Shiva Purana · Chapter 2.2.11

nārada uvāca //
brahman tāta mahāprājña vada no vadatāṃ vara//
gate viṣṇau kimabhavadakārṣītkiṃ vidhe bhavān

brahmovāca //
vipranandanavarya tvaṃ sāvadhānatayā śṛṇu //
viṣṇau gate bhagavati yadakārṣamahaṃ khalu

vidyāvidyātmikāṃ śuddhāṃ parabrahmasvarūpiṇīm //
staumi deva jagaddhātrīṃ durgāṃ śambhupriyāṃ sadā

sarvatra vyāpinīṃ nityāṃ nirālaṃbāṃ nirākulām//
tridevajananīṃ vaṃde sthūlasthūlāmarūpiṇīm//

tvaṃ citiḥ paramānaṃdā paramātmasvarūpiṇī //
prasannā bhava deveśi matkāryaṃ kuru te namaḥ

brahmovāca //
evaṃ saṃstūyamānā sā yoganidrā mayā mune //
āvirbabhūva pratyakṣaṃ devarṣe caṃḍikā mama

snigdhāṃjanadyutiścārurūpā divyacaturbhujā //
siṃhasthā varahastā ca muktāmaṇikacotkaṭā

śaradiṃdvānanā śubhracandrabhālā trilocanā //
sarvāvayavaramyā ca kamalāṃghrinakhadyutiḥ

samakṣaṃ tāmumāṃ vīkṣya mune śaktiṃ śivasya hi //
bhaktyā vinatatuṃgāṃśaḥ prāstavaṃ supraṇamya vai

brahmovāca //
namo namaste jagataḥpravṛttinivṛtirūpe sthitisargarūpe //
carācarāṇāṃ bhavatī suśaktissanātanī sarvavimohanīti

yā śrīḥ sadā keśavamūrtimālā viśvaṃbharā yā sakalaṃ bibharti//
yā tvaṃ purā sṛṣṭikarī maheśī hartrī trilokasya parā guṇebhya

yā yogināṃ vai mahitā manojñā sā tvaṃ na te paramāṇusāre //
yamādipūte hṛdi yogināṃ yā yā yogināṃ dhyānapathe pratītā

prakāśaśuddhyādiyutā virāgā sā tvaṃ hi vidyā vividhāvalaṃbā //
kūṭasthamavyaktamanaṃtarūpaṃ tvaṃ bibhratī kālamayī jagaṃti

vikārabījaṃ prakaropi nityaṃ guṇānvitā sarvajaneṣu nūnam //
tvaṃ vai guṇānāṃ ca śive trayāṇāṃ nidānabhūtā ca tataḥ parāsi

satvaṃ rajastāmasa ityamīṣāṃ vikārahīnā samu vastitīryā //
sā tvaṃ guṇānāṃ jagadekahetuṃ brahmāṃtarāraṃbhasi cātsi pāsi

aśeṣajagatāṃ bīje jñeyajñānasvarūpiṇi //
jagaddhitāya satataṃ śivapatni namostu te

brahmovāca//
ityākarṇya vacaḥ sā me kālī loka vibhāvinī //
prītyā māṃ jagatāmūce sraṣṭāraṃ janaśabdavat

devyuvāca //
brahmankimarthaṃ bhavatā stutāhamavadhāraya //
ucyatāṃ yadi dhṛṣyosi tacchīghraṃ purato mama

pratyakṣamapi jātāyāṃ siddhiḥ kāryasya niścitā //
tasmāttvaṃ vāṃchitaṃ brūhi yā kariṣyāmi bhāvitā

brahmovāca //
śṛṇu devi maheśāni kṛpāṃ kṛtvā mamopari //
manorathasthaṃ sarvajñe pravadāmi tvadājñayā

yaḥ patistava deveśi lalāṭānme'bhavatpurā //
śivo rudrākhyayā yogī sa vai kailāsamāsthitaḥ

tapaścarati bhūteśa eka evāvikalpakaḥ //
apatnīko nirvikāro na dvitīyāṃ samīhate

taṃ mohaya yathā cānyāṃ dvitīyāṃ sati vīkṣate //
tvadṛte tasya no kācidbhaviṣyati manoharā

tasmāttvameva rūpeṇa bhavasva haramohinī//
sutā bhūtvā ca dakṣasya rudrapatnī śive bhava

yathā dhṛtaśarīrā tvaṃ lakṣmīrūpeṇa keśavam//
āmodayasi viśvasya hitāyaitaṃ tathā kuru

