Shiva Purana · Chapter 2.2.8

sūta uvāca //
ityākarṇya vacastasya brahmaṇo hi prajāpateḥ //
prasannamānaso bhūtvā taṃ provāca sa nāradaḥ

nārada uvāca //
brahman vidhe mahābhāga viṣṇuśiṣya mahāmate //
dhanyastvaṃ śivabhakto hi paratattvapradarśakaḥ

śrāvitā sukathā divyā śivabhaktivivarddhinī //
aruṃdhatyāstathā tasyāḥ svarūpāyāḥ pare bhave

idānīṃ brūhi dharmajña pavitraṃ caritaṃ param //
śivasya parapāpaghnaṃ maṃgalapradamuttamam

gṛhītadāre kāme ca dṛṣṭe teṣu gateṣu ca //
saṃdhyāyāṃ kiṃ tapastaptuṃ gatāyāmabhavattataḥ

sūta uvāca //
iti śrutvā vacastasya ṛṣervai bhāvitātmanaḥ //
suprasannataro bhūtvā brahmā vacanamabravīt

brahmovāca //
śṛṇu nārada viprendra tadaiva caritaṃ śubham //
śivalīlānvitaṃ bhaktyā dhanyastvaṃ śivasevakaḥ

ahaṃ vimohitastāta yadaivāṃtarhitaḥ purā //
aciṃtayaṃ sadāhaṃ tacchaṃbhuvākyaviṣārditaḥ

ciṃtayitvā ciraṃ citte śivamāyāvimohitaḥ //
śive cerṣyāmakārṣaṃ hi tacchṛvṛṇuṣva vadāmi te

athāhamagamaṃ tatra yatra dakṣādayaḥ sthitāḥ //
saratiṃ madanaṃ dṛṣṭvā samadoha hi kiñcana

dakṣamābhāṣya suprītyā parānputrāṃśca nārada //
avocaṃ vacanaṃ sohaṃ śivamāyāvimohitaḥ

brahmovāca //
he dakṣa he marīcyādyāssutāḥ śṛṇuta madvacaḥ //
śrutvopāyaṃ vidheyaṃ hi mama kaṣṭāpanuttaye

kāṃtābhilāṣamātraṃ me dṛṣṭvā śambhuragarhayat //
māṃ ca yuṣmānmahāyogī dhikkāraṃ kṛtavānbahu

tena duḥkhābhitaptohaṃ labhehaṃ śarma na kvacit //
yathā gṛhṇātu kāṃtāṃ sa sa yatnaḥ kārya eva hi

yathā gṛhṇātu kāṃtāṃ sa sukhī syāṃ duḥkhavarjitaḥ //
durlabhasya tu kāmo me paraṃ manye vicārataḥ

kāṃtābhilāṣamātraṃ me dṛṣṭvā śaṃbhuragarhayat //
munīnāṃ purataḥ kasmātsa kāṃtāṃ saṃgrahīṣyati

kā vā nārī trilokesmin yā bhavettanmanāḥ sthitā //
yogamārgamavajñāpya tasya mohaṃ kariṣyati

manmathopi samartho no bhaviṣyatyasya mohane //
nitāṃtayogī rāmāṇāṃ nāmāpi sahate na saḥ

agṛhīteṣuṇā caiva hareṇa kathamādinā //
madhyamā ca bhavetsṛṣṭistadvācā nānyavāritā

bhuvi kecidbhaviṣyaṃti māyābaddhā mahāsurāḥ //
baddhā keciddharernūnaṃ kecicchaṃbhorupāyataḥ

saṃsāravimukhe śaṃbhau tathaikāṃtavirāgiṇi //
asmādṛte na karmānyat kariṣyati na saṃśayaḥ

ityuktvā tanayāṃścāhaṃ dakṣādīn sunirīkṣya ca //
saratiṃ madanaṃ tatra sānaṃdamagadaṃ tataḥ

brahmovāca //
matputra vara kāma tvaṃ sarvathā sukhadāyakaḥ //
madvacaśśṛṇu suprītyā svapatnyā pitṛvatsala

anayā sahacāriṇyā rājase tvaṃ manobhava //
eṣā ca bhavatā patyā yuktā saṃśobhate bhṛśam

yathā striyā hṛṣīkeśo hariṇā sā yathā ramā //
kṣaṇadā vidhunā yuktā tayā yukto yathā vidhuḥ

tathaiva yuvayośśobhā dāṃpatyaṃ ca puraskṛtam //
atastvaṃ jagataḥ keturviśvaketurbhaviṣyasi

