Shiva Purana · Chapter 2.4.13

sūta uvāca //
tārakāreriti śrutvā vṛttamadbhutamuttamam //
nāradassuprasannotha papraccha prītito vidhim

// nārada uvāca //
devadeva prajānātha śivajñānanidhe mayā //
śrutaṃ kārtikasadvṛttamamṛtādapi cottamam // २ /
adhunā śrotumicchāmi gāṇeśaṃ vṛttamuttamam //
tajjanmacaritaṃ divyaṃ sarvamaṃgalamaṃgalam

sūta uvāca //
ityākarṇya vacastasya nāradasya mahāmune //
prasannamānaso brahmā pratyuvāca śivaṃ smaran

brahmovāca //
kalpabhedādgaṇeśasya janiḥ proktā vidheḥ parāt//
śanidṛṣṭaṃ śiraśchinnaṃ saṃcitaṃ gajamānanam

idānīṃ śvetakalpoktā gaṇeśotpattirucyate //
yatra cchinnaṃ śirastasya śivena ca kṛpālunā

saṃdeho nātra kartavyaḥ śaṃkarassūtikṛnmune //
sa hi sarvādhipaḥ śaṃbhurnirguṇassaguṇo 'pi hi

tallīlayākhilaṃ viśvaṃ sṛjyate pālyate tathā //
vināśyate muniśreṣṭha prastutaṃ śṛṇu cādarāt

udvāhite śive cātra kailāsaṃ ca gate sati //
kiyatā caiva kālena jāto gaṇapaterbhavaḥ

ekasminneva kāle ca jayā ca vijayā sakhī //
pārvatyā ca militvā vai vicāre tatparābhavat

rudrasya ca gaṇāssarve śivasyājñāparāyaṇāḥ //
te sarvepyasmadīyāśca nandibhṛṃgipurassarāḥ

pramathāste hyasaṃkhyātā asmadīyo na kaścana //
dvāri tiṣṭhanti te sarve śaṃkarājñāparāyaṇāḥ

te sarvepyasmadīyāṃśca tathāpi na milenmanaḥ //
ekaścaivāsmadīyo hi racanīyastvayānaghe

brahmovāca //
ityuktvā pārvatī devī sakhībhyāṃ sundaraṃ vacaḥ //
hitaṃ mene tadā tacca kartuṃ smāpyadhyavasyati

tataḥ kadācinmajjatyāṃ pārvatyāṃ vai sadāśivaḥ //
naṃdinaṃ paribhartsyātha hyājagāma gṛhāṃtaram

āyāṃtaṃ śaṃkaraṃ dṛṣṭvā'samaye jagadaṃbikā //
uttasthau majjatī sā vai lajjitā sundarī tadā

tasminnavasare devī kautukenātisaṃyutā //
tadīyaṃ tadvacaścaiva hitaṃ mene sukhāvaham

evaṃ jāte sadā kāle kadācitpārvatī śivā //
viciṃtya manasā ceti paramāyā pareśvarī

madīyassevakaḥ kaścidbhavecchubhataraḥ kṛtī //
madājñayā paraṃ nānyadrekhāmātraṃ calediha

vicāryeti ca sā devī vapuṣo malasaṃbhavam //
puruṣaṃ nirmamau sā tu sarvalakṣaṇasaṃyutam

sarvāvayavanirddoṣaṃ sarvāvayava sundaram //
viśālaṃ sarvaśobhāḍhyaṃ mahābalaparākramam

vastrāṇi ca tadā tasmai dattvā sā vividhāni hi //
nānālaṃkaraṇaṃ caiva bahvāśiṣamanuttamām /1२२//
matputrastvaṃ madīyosi nānyaḥ kaścidihāsti me //
evamuktasya puruṣo namaskṛtya śivāṃ jagau

// gaṇeśa uvāca //
kiṃ kāryaṃ vidyate tedya karavāṇi tavoditam//
ityuktā sā tadā tena pratyuvāca sutaṃ śivā

śivovāca//
he tāta śṛṇu madvākyaṃ dvārapālo bhavādya me //
matputrastvaṃ madīyo'si nānyathā kaścidasti me

vinā madājñāṃ matputra naivāyānma dgṛhāntaram //
ko'pi kvāpi haṭhāttāta satyametanmayoditam

brahmovāca //
ityuktvā ca dadau tasmai yaṣṭiṃ cātidṛḍhāṃ mune //
tadīyaṃ rūpamālokya sundaraṃ harṣamāgatā

mukhamācuṃbya suprītyāliṃgya taṃ kṛpayā sutam //
svadvāri sthāpayāmāsa yaṣṭipāṇiṃ gaṇādhipam

atha devīsutastāta gṛhadvāri sthito gaṇaḥ //
yaṣṭipāṇirmahāvīraḥ pārvatīhitakāmyayā

svadvāri sthāpayitvā taṃ gaṇeśaṃ svasutaṃ śivā //
svayaṃ ca majjatī sā vai saṃsthitāsītsakhīyutā

etasminneva kāle tu śivo dvāri samāgataḥ //
kautukī munirśādūla nānālīlāviśāradaḥ

uvāca ca śiveśaṃ tamavijñāya gaṇādhipaḥ //
māturājñāṃ vinā deva gamyatāṃ na tvayā dhunā

majjanārthaṃ sthitā mātā kva yāsīto vrajādhunā //
ityuktvā yaṣṭikāṃ tasya rodhanāya tadāgrahīt

taṃ dṛṣṭvā tu śivaḥ prāha kaṃ niṣedhasi mūḍhadhīḥ //
māṃ na jānāsyasadbuddhe śivohamiti nānyathā

tāḍitastena yaṣṭyā hi gaṇeśena maheśvaraḥ //
pratyuvāca sa taṃ putraṃ bahulīlaśca kopitaḥ

śiva uvāca //
murkhosi tvaṃ na jānāsi śivohaṃ girijāpatiḥ //
svagṛhaṃ yāmi re bāla niṣedhasi kathaṃ hi mām

ityuktvā praviśaṃtaṃ taṃ maheśaṃ gaṇanāyakaḥ //
krodhaṃ kṛtvā tato vipra daṃḍenātāḍayatpunaḥ

tataśśivaśca saṃkruddho gaṇānājñāpayannijān //
ko vāyaṃ vartate kiṃca kriyate paśyatāṃ gaṇāḥ

ityuktvā tu śivastatra sthitaḥ kruddho gṛhādbahiḥ //
bhavācāraratassvāmī bahvadbhutasulīlakaḥ

iti śrīśivamahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ caturthe kumārakhaṇḍe gaṇeśotpattivarṇanaṃ nāma trayodaśo'dhyāyaḥ