kāṃtābhilāṣamātraṃ me dṛṣṭvā'niṃdadvṛṣadhvajaḥ //
sa kathaṃ vanitāṃ devī svecchayā saṃgrahīṣyati //२६/
hare gṛhītakāṃte tu kathaṃ sṛṣṭiśśubhāvahā //
ādyaṃtamadhye caitasya hetau tasminvirāgiṇi

iti ciṃtāparo nāhaṃ tvadanyaṃ śaraṇaṃ hitam//
kṛcchravāṃstena viśvasya hitāyaitatkuruṣva me

na viṣṇustasya mohāya na lakṣmīrna manobhavaḥ//
na cāpyahaṃ jaganmātarnānyastvāṃ kopi vai vinā

tasmāttvaṃ dakṣajā bhūtvā divyarūpā maheśvarī //
tatpatnī bhava madbhaktyā yoginaṃ mohayeśvaram

dakṣastapati deveśi kṣīrodottaratīragaḥ//
tvāmuddiśya samādhāya manastvayi dṛḍhavrataḥ

brahmovāca//
ityākarṇya vacassā ciṃtāmāpa śivā tadā//
uvāca ca svamanasi vismitā jagadambikā

devyuvāca //
aho sumahadāścaryaṃ vedavaktāpi viśvakṛt //
mahājñānaparo bhūtvā vidhātā kiṃ vadatyayam

vidheścetasi saṃjāto mahāmoho'sukhāvahaḥ //
yadvaraṃ nirvikāraṃ taṃ saṃmohayitumicchati

haramohavaraṃ mattassamicchati vidhistvayam //
ko lābhosyātra sa vibhurnirmoho nirvikalpakaḥ

parabrahmākhyo yaśśaṃbhurnirguṇo nirvikāravān //
tasyāhaṃ sarvadā dāsī tadājñāvaśagā sadā

sa eva pūrṇarūpeṇa rudranāmābhavacchivaḥ //
bhaktoddhāraṇahetorhi svataṃtraḥ parameśvaraḥ

harervidheśca sa svāmī śivānnyūno na karhicit //
yogādaro hyamāyastho māyeśaḥ parataḥ paraḥ

matvā tamātmajaṃ brahmā sāmānyasurasaṃnibham //
icchatyayaṃ mohayitumato'jñānavimohitaḥ

na dadyāṃ cedvaraṃ vedanītirbhraṣṭā bhavediti //
kiṃ kuryāṃ yena na vibhuḥ kruddhassyānme maheśvaraḥ

brahmo vāca //
vicāryyetthaṃ maheśaṃ taṃ sasmāra manasā śivā //
prāpānujñāṃ śivasyāthovāca durgā ca māṃ tadā

// durgovāca //
yaduktaṃ bhavatā brahman samastaṃ satyameva tat //
madṛte mohayitrīha śaṃkarasya na vidyate

hare'gṛhītadāre tu sṛṣṭinaiṣā sanātanī //
bhaviṣyatīti tatsatyaṃ bhavatā pratipāditam

mamāpi mohane yanno vidyatesya mahāprabhoḥ //
tvadvākyādviguṇo medya prayatno'bhūtsa nirbharaḥ

ahaṃ tathā yatiṣyāmi yathā dāraparigraham //
haraḥ kariṣyati vidhe svayameva vimohitaḥ

satīmūrtimahaṃ dhṛtvā tasyaiva vaśavartinī //
bhaviṣyāmi mahābhāgā lakṣmīrviṣṇoryathā priyā

yathā sopi mayaiveya vaśavartī sadā bhavet//
tathā yatnaṃ kariṣyāmi tasyaiva kṛpayā vidhe

utpannā dakṣajāyāyāṃ satīrūpeṇa śaṃkaram//
ahaṃ sabhājayiṣyāmi līlayā taṃ pitāmaha

yathānyajaṃturavanau vartate vanitāvaśe //
madbhaktyā sa haro vāmāvaśavartī bhaviṣyati

brahmovāca //
mahyamitthaṃ samābhāṣya śivā sā jagadambikā//
vīkṣyamāṇā mayā tāta tatraivāṃtardadhe tataḥ

tasyāmaṃtarhitāyāṃ tu sohaṃ lokapitāmahaḥ//
agamaṃ yatra svasutāstebhyassarvamavarṇayam

iti śrīśivapurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ satīkhaṇḍe durgāstutibrahmavaraprāptivarṇano nāmekādaśo'dhyāyaḥ