jagaddhitāya vatsa tvaṃ mohayasva pinākinam //
yathāśu sumanaśśaṃbhuḥ kuryyāddārapratigraham

vijane snigdhadeśe tu parvateṣu sarassu ca //
yatrayatra prayātīśastatra tatrānayā saha

mohaya tvaṃ yatātmānaṃ vanitāvimukhaṃ haram //
tvadṛte vidyate nānyaḥ kaścidasya vimohakaḥ

bhūte hare sānurāge bhavatopi manobhava /
śāpopaśāṃtirbhavitā tasmādātmahitaṃ kuru

sānurāgo varārohāṃ yadīcchati maheśvaraḥ //
tadā bhavopi yogyāryastvāṃ ca saṃtārayiṣyati

tasmājjāyādvitīyastvaṃ yatasva haramohane //
viśvasya bhava ketustvaṃ mohayitvā maheśvaram

brahmovāca //
iti śrutvā vaco me hi janakasya jagatprabhoḥ //
uvāca manmathastathyaṃ tadā māṃ jagatāṃ patim

manmatha uvāca //
kariṣyehaṃ tava vibho vacanācchaṃbhumohanam //
kiṃ tu yoṣinmahāstraṃ me tatkāṃtāṃ bhagavan sṛja

mayā saṃmohite śaṃbho yayā tasyānumohanam //
kartavyamadhunā dhātastatropāyaṃ paraṃ kuru

brahmovāca //
evaṃvādini kaṃdarpe dhātāhaṃ sa prajāpatiḥ //
kayā saṃmohanīyosāviti ciṃtāmayāmaham

ciṃtāviṣṭasya me tasya niḥśvāso yo vinissṛtaḥ //
tasmādvasaṃtassaṃjātaḥ puṣpavrātavibhūṣitaḥ

śoṇarājīvasaṃkāśaḥ phullatāmarasekṣaṇaḥ //
saṃdhyoditākhaṃḍaśaśipratimāsyassunāsikaḥ

śārṅgavaccaraṇāvarttaśśyāmakuṃcitamūrddhajaḥ//
saṃdhyāṃśumālisadṛśaḥ kuḍaladvayamaṃḍitaḥ

pramattebhagatiḥ pīnāyatadorunnatāṃsakaḥ //
kaṃbugrīvassuvistīrṇahṛdayaḥ pīnasanmukhaḥ

sarvāṃgasundaraḥ śyāmassampūrṇassarvalakṣaṇaiḥ //
darśanīyatamassarvamohanaḥ kāmavarddhanaḥ

etādṛśe samutpanne vasaṃte kusumākare //
vavau vāyussusurabhiḥ pādapā api puṣpitāḥ

pikā vineduśśataśaḥ paṃcamaṃ madhurasvanāḥ //
praphullapadmā abhavansarasyaḥ svacchapuṣkarāḥ

tamutpannamahaṃ vīkṣya tadā tādṛśamuttamam //
hiraṇyagarbho madanamagadaṃ madhuraṃ vacaḥ

brahmovāca // evaṃ sa manmathanibhassadā sahacarobhavat //
ānukūlyaṃ tava kṛtaḥ sarvaṃ deva kariṣyati

yathāgneḥ pavano mitraṃ sarvatropakariṣyati //
tathāyaṃ bhavato mitraṃ sadā tvāmanuyāsyati

vasaṃteraṃtahetutvādvasaṃtākhyo bhavatvayam //
tavānugamanaṃ karma tathā lokānurañjanam / ४७ //
asau vasaṃtaśṛṃgāro vāsaṃto malayānilaḥ //
bhavettu suhṛdo bhāvassadā tvadvaśavarttinaḥ

viṣvokādyāstathā hāvāścatuṣṣaṣṭikalāstathā //
ratyāḥ kurvaṃtu sauhṛdyaṃ suhṛdaste yathā tava

ebhissahacaraiḥ kāma vasaṃta pramukhairbhavān //
mohayasva mahādevaṃ ratyā saha mahodyataḥ

ahaṃ tāṃ kāminīṃ tāta bhāvayiṣyāmi yatnataḥ //
manasā suvicāryaiva yā haraṃ mohayiṣyati

brahmovāca //
evamukto mayā kāmaḥ surajyeṣṭhena harṣitaḥ //
nanāma caraṇau me'pi sa patnī sahitastadā

dakṣaṃ praṇamya tān sarvānmānasānabhivādya ca //
yatrātmā gatavāñśaṃbhustatsthānaṃ manmatho yayau

iti śrīśivamahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ satīcaritre dvitīye satīkhaṃḍe vasaṃtasvarūpavarṇanaṃ nāmāṣṭamo'dhyāyaḥ