Shiva Purana · Chapter 2.2.12

nārada uvāca //
brahman śaṃbhuvara prājña samyaguktaṃ tvayānagha //
śivāśivacaritraṃ ca pāvitaṃ janma me hitam

idānīṃ vada dakṣastu tapaḥ kṛtvā dṛḍhavrataḥ //
kaṃ varaṃ prāpa devyāstu kathaṃ sā dakṣajā'bhavat

brahmovāca //
śṛṇu nārada dhanyastvaṃ munibhirbhaktitokhilaiḥ //
yathā tepe tapo dakṣo varaṃ prāpa ca suvrataḥ

madājñaptassudhīrdakṣassamādhāya mahādhipaḥ //
apādyaṣṭuṃ ca tāṃ devīṃ tatkāmo jagadaṃbikām

kṣīrodottaratīrasthāṃ tāṃ kṛtvā hṛdayasthitām //
tapastaptuṃ samārebhe druṣṭuṃ pratyakṣatombikām

divyavarṣeṇa dakṣastu sahasrāṇāṃ trayaṃ samāḥ //
tapaścacāra niyatassaṃ yatātmā dṛḍhavrataḥ //

mārutāśī nirāhāro jalāhārī ca parṇabhuk //
evaṃ nināya taṃ kālaṃ ciṃtayantāṃ jaganmayīm

durgādhyānasamāsaktaściraṃ kālaṃ taporataḥ //
niyamairbahubhirdevīmārādhayati suvrataḥ

tato yamādiyuktasya dakṣasya munisattama //
jagadambā pūjayataḥ pratyakṣamabhavacchivā

tataḥ pratyakṣato dṛṣṭvā jagadambāṃ jaganmayīm //
kṛtakṛtyamathātmānaṃ mene dakṣaḥ prajāpatiḥ

siṃhasthāṃ kālikāṃ kṛṣṇāṃ cāruvaktrāṃ caturbhujām //
varadābhayanīlābjakhaḍgahastāṃ manoharām

āraktanayanāṃ cārumuktakeśīṃ jagatprasūm /
tuṣṭāva vāgbhiścitrābhiḥ supraṇamyātha suprabhām

dakṣa uvāca //
jagadeva mahāmāye jagadīśe maheśvari //
kṛpāṃ kṛtvā namastestu darśitaṃ svavapurmama

prasīda bhagavatyādye prasīda śivarūpiṇam //
prasīda bhaktavarade jaganmāye namostu te

brahmovāca //
iti stutā maheśānī dakṣeṇa prayatātmanā //
uvāca dakṣaṃ jñātvāpi svayaṃ tasyepsitaṃ mune

devyuvāca //
tuṣṭāhaṃ dakṣa bhavatassadbhaktyā hyanayā bhṛśam //
varaṃ vṛṇīṣva svābhīṣṭaṃ nādeyaṃ vidyate tava

brahmovāca //
jagadambāvacaśśrutvā tato dakṣaḥ prajāpatiḥ //
suprahṛṣṭataraḥ prāha nāmaṃ nāmaṃ ca tāṃ śivām

dakṣa uvāca//
jagadambā mahāmāye yadi tvaṃ varadā mama//
madvacaḥ śṛṇu suprītyā mama kāmaṃ prapūraya

mama svāmī śivo yo hi sa jāto brahmaṇastutaḥ //
rudranāmā pūrṇarūpāvatāraḥ paramātmanaḥ

tavāvatāro no jātaḥ kā tatpatnī bhavedataḥ //
taṃ mohaya maheśānamavatīrya kṣitau śive

tvadṛte tasya mohāya na śaktānyā kadācana //
tasmānmama sutā bhūtvā harajāyābhavā'dhunā

itthaṃ kṛtvā sulīlā ca bhava tvaṃ hara mohinī //
mamaivaiṣa varo devi satyamuktaṃ tavāgrataḥ

kevalaṃ svārthamiti ca sarveṣāṃ jagatāmapi //
brahmaviṣṇuśivānāṃ ca brahmaṇā prerito hyaham

brahmovāca //
ityākarṇya prajeśasya vacanaṃ jagadambikā //
pratyuvāca vihasyeti smṛtvā taṃ manasā śivam

devyuvāca//
tāta prajāpate dakṣa śṛṇu me paramaṃ vacaḥ//
satyaṃ bravīmi tvadbhaktyā suprasannākhilapradā

ahaṃ tava sutā dakṣa tvajjāyāyāṃ maheśvarī//
bhaviṣyāmi na saṃdehastvadbhaktivaśavartinī

tathā yatnaṃ kariṣyāmi tapaḥ kṛtvā sudussaham //
harajāyā bhaviṣyāmi tadvaraṃ prāpya cānagha

nānyathā kāryasiddhirhi nirvikārī ca sa prabhuḥ //
vidherviṣṇośca saṃsevyaḥ pūrṇa eva sadāśivaḥ

ahaṃ tasya sadā dāsī priyā janmani janmani //
mama svāmī sa vai śaṃbhurnānārūpadharopi ha

varaprabhāvādbhrukuṭeravatīrṇo vidhesma ca //
ahaṃ tadvaratopīhāvatariṣye tadājñayā

gaccha svabhavanaṃ tāta mayā jñātā tu dūtikā //
harajāyā bhaviṣyāmi bhūtā te tanayācirāt

ityuktvā sadvaco dakṣaṃ śivājñāṃ prāpya cetasi //
punaḥ provāca sā devī smṛtvā śivapadāmbujam

parantu paṇa ādheyo manasā te prajāpate //
śrāvayiṣyāmi te taṃ vai satyaṃ jānīhi no mṛṣā

yadā bhavān mayi punarbhavenmaṃdādarastapā //
dehaṃ tyakṣye nijaṃ satyaṃ svātmanyasmyatha vetaram

eṣa dattastava varaḥ pratisargaṃ prajāpate //
ahaṃ tava sutā bhūtvā bhaviṣyāmi harapriyā

brahmovāca // evamuktvā maheśānī dakṣaṃ mukhyaprajāpatim //
aṃtardadhe drutaṃ tatra samyag dakṣasya paśyataḥ

aṃtarhitāyāṃ durgāyāṃ sa dakṣopi nijāśramam //
jagāma ca mudaṃ lebhe bhaviṣyati suteti sā

iti śrīśivamahā purāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ dvitīye satīkhaṃḍe dakṣavaraprāptivarṇano nāma dvādaśo'dhyāyaḥ