Samādhirājasūtra · Chapter 21

iti śrīsamādhirāje indraketudhvajarājaparivarto nāma viṃśatitamaḥ ||
(Vaidya 138)
21 Pūrvayogaparivartaḥ |
āsi pūrvamiha jambusāhvaye apramatta duvi śreṣṭhidārakau /
pravrajitva sugatasya śāsane khaṅgabhūta vanaṣaṇḍamāśritau

ṛddhimanta caturdhyānalābhinau kāvyaśāstrakuśalau suśikṣitau /
antarikṣapadabhūmikovidau te asakta gagane vrajanti ca

te ca tatra vanaṣaṇḍi śītale nānapuṣpabharite manