Skanda Purana · Chapter 2.37
// jaiminiruvāca // //
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi dakṣiṇāyanamuttamam //
saṃkrāṃteḥ pūrvakāle yāḥ kalā vai viṃśatirmatāḥ
ayanaṃ puṇyakālo'yaṃ puṇyakarmasu karmiṇām //
paṃcāmṛtaistatra devaṃ snāpayetsvāpavaddvijāḥ
sarvāṃgaṃ lepayedasyāgurukarpūracaṃdanaiḥ //
sugandha mālyālaṃkāraiścāruvastraiśca dīpakaiḥ
nānābhakṣyopahāraiśca pūjayetparameśvaram //
karpūrālatikāmuccairmukhābhyāśe harerdadet
dūrvāṃkurākṣatairnīrājanenātha pravandayet //
māṃgalyagītanṛttādyairnārī huluhulāṃ vadet
pūjitaṃ pūjyamānaṃ ca yaḥ paśyetpuruṣottamam //
pūjāśataguṇaṃ puṇyaṃ tasmai dadyājjanārdanaḥ
ayane dakṣiṇe tasminnarcyamānaṃ śriyaḥ patim //
vihāya sarvapāpāni viṣṇulokaṃ vrajaṃti te
svalpā vā mahatī yātrā sarvā muktipradā hareḥ //
tasmiṃstasmindine dṛṣṭo bhagavānmuktido dhruvam
viśvāsahetormūrkhāṇāṃ yātrā hyetāḥ kṛpāvatā //
viṣṇunā kathitā viprāḥ pāpināṃ kilbiṣāpahāḥ
āyāsajanitaṃ puṇyaṃ manyante ye narādhamāḥ //
lakṣmīpaterbhojanāya saṃskāryo'tra mahānasaḥ
vaiṣṇavāgniṃ samādhāya nirupya carumuttamam //
vaiśvadevaṃ prakurvīta bhagavatpākasādhanam
brahmaṇe vāstupataye prajānāṃ pataye tathā //
viṣṇave viśvakartre ca śucyagnau juhuyācchuciḥ
rājñā niyukta ācāryaḥ śrautasmārtakriyāparaḥ //
dvārapālapracaṃḍābhyāmaiśānyāṃ kṣetrapāline
dakṣiṇe ca virūpāya khagānāṃ pataye tathā //
durgāsarasvatībhyāṃ ca nairṛtyāṃ vinivedayet
mahālakṣmīmaheṃdrābhyāṃ prācyāṃ diśi baliḥ smṛtaḥ //
viṣṇu pāriṣadebhyo'tha paśūnāṃ pataye tathā
udīcyāṃ balidānaṃ tu nāradāyātha paścime //
āgneyyāmagnaye dadyādvāyavyāṃ viśvasākṣiṇe
pañcaśvasanarūpebhyo viśvakartre'tha madhyataḥ //
ādyaṃtayorjalaṃ dadyātpratyekaṃ balikarmaṇi
dattvā valiṃ tadagnau tu kārayetpākamuttamam //
saṃdhyātraye bhagavataḥ pūjāyai carukāraṇāt
carusaṃskārakāṃgāni bhakṣyabhojyādikāni vai //
na dīptānyojayettatra loke traivarṇiko nṛpaḥ //
āryānpavitrāñchūdrānvā varṇāṃśca parisevakān //
laukikavyavahāro'yaṃ pacati śrīḥ svayaṃ dhruvam
bhuṃkte nārāyaṇo nityaṃ tayā pakvaṃ śarīravān //
amṛtaṃ taddhi naivedyaṃ pāpaghnaṃ mūrdhni dhāraṇāt
bhakṣaṇānmadyapānādimahāduritanāśanam //
āghrāṇānmānasaṃ pāpaṃ darśanāddṛṣṭijaṃ tathā
āsvādāttu kṛtaṃ pāpaṃ śrāvaṇaṃ ca vyapohati //
sparśanāttvakkṛtaṃ pāpaṃ mithyābhāṣaṇajaṃ tathā
gātralepāddahetpāpaṃ śārīraṃ vai na saṃśayaḥ
mahāpavitraṃ hi harerniveditaṃ niyojayedyaḥ pitṛdevakarmasu //
tṛpyaṃti tasmai pitaraḥ surāstathā prayāṃti lokaṃ madhusūdanasya te
nātḥ pavitraṃ vastvasti havyakavyeṣu bho dvijāḥ //
narāṇāṃ rūpamāsthāya tadaśnaṃti divaukasaḥ
abhimāno mahāṃstatra devadevasya cakriṇaḥ //
śveto nāma mahārājaḥ purā tretāyuge'bhavat
vratastho'pi mahābhaktiṃ cakāra puruṣottame //
indradyumnena racitabhogamātrānusārataḥ
bhogānprakalpayāmāsa pratyahaṃ śrīpatermudā //
bhakṣyabhojyānyanekāni ṣaḍrasāṃśca susaṃskṛtān
mālyāni ca vicitrāṇi sugaṃdhamanulepanam //
gītavāditranṛtyāni divyāni subahūni ca
rājopacārā bahuśo'vasare'vasare hareḥ //
bahuvittavyayāyāsa bhaktibhāvanirūpakāḥ
tattadvaiṣṇavaśāstroktacitrabhogāḥ pṛthagvidhāḥ //
