Skanda Purana · Verses 2.35-2

// jaiminiruvāca // //
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi ratharakṣākaraṃ vidhim//
bhūtapretādayo ghorā dāruṇānyadbhutāni ca

na bādhaṃte rathānyena munayo vaśca yanmatam //
pratyahaṃ pūjayeddevānkṛṣṇādīndhvajasaṃsthitān

gaṃdhapuṣpākṣatairmālyairupahārairanuttamaiḥ //
gītanṛttādikaiścaiva dhūpadīpanivedanaiḥ //

dikpālebhyo baliṃ dadyātpāyasānnena cānvaham //
bhūtapretapiśācebhyo dadyācca balimuttamam

rakṣecca yatnatastānvai rathānārohaṇocitān //
yathā na kaścidārohennaro grāmyapaśustathā //
pakṣiṇaśca viśeṣeṇa yeṣāṃ vāso na śobhanaḥ

aṣṭame'hni punaḥ kṛtvā dakṣiṇābhimukhānrathān//
vibhūṣayedvastramālyapatākaiścāmarādibhiḥ

navamyāṃ vāsayeddevāṃsteṣu prātaḥ samṛddhimat

dakṣiṇābhimukhā yātrā viṣṇoreṣā sudurlabhā //
yātrā prayatnataḥ sā hi bhaktiśraddhāsamanvitaiḥ

yathā pūrvā tathā ceyaṃ dve ca muktipradāyike //
yātrāpraveśau devasya eka evotsavo mataḥ

purāvido vadaṃtyetāṃ yātrāṃ navadinātmikām //
eṣā tryavayavā yātrā saṃpūrṇā yairupāsitā

susaṃpūrṇaphalasteṣāṃ mahāvedīmahotsavaḥ

guṃḍicāmaṃḍapātkṛṣṇamāyāṃtaṃ dakṣiṇāmukham //
rathasthaṃ balinaṃ bhadrāṃ paśyaṃto muktibhāginaḥ / १२ //
uttarābhimukhāndṛdṛṣṭvā labhaṃte yādṛśa phalam //
rāmādīnsyaṃdanasthānye paśyaṃtyevaṃ mahodayān //
yādṛśaṃ phalamāpnuyustādṛśaṃ dakṣiṇāmukhān //

padā yāṃtaṃ rathe yāṃtaṃ yaḥ paśyeddakṣiṇāmukham //
tasya janma kṛtārthaṃ syādvājimedhaḥ pade pade

stutibhiḥ praṇipātaiśca puṣpavṛṣṭibhireva ca //
nānānṛttopahāraiśca vyajanacchatracāmaraiḥ //
upāyanairbahuvidhairupatiṣṭhedrathāgrataḥ

nīlācalaṃ samāyāṃtaṃ rathasthaṃ dakṣiṇāmukham/
ye paśyaṃti hṛṣīkeśaṃ subhadrāṃ lāṃgalāyudham

kāmakalpataruṃ puṃsāṃ darśanādeva muktidam //
te vrajaṃti mahātmāno vaikuṇṭha bhavanaṃ hareḥ

rathena vicaraṃtaṃ taṃ sindhutīre janārdanam //
paśyantaṃ karuṇāpāṃgaiḥ praṇatānpurato narān

dakṣiṇābhimukhaṃ yāṃtaṃ prāsādaṃ nīlabhūdhare //
sarvatīrthanidhiṃ sarvadānakalpataruṃ harim

stuvaṃtaḥ praṇamaṃtaśca śraddadhānāśca ye narāḥ //
na te punarihāyāṃti brahmalokasthitā dhruvam

munayaḥ kathito vo'yaṃ mahāvedīmahotsavaḥ //
yasya saṃkīrttanādeva nirmalo jāyate naraḥ

yaścedaṃ kīrtayennityaṃ prātarutthāya mānavaḥ //
śṛṇuyādapi buddhisthaḥ śakralokaṃ vrajedasau

pratyarcārūpamapi vā rathamāsthāpya yo hareḥ //
kuryādyātrāmimāṃ śraddhābhaktibhāvena mānavaḥ

so'pi viṣṇoḥ prasādena guṃḍicotsavajaṃ phalam//
prāpya vaikuṇṭhabhavanaṃ yāti nātra vicāraṇā

paśya śrīryāvatī viprā bhaktirvā śraddhayānvitā //
tāvatīyaṃ mahāyātrā yo yathā kartumicchati

idaṃ pavitraṃ paramaṃ rahasyaṃ vedhasoditam //
kārayitvāthavā dṛṣṭvā yannaro nāvasīdati

//
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe puruṣottamakṣetramāhātmye pañcatriṃśo'dhyāyaḥ