Shiva Purana · Chapter 2.2.10

nārada uvāca//
brahman vidhe mahābhāga dhanyastvaṃ śivasaktadhīḥ//
kathitaṃ sucaritraṃ te śaṃkarasya parātmanaḥ

nijāśrame gate kāme sagaṇe saratau tataḥ//
kimāsītkimakārṣīstvaṃ taścaritraṃ vadādhunā

brahmovāca//
śṛṇu nārada suprītyā caritraṃ śaśimaulinaḥ//
yasya śravaṇamātreṇa nirvikāro bhavennaraḥ

nijāśramaṃ gate kāme parivārasamanvite//
yadbabhūva tadā jātaṃ taccaritraṃ nibodha me

naṣṭobhūnnārada mado vismayo'bhūcca me hṛdi //
nirānaṃdasya ca mune'pūrṇo nijamanorathe

aśocaṃ bahudhā citte gṛhṇīyātsa kathaṃ striyam //
nirvikārī jitātmā sa śaṃkaro yogatatparaḥ

itthaṃ vicārya bahudhā tadāhaṃ vimado mune //
hariṃ taṃ so'smaraṃ bhaktyā śivātmānaṃ svadehadam

astavaṃ ca śubhastotrairdīnavākyasamanvitaiḥ//
tacchrutvā bhagavānāśu babhūvāvirhi me purā

caturbhujoraviṃdākṣaḥ śaṃravavārja gadādharaḥ//
lasatpīta paṭaśśyāmatanurbhaktapriyo hariḥ

taṃ dṛṣṭvā tādṛśamahaṃ suśaraṇyaṃ muhurmuhuḥ //
astavaṃ ca punaḥ premṇā bāṣpagadgadayā girā

harirākarṇya tatstotraṃ suprasanna uvāca mām //
duḥkhahā nijabhaktānāṃ brahmāṇaṃ śaraṇaṃ gatam

hariruvāca //
vidhe brahman mahāprājña dhanyastvaṃ lokakāraka //
kimarthaṃ smaraṇaṃ me'dya kṛtaṃ ca kriyate nutiḥ

kiṃ jātaṃ te mahadduḥkhaṃ madagre tadvadādhunā //
śamayiṣyāmi tatsarvaṃ nātra kāryyā vicāraṇā

brahmovāca //
iti viṣṇorvacaśśrutvā kiṃciducchavasitānanaḥ //
avoca vacanaṃ viṣṇuṃ praṇamya sukṛtāṃjaliḥ

brahmovāca //
devadeva ramānātha madvārtāṃ śṛṇu mānada //
śrutvā ca karuṇāṃ kṛtvā hara duḥkhaṃ kamāvaha

rudrasaṃmohanārthaṃ hi kāmaṃ preṣitavānaham //
parivārayutaṃ viṣṇo samāramadhubāṃdhavam

cakruste vividhopāyān niṣphalā abhavaṃśca te //
abhavattasya saṃmoho yoginassamadarśinaḥ

ityākarṇya vaco me sa harirmāṃ prāha vismitaḥ //
vijñātākhiladajñānī śivatattvaviśāradaḥ

// viṣṇuruvāca //
kasmāddhetoriti matistava jātā pitāmaha //
sarvaṃ vicārya sudhiyā brahman satyaṃ hi tadvada

brahmovāca //
śṛṇu tāta caritraṃ tat tava māyā vimohinī //
tadadhīnaṃ jagatsarvaṃ sukhaduḥkhāditatparam

yayaiva preṣitaścāhaṃ pāpaṃ kartuṃ samudyataḥ //
āsaṃ tacchṛṇu deveśa vadāmi tava śāsanāt

sṛṣṭiprāraṃbhasamaye daśa putrā hi jajñire //
dakṣādyāstanayā caikā vāgbhavāpyatisundarī

dharmo vakṣaḥsthalātkāmo manasonyopi dehataḥ //
jātāstatra sutāṃ dṛṣṭvā mama moho bhavaddhare

kudṛṣṭyā tāṃ samadrākṣa tava māyāvimohitaḥ //
tatkṣaṇāddhara āgatya māmanindatsutānapi

dhikkāraṃ kṛtavān sarvānnijaṃ matvā paraprabhum //
jñāninaṃ yoginaṃ nāthābhoginaṃ vijitendriyam

putro bhūtvā mama hare'nindanmāṃ ca samakṣataḥ //
iti duḥkhaṃ mahanme hi taduktaṃ tava sannidhau

gṛhṇīyādyadi patnīṃ sa syāṃ sukhī naṣṭaduḥkhadhī //
etadarthaṃ samāyātuśśaraṇaṃ tava keśava

brahmovāca //
ityākarṇya vaco me hi brahmaṇo madhusūdanaḥ //
vihasya māṃ drutaṃ prāha harṣayanbhavakārakam

viṣṇuruvāca //
vidhe śṛṇu hi madvākyaṃ sarvaṃ bhramanivāraṇam //
sarvaṃ vedāgamādīnāṃ saṃmataṃ paramārthataḥ

mahāmūḍhamatiścādya saṃjātosi kathaṃ vidhe //
vedavaktāpi nikhilalokakarttā hi durmatiḥ

jaḍatāṃ tyaja mandātman kuru tvaṃ nedṛśīṃ matim //
kiṃ bruvaṃtyakhilā vedāḥ stutyā tatsmara saddhiyā

rudraṃ jānāsi durbuddhe svasutaṃ parameśvaram //
vedavaktāpi vijñānaṃ vismṛtaṃ tekhilaṃ vidhe

