dhenukaṃ naimiṣāraṇyaṃ daṃḍakaṃ saiṃdhavaṃ tathā //
daśāraṇyamarbudaṃ ca naranārāyaṇāśramam

yathādiśaṃ vasaṃti sma dvārakāyāḥ samantataḥ //
mervādyāḥ parvatāḥ saumye dvārakāsevanotsukāḥ

kailāsādyāśca aiśānyāmaindryāṃ himavadādayaḥ //
śrīśailādyāśca āgneyyāṃ siṃhādryādyā yame tathā

nairṛtyāṃ vāmamārgādyā mahendraṛṣabhādayaḥ //
anye ca puṇyaśailāśca salokāloka mānasāḥ //
dvārakāṃ paritaḥ saṃti paryyupāsaṃti pratyaham

evaṃ brahmādayo devā ṛṣayaḥ sanakādayaḥ //
kṣetratīrthādibhiryuktā anyaiḥ puṇyatamaistathā

śraddhayā parayā bhaktyā kanyārāśisthite gurau //
āyāṃti dvārakāṃ draṣṭuṃ brāhmyādyāśca praharṣitāḥ

iti śrīskānde mahā purāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyā saptame prabhāsakhaṇḍe caturthe dvārakāmāhātmye dvārakāmāhātmyavarṇanapūvakaṃ dvārakāyāṃ sarvatīrthakṣetrādikṛtanivāsa varṇanaṃnāma trayastriṃśattamo'dhyāyaḥ