Skanda Purana · Verses 3.4-2

// sūta uvāca // //
bhūyopi śivamāhātmyaṃ vakṣyāmi paramādbhutam //
śṛṇvatāṃ sarvapāpaghnaṃ bhavapāśavimocanam //

dustare duritāṃbhodhau majjatāṃ viṣayātmanām //
śivapūjāṃ vinā kaścitplavo nāsti nirūpitaḥ

śivapūjāṃ sadā kuryādbuddhimāniha mānavaḥ //
aśaktaścetkṛtā pūjāṃ paśyedbhaktivinamradhīḥ

aśraddhayāpi yaḥ kuryācchivapūjāṃ vimuktidām //
paśyedvā sopi kālena prayāti paramaṃ padam

āsītkirātadeśeṣu nāmnā rājā vimardanaḥ //
śūraḥ paramadurddharṣo jitaśatruḥ pratāpavān

sarvadā mṛgayāsaktaḥ kṛpaṇo nirghṛṇo balī //
sarvamāṃsāśanaḥ krūraḥ sarvavarṇāṃganāvṛtaḥ

tathāpi kurute śaṃbhoḥ pūjāṃ nityamataṃdritaḥ //
caturdaśyāṃ viśeṣeṇa pakṣayoḥ śuklakṛṣṇayoḥ //

mahāvibhavasaṃpannāṃ pūjāṃ kṛtvā sa modate //
harṣeṇa mahatāviṣṭo nṛtyati stauti gāyati

tasyaivaṃ vartamānasya nṛpateḥ sarvabhakṣiṇaḥ //
durācārasya mahiṣī ceṣṭitenānvatapyata

sā vai kumudvatīnāma rājñī śīlaguṇānvitā //
ekadā patimāsādya rahasye tadapṛcchata

etatte caritaṃ rājanmahadāścaryakāraṇam //
kva te mahādurācāraḥ kva bhaktiḥ parameśvare

sarvadā sarvabhakṣastvaṃ sarvastrījanalālasaḥ //
sarvahiṃsāparaḥ krūraḥ kathaṃ bhaktistaveśvare

iti pṛṣṭaḥ sa bhūpālo vimṛśya suciraṃ tataḥ //
trikālajñaḥ prahasyaināṃ provāca sukutūhalaḥ

//
// rājovāca // //
ahaṃ pūrvabhave kaścitsārameyo varānane //
paṃpānagaramāśritya paryaṭāmi samaṃtataḥ

evaṃ kāleṣu gacchatsu tatraiva nagarottame //
kadācidāgataḥ sohaṃ manojñaṃ śivamaṃdiram

pūjāyāṃ vartamānāyāṃ caturdaśyāṃ mahātithau //
apaśyamutsavaṃ dūrādbahirdvāraṃ samāśritaḥ

athāhaṃ paramakruddhairdaṃḍahastaiḥ pradhāvitaḥ //
tasmāddeśādapakrāṃtaḥ prāṇarakṣāparāyaṇaḥ

tataḥ pradakṣiṇīkṛtya manojñaṃ śivamaṃdiram //
dvāradeśaṃ punaḥ prāpya punaścaiva nivāritaḥ

punaḥ pradakṣiṇīkṛtya tadeva śivamandiram //
balipiṃḍādilobhena punardvāramupāgataḥ

evaṃ punaḥpunastatra kṛtvā kṛtvā pradakṣiṇām //
dvāradeśe samāsīnaṃ nijaghnurniśitaiḥ śaraiḥ

sa viddhagātraḥ sahasā śivadvāri gatāsukaḥ //
jāto'smyahaṃ kule rājñāṃ prabhāvācchivasannidheḥ

dṛṣṭvā caturdaśīpūjāṃ dīpamālā vilokitāḥ //
tena puṇyena mahatā trikālajño'smi bhāmini

prāgjanmavāsanābhiśca sarvabhakṣo'smi nirghṛṇaḥ //
viduṣāmapi durlaṃghyā prakṛtirvāsanāmayī

ato'hamarcayāmīśaṃ caturdaśyāṃ jagadgurum //
tvamapi śraddhayā bhadre bhaja devaṃ pinākinam

// rājñyuvāca // //
trikālajño'si rājendra prasādādgirijāpateḥ //
matpūrvajanmacaritaṃ vaktumarhasi tattvataḥ