kalpitāstena bhūpena vidvatpaṃkajabhānunā
prātaḥ pūjanavelāyāṃ hariṃ draṣṭuṃ jagāma saḥ //
kasmiṃściddivase rājā pūjyamānaṃ dadarśa tam
praṇamya devadevaṃ tu baddhāṃjalipuṭo mudā //
prāsādadvāranikaṭe tasthivānṛpasattamaḥ
dṛṣṭvā svayaṃ viracitānupacārānanuttamān //
upāyanasahasraṃ ca hareragre prakalpitam
ciṃtayāmāsa manasā kiṃciddhyānāvalaṃbitaḥ //
manuṣyakalpitaṃbhogaṃ grahīṣyati hariḥ kimu
devairdivyopacārairyo śakyate nārcanāvidhau //
mānasairupahārairyaṃ pūjayaṃti yatavratāḥ
bhāvaduṣṭo bahiryāgo na mude tasya niścitam //
itthaṃ saṃcitayanrājā divyāsanagataṃ vibhum
bhuṃjānamannapānāḍhyaṃ śriyā supariveṣitam //
divyasrajālaṃkṛtayā divyagaṃdhadukūlayā
anarghyaratnamaṃjīrasiṃjitena surālayam //
pūrayaṃtyā svarṇadarvyā dadatyā sādaraṃ rasān
bhagavatpratirūpaiśca bhuṃjānaiḥ pariveṣṭitam //
dṛṣṭvā kṛtārthamātmānaṃ manyamānastadadbhutam
pronmīlitākṣaḥ sa punaḥ prāgdṛṣṭaṃ samavaikṣata //
ataḥ prabhṛti rājāsau parāṃ nirvṛtimāptavān
niveditāśīrvratavāṃścacāra sumahattapaḥ //
akālamṛtyunāśāya svarājye mṛtamuktaye
maṃtrarājaṃ japannityaṃ śritānāṃ kalpapādapam //
dadarśa śatavarṣāṃte nṛhariṃ duritāpaham
yogāsanābjanilayaṃ vāmāṃgāvasthitaśriyam //
divyālaṃkṛtasarvāṃgaṃ sphaṭikāmalavigraham
tridaśaiḥ siddhamuktaiśca stūyamānaṃ smitānanam //
bhrāṃto vismayabhītibhyāṃ harṣagadgadayā girā //
prasīda nātheti lapanpapāta dharaṇītale
tapaḥkṛśaṃ taṃ praṇataṃ dṛṣṭvā manujakesarī //
akalmaṣaṃ kṣitipatiṃ vivakṣurbhaktavatsalaḥ
//
// śrībhagavānuvāca // //
uttiṣṭha vatsa bhaktyā te prasannaṃ viddhi māṃ prabhum //
mayi prasanne nālabhyaṃ varaṃ tatprārthyatāṃ bhavān
śrutvetthaṃ bhagavadvākyaṃ samuttasthau tato nṛpaḥ //
baddhāṃjalipuṭo namro bhaktyovāca janārdanam
// śveta uvāca // //
svāminyadi prasādaste mayi jātaḥ sudurlabhaḥ //
sārūpyamatha saṃprāpya sthāsyāmi tava sannidhau
sthāsye yāvannṛpatve'haṃ madrājye no janaḥ kvacit //
akāle mriyatāṃ jaṃtuḥ kāle cenmuktimāpnuyāt
tacchrutvā bhagavānprāha śvetarājānamuttamam
śveta te vāṃchitaṃ bhūyāttiṣṭha tvaṃ mama dakṣiṇe //
bhuktvā varṣasahasraṃ tu svarājyaṃ susamṛddhimat
mama nirmālyabhogena kṣīṇaśeṣāghasaṃcayaḥ //
sunirmalāṃtaḥkaraṇo matsāyujyamavāpsyasi
vaṭasāgarayormadhye muktisthāne sudurlabhe //
madīyā''dyāvatārasya viṣṇormatsyasvarūpiṇaḥ
saṃmukhīno vasa tvaṃ hi sphaṭikāmalavigrahaḥ //
khyātiṃ yāsyasi bhūrloke śvetamādhavasaṃjñayā
yuvayoraṃtarāle ye prāṇāṃstyakṣyaṃti mānavāḥ //
tiryaṃco'pi ca kīṭā vā dhruvaṃ te muktimāpnuyuḥ
amarā yatra maraṇamicchaṃti kimu mānavāḥ //
tavottarasyāṃ diśi yatsaraḥ pāpanibarhaṇam
tatra snātvā upaspṛśya tadīye dakṣiṇe taṭe //
ubhayordṛṣṭipūtaḥsaṃtyaktvā prāṇānvimucyate //
āsamaṃtādidaṃ kṣetraṃ yatratatrāpi muktidam //
mūḍhātmanāṃ viśvasituṃ pradhānaṃ sthānamīritam
tava rājye tu ye lokā mama nirmālyabhojinaḥ//
mṛtirākālikī teṣāṃ na kadācidbhaviṣyati
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe puruṣottamakṣetramāhātmye saptatriṃśo'dhyāyaḥ
Original text: skandapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0