ભાષા

ENहिગુ
ગ્રંથ પાઠ

શિવ પુરાણ · અધ્યાય 2.2.11

2.2.11.1

નારદ ઉવાચ ॥
બ્રહ્મન્ તાત મહાપ્રાજ્ઞ વદ નો વદતાં વર॥
ગતે વિષ્ણૌ કિમભવદકાર્ષીત્કિં વિધે ભવાન્

2.2.11.2

બ્રહ્મોવાચ ॥
વિપ્રનન્દનવર્ય ત્વં સાવધાનતયા શૃણુ ॥
વિષ્ણૌ ગતે ભગવતિ યદકાર્ષમહં ખલુ

2.2.11.3

વિદ્યાવિદ્યાત્મિકાં શુદ્ધાં પરબ્રહ્મસ્વરૂપિણીમ્ ॥
સ્તૌમિ દેવ જગદ્ધાત્રીં દુર્ગાં શમ્ભુપ્રિયાં સદા

2.2.11.4

સર્વત્ર વ્યાપિનીં નિત્યાં નિરાલંબાં નિરાકુલામ્॥
ત્રિદેવજનનીં વંદે સ્થૂલસ્થૂલામરૂપિણીમ્॥

2.2.11.5

ત્વં ચિતિઃ પરમાનંદા પરમાત્મસ્વરૂપિણી ॥
પ્રસન્ના ભવ દેવેશિ મત્કાર્યં કુરુ તે નમઃ

2.2.11.6

બ્રહ્મોવાચ ॥
એવં સંસ્તૂયમાના સા યોગનિદ્રા મયા મુને ॥
આવિર્બભૂવ પ્રત્યક્ષં દેવર્ષે ચંડિકા મમ

2.2.11.7

સ્નિગ્ધાંજનદ્યુતિશ્ચારુરૂપા દિવ્યચતુર્ભુજા ॥
સિંહસ્થા વરહસ્તા ચ મુક્તામણિકચોત્કટા

2.2.11.8

શરદિંદ્વાનના શુભ્રચન્દ્રભાલા ત્રિલોચના ॥
સર્વાવયવરમ્યા ચ કમલાંઘ્રિનખદ્યુતિઃ

2.2.11.9

સમક્ષં તામુમાં વીક્ષ્ય મુને શક્તિં શિવસ્ય હિ ॥
ભક્ત્યા વિનતતુંગાંશઃ પ્રાસ્તવં સુપ્રણમ્ય વૈ

2.2.11.2.2.11.10

બ્રહ્મોવાચ ॥
નમો નમસ્તે જગતઃપ્રવૃત્તિનિવૃતિરૂપે સ્થિતિસર્ગરૂપે ॥
ચરાચરાણાં ભવતી સુશક્તિસ્સનાતની સર્વવિમોહનીતિ

2.2.11.11

યા શ્રીઃ સદા કેશવમૂર્તિમાલા વિશ્વંભરા યા સકલં બિભર્તિ॥
યા ત્વં પુરા સૃષ્ટિકરી મહેશી હર્ત્રી ત્રિલોકસ્ય પરા ગુણેભ્ય

2.2.11.12

યા યોગિનાં વૈ મહિતા મનોજ્ઞા સા ત્વં ન તે પરમાણુસારે ॥
યમાદિપૂતે હૃદિ યોગિનાં યા યા યોગિનાં ધ્યાનપથે પ્રતીતા

2.2.11.13

પ્રકાશશુદ્ધ્યાદિયુતા વિરાગા સા ત્વં હિ વિદ્યા વિવિધાવલંબા ॥
કૂટસ્થમવ્યક્તમનંતરૂપં ત્વં બિભ્રતી કાલમયી જગંતિ

2.2.11.14

વિકારબીજં પ્રકરોપિ નિત્યં ગુણાન્વિતા સર્વજનેષુ નૂનમ્ ॥
ત્વં વૈ ગુણાનાં ચ શિવે ત્રયાણાં નિદાનભૂતા ચ તતઃ પરાસિ

2.2.11.15

સત્વં રજસ્તામસ ઇત્યમીષાં વિકારહીના સમુ વસ્તિતીર્યા ॥
સા ત્વં ગુણાનાં જગદેકહેતું બ્રહ્માંતરારંભસિ ચાત્સિ પાસિ

2.2.11.16

અશેષજગતાં બીજે જ્ઞેયજ્ઞાનસ્વરૂપિણિ ॥
જગદ્ધિતાય સતતં શિવપત્નિ નમોસ્તુ તે

2.2.11.17

બ્રહ્મોવાચ॥
ઇત્યાકર્ણ્ય વચઃ સા મે કાલી લોક વિભાવિની ॥
પ્રીત્યા માં જગતામૂચે સ્રષ્ટારં જનશબ્દવત્

2.2.11.18

દેવ્યુવાચ ॥
બ્રહ્મન્કિમર્થં ભવતા સ્તુતાહમવધારય ॥
ઉચ્યતાં યદિ ધૃષ્યોસિ તચ્છીઘ્રં પુરતો મમ

2.2.11.19

પ્રત્યક્ષમપિ જાતાયાં સિદ્ધિઃ કાર્યસ્ય નિશ્ચિતા ॥
તસ્માત્ત્વં વાંછિતં બ્રૂહિ યા કરિષ્યામિ ભાવિતા

2.2.11.2.2.11.20

બ્રહ્મોવાચ ॥
શૃણુ દેવિ મહેશાનિ કૃપાં કૃત્વા મમોપરિ ॥
મનોરથસ્થં સર્વજ્ઞે પ્રવદામિ ત્વદાજ્ઞયા

2.2.11.21

યઃ પતિસ્તવ દેવેશિ લલાટાન્મેઽભવત્પુરા ॥
શિવો રુદ્રાખ્યયા યોગી સ વૈ કૈલાસમાસ્થિતઃ

2.2.11.22

તપશ્ચરતિ ભૂતેશ એક એવાવિકલ્પકઃ ॥
અપત્નીકો નિર્વિકારો ન દ્વિતીયાં સમીહતે

2.2.11.23

તં મોહય યથા ચાન્યાં દ્વિતીયાં સતિ વીક્ષતે ॥
ત્વદૃતે તસ્ય નો કાચિદ્ભવિષ્યતિ મનોહરા

2.2.11.24

તસ્માત્ત્વમેવ રૂપેણ ભવસ્વ હરમોહિની॥
સુતા ભૂત્વા ચ દક્ષસ્ય રુદ્રપત્ની શિવે ભવ

2.2.11.25

યથા ધૃતશરીરા ત્વં લક્ષ્મીરૂપેણ કેશવમ્॥
આમોદયસિ વિશ્વસ્ય હિતાયૈતં તથા કુરુ

2.2.11.27

કાંતાભિલાષમાત્રં મે દૃષ્ટ્વાઽનિંદદ્વૃષધ્વજઃ ॥
સ કથં વનિતાં દેવી સ્વેચ્છયા સંગ્રહીષ્યતિ ॥૨૬।
હરે ગૃહીતકાંતે તુ કથં સૃષ્ટિશ્શુભાવહા ॥
આદ્યંતમધ્યે ચૈતસ્ય હેતૌ તસ્મિન્વિરાગિણિ

2.2.11.28

ઇતિ ચિંતાપરો નાહં ત્વદન્યં શરણં હિતમ્॥
કૃચ્છ્રવાંસ્તેન વિશ્વસ્ય હિતાયૈતત્કુરુષ્વ મે

2.2.11.29

ન વિષ્ણુસ્તસ્ય મોહાય ન લક્ષ્મીર્ન મનોભવઃ॥
ન ચાપ્યહં જગન્માતર્નાન્યસ્ત્વાં કોપિ વૈ વિના

2.2.11.2.2.11.30

તસ્માત્ત્વં દક્ષજા ભૂત્વા દિવ્યરૂપા મહેશ્વરી ॥
તત્પત્ની ભવ મદ્ભક્ત્યા યોગિનં મોહયેશ્વરમ્

2.2.11.31

દક્ષસ્તપતિ દેવેશિ ક્ષીરોદોત્તરતીરગઃ॥
ત્વામુદ્દિશ્ય સમાધાય મનસ્ત્વયિ દૃઢવ્રતઃ

2.2.11.32

બ્રહ્મોવાચ॥
ઇત્યાકર્ણ્ય વચસ્સા ચિંતામાપ શિવા તદા॥
ઉવાચ ચ સ્વમનસિ વિસ્મિતા જગદમ્બિકા

2.2.11.33

દેવ્યુવાચ ॥
અહો સુમહદાશ્ચર્યં વેદવક્તાપિ વિશ્વકૃત્ ॥
મહાજ્ઞાનપરો ભૂત્વા વિધાતા કિં વદત્યયમ્