śaṃkaraṃ surasāmānyaṃ matvā drohaṃ karoṣi hi //
subuddhirvigatā tedyāvirbhūtā kumatistathā

tattvasiddhāṃtamākhyātaṃ śṛṇu sadbuddhimāvaha //
yathārthaṃ nigamākhyātaṃ nirṇīya bhavakārakam

śivassarvasvakartā hi bhartā hartā parātparaḥ //
parabrahma pareśaśca nirguṇo nitya eva ca / ३५ //
anirdeśyo nirvikārī paramātmā'dvayo'cyutaḥ //
anaṃtoṃtakaraḥ svāmī vyāpakaḥ parameśvaraḥ

sṛṣṭisthitivināśānāṃ karttā triguṇabhāgvibhuḥ //
brahmaviṣṇumaheśākhyo rajassattva tamaḥparaḥ

māyābhinno nirīhaśca māyo māyāviśāradaḥ //
saguṇopi svataṃtraśca nijānaṃdo vikalpakaḥ

ātmā rāmo hi nirdvandvo bhaktādhīnassuvigrahaḥ //
yogī yogarato nityaṃ yogamārgapradarśakaḥ

garvāpahārī lokeśassarvadā dīnavatsalaḥ //
etādṛśo hi yaḥ svāmī svaputraṃ manyase hi tam

īdṛśaṃ tyaja kujñānaṃ śaraṇaṃ vraja tasya vai //
bhaja sarvātmanā śambhuṃ santuṣṭaśśaṃ vidhāsyati

gṛhṇīyācchaṃkaraḥ patnīṃ vicāro hṛdi cettava //
śivāmuddiśya sutapaḥ kuru brahman śivaṃ smaran

kuru dhyānaṃ śivāyātsvaṃ kāmamuddiśya taṃ hṛdi //
sā cetprasannā deveśī sarvaṃ kāryaṃ vidhāsyati

kṛtvāvatāraṃ saguṇā yadi syānmānuṣī śivā //
kasyacittanayā loke sā tatpatnī bhaveddhruvam

dakṣamājñāpaya brahman tapaḥ kuryyātprayatnataḥ //
tāmutpādayituṃ patnīṃ śivārthaṃ bhaktitatsvataḥ

bhaktādhīnau ca tau tāta suvijñeyau śivāśivau //
svecchayā saguṇau jātau parabrahmasvarūpiṇau

brahmovāca // //
ityuktvā tatkṣaṇaṃ meśaśśivaṃ sasmāra svaprabhum //
kṛpayā tasya saṃprāpya jñānamūce ca māṃ tataḥ

viṣṇuruvāca //
vidhe smara puroktaṃ yadvacanaṃ śaṃkareṇa ca //
prārthitena yadāvābhyāmutpannābhyāṃ tadicchayā

vismṛtaṃ tava tatsarvaṃ dhanyā yā śāṃbhavī parā //
tayā saṃmohitaṃ sarvaṃ durvijñeyā śivaṃ vinā

yadā hi saguṇo jātassvecchayā nirguṇaśśivaḥ //
māmutpādya tatastvāṃ ca svaśaktyā suvihārakṛt

upādideśa tvāṃ śambhussṛṣṭikāryaṃ tadā prabhuḥ //
tatpālanaṃ ca māṃ brahman somassūtikaro'vyayaḥ

tadā vāṃ veśma saṃprāptau sāṃjalī natamastakau //
bhava tvamapi sarveśo'vatārī guṇarūpadhṛk

ityuktaḥ prāha sa svāmī vihasya karuṇānvitaḥ //
divamudvīkṣya suprītyā nānālīlāviśāradaḥ //

madrūpaṃ paramaṃ viṣṇo īdṛśaṃ hyaṃgato vidheḥ //
prakaṭībhavitā loke nāmnā rudraḥ prakīrtitaḥ

pūrṇarūpassa me pūjyassadā vāṃ sarvakāmakṛt //
layakarttā guṇādhyakṣo nirviśeṣaḥ suyogakṛt

tridevā api me rūpaṃ haraḥ pūrṇo viśeṣataḥ //
umāyā api rūpāṇi bhaviṣyaṃti tridhā sutāḥ

lakṣmīrnāma hareḥ patnī brahmapatnī sarasvatī //
pūrṇarūpā satī nāma rudrapatnī bhaviṣyati

/
viṣṇuruvāca //
ityuktvāṃtarhito jātaḥ kṛpāṃ kṛtvā maheśvaraḥ //
abhūtāṃ sukhināvāvāṃ svasvakāryaparāyaṇau

samayaṃ prāpya sastrīkāvāvāṃ brahmanna śaṃkaraḥ//
avatīrṇassvayaṃ rudranāmā kailāsasaṃśrayaḥ

avatīrṇā śivā syātsā satīnāma prajeśvara//
tadutpādanahetorhi yatnotaḥ kārya eva vai

ityuktvāṃtardadhe viṣṇuḥ kṛtvā sa karuṇāṃ param //
prāpnuvaṃ pramudaṃ cātha hyadhikaṃ gatamatsaraḥ//

iti śrīśivamahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasahitāyāṃ dvitīye satīkhaṇḍe brahmaviṣṇusaṃvādo nāma daśamo'dhyāyaḥ