// rājovāca // //
tvaṃ tu pūrvabhave kācitkapotī vyomacāriṇī //
kvāpi labdhavatī kiṃcinmāṃ sapiṃḍaṃ yadṛcchayā

tvadgṛhītamathālokya gṛdhraḥ kopyāmiṣaṃ balī /
nirāmiṣaḥ svayaṃ vegābhidudrāva bhīṣaṇaḥ

tatastaṃ vīkṣya vitrastā vidrutāsi varānane //
tenānuyātā ghoreṇa māṃsapiṃḍajighṛkṣayā

diṣṭyā śrīgirimāsādya śrāṃtā tatra śivālayam //
pradakṣiṇaṃ parikramya dhvajāgre samupasthitā

athānusṛtya sahasā tīkṣṇatuṃḍo vihaṃgamaḥ //
tvāṃ nihatya nipātyādho māṃsamādāya jagmivān

pradakṣiṇaprakramaṇāddevadevasya śūlinaḥ//
tasyāgre maraṇāccaiva jātāsīha nṛpāṃganā

// rājñyuvāca // //
śrutaṃ sarvamaśeṣeṇa prāgjanmacareitaṃ mayā //
jātaṃ ca mahadāścaryaṃ bhaktiśca mama cetasi //
athānyacchrotumicchāmi trikālajña mahāmate //
idaṃ śarīramutsṛjya yāsyāvaḥ kāṃ gatiṃ punaḥ / |

// rājovāca // //
ato bhave janiṣye'haṃ dvitīye saiṃdhavo nṛpaḥ

sṛṃjayeśasutā tvaṃ hi māmeva pratipatsyase //
tṛtīye tu bhave rājā saurāṣṭre bhavitā'smyaham

kaliṃgarājatanayā tvaṃ me patnī bhaviṣyasi //
caturthe tu bhaviṣyāmi bhave gāṃdhārabhūmipaḥ

māgadhī rājatanayā tatra tvaṃ mama gehinī //
paṃcame'vaṃtinātho'haṃ bhaviṣyāmi bhavāṃtare

dāśārharājatanayā tvameva mama vallabhā//
asmāj janmani ṣaṣṭhe'hamānarte bhavitā nṛpaḥ

yayātivaṃśajā kanyā bhūtvā māmeva yāsyasi //
pāṃḍyarājakumāro'ham̐ saptame bhavitā bhave

tatra matsadṛśo nānyo rūpaudāryaguṇādibhiḥ //
sarvaśāstrārthatattvajño balavāndṛḍhavikramaḥ

sarvalakṣaṇasaṃpannaḥ sarvalokamanoramaḥ //
padmavarṇa iti khyātaḥ padmamitrasamadyutiḥ

bhavitā tvaṃ ca vaidarbhī rūpeṇāpratimā bhuvi //
nāmnā vasumatī khyātā rūpāvayavaśobhinī

sarva rājakumārāṇāṃ manonayananaṃdinī //
sā tvaṃ svayaṃvare sarvānvihāya nṛpanaṃdanān

varaṃ prāpsyasi māmeva damayaṃtīva naiṣadham //
so'haṃ jitvā nṛpānsarvānprāpya tvāṃ varavarṇinīm

svarāṣṭrastho'khilānbhogānbhokṣye varṣagaṇānbahūn //
iṣṭvā ca vividhairyajñairvājimedhādibhiḥ śubhaiḥ

saṃtarpya pitṛdevarṣīndānaiśca dvijasattamān //
saṃpūjya devadeveśaṃ śaṃkaraṃ lokaśaṃkaram

putre rājyadhuraṃ nyasya gaṃtāsmi tapase vanam //
tatrāgastyānmunivarādbrahmajñānamavāpya ca

tvayā saha gamiṣyāmi śivasya paramaṃ padam /
caturdaśyāṃ caturdaśyāmevaṃ saṃpūjya śaṃkaram

saptajanmasu rājastvaṃ bhaviṣyati varānane //
ityetatsukṛtaṃ labdhaṃ pūjādarśanamātrataḥ //
kva sārameyo duṣṭātmā kvedṛśī bata saṅgatiḥ// ४८ /
// sūta uvāca//
ityukto nijanāthena sā rājñī śubhalakṣaṇā

paraṃ vismayamāpannā pūjayāmāsa taṃ mudā //
so'pi rājā tayā sārddhaṃ bhuktvā bhogānyathepsitān

jagāma saptajanmāṃte śaṃbhostatparamaṃ padam //
ya etacchivapūjāyā māhātmyaṃ paramādbhutam //
śṛṇuyātkīrtayedvāpi sa gacchetparamaṃ padam

//
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīye brahmottarakhaṇḍe caturdaśīmāhātmyavarṇanaṃ nāma caturtho 'dhyāyaḥ