2.2.11.34

વિધેશ્ચેતસિ સંજાતો મહામોહોઽસુખાવહઃ ॥
યદ્વરં નિર્વિકારં તં સંમોહયિતુમિચ્છતિ

2.2.11.35

હરમોહવરં મત્તસ્સમિચ્છતિ વિધિસ્ત્વયમ્ ॥
કો લાભોસ્યાત્ર સ વિભુર્નિર્મોહો નિર્વિકલ્પકઃ

2.2.11.36

પરબ્રહ્માખ્યો યશ્શંભુર્નિર્ગુણો નિર્વિકારવાન્ ॥
તસ્યાહં સર્વદા દાસી તદાજ્ઞાવશગા સદા

2.2.11.37

સ એવ પૂર્ણરૂપેણ રુદ્રનામાભવચ્છિવઃ ॥
ભક્તોદ્ધારણહેતોર્હિ સ્વતંત્રઃ પરમેશ્વરઃ

2.2.11.38

હરેર્વિધેશ્ચ સ સ્વામી શિવાન્ન્યૂનો ન કર્હિચિત્ ॥
યોગાદરો હ્યમાયસ્થો માયેશઃ પરતઃ પરઃ

2.2.11.39

મત્વા તમાત્મજં બ્રહ્મા સામાન્યસુરસંનિભમ્ ॥
ઇચ્છત્યયં મોહયિતુમતોઽજ્ઞાનવિમોહિતઃ

2.2.11.2.2.11.40

ન દદ્યાં ચેદ્વરં વેદનીતિર્ભ્રષ્ટા ભવેદિતિ ॥
કિં કુર્યાં યેન ન વિભુઃ ક્રુદ્ધસ્સ્યાન્મે મહેશ્વરઃ

2.2.11.41

બ્રહ્મો વાચ ॥
વિચાર્ય્યેત્થં મહેશં તં સસ્માર મનસા શિવા ॥
પ્રાપાનુજ્ઞાં શિવસ્યાથોવાચ દુર્ગા ચ માં તદા

2.2.11.42

॥ દુર્ગોવાચ ॥
યદુક્તં ભવતા બ્રહ્મન્ સમસ્તં સત્યમેવ તત્ ॥
મદૃતે મોહયિત્રીહ શંકરસ્ય ન વિદ્યતે

2.2.11.43

હરેઽગૃહીતદારે તુ સૃષ્ટિનૈષા સનાતની ॥
ભવિષ્યતીતિ તત્સત્યં ભવતા પ્રતિપાદિતમ્

2.2.11.44

મમાપિ મોહને યન્નો વિદ્યતેસ્ય મહાપ્રભોઃ ॥
ત્વદ્વાક્યાદ્વિગુણો મેદ્ય પ્રયત્નોઽભૂત્સ નિર્ભરઃ

2.2.11.45

અહં તથા યતિષ્યામિ યથા દારપરિગ્રહમ્ ॥
હરઃ કરિષ્યતિ વિધે સ્વયમેવ વિમોહિતઃ

2.2.11.46

સતીમૂર્તિમહં ધૃત્વા તસ્યૈવ વશવર્તિની ॥
ભવિષ્યામિ મહાભાગા લક્ષ્મીર્વિષ્ણોર્યથા પ્રિયા

2.2.11.47

યથા સોપિ મયૈવેય વશવર્તી સદા ભવેત્॥
તથા યત્નં કરિષ્યામિ તસ્યૈવ કૃપયા વિધે

2.2.11.48

ઉત્પન્ના દક્ષજાયાયાં સતીરૂપેણ શંકરમ્॥
અહં સભાજયિષ્યામિ લીલયા તં પિતામહ

2.2.11.49

યથાન્યજંતુરવનૌ વર્તતે વનિતાવશે ॥
મદ્ભક્ત્યા સ હરો વામાવશવર્તી ભવિષ્યતિ

2.2.11.2.2.11.50

બ્રહ્મોવાચ ॥
મહ્યમિત્થં સમાભાષ્ય શિવા સા જગદમ્બિકા॥
વીક્ષ્યમાણા મયા તાત તત્રૈવાંતર્દધે તતઃ

2.2.11.51

તસ્યામંતર્હિતાયાં તુ સોહં લોકપિતામહઃ॥
અગમં યત્ર સ્વસુતાસ્તેભ્યસ્સર્વમવર્ણયમ્

2.2.11.11

ઇતિ શ્રીશિવપુરાણે દ્વિતીયાયાં રુદ્રસંહિતાયાં સતીખણ્ડે દુર્ગાસ્તુતિબ્રહ્મવરપ્રાપ્તિવર્ણનો નામેકાદશોઽધ્યાયઃ

મૂળ પાઠ: śivapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0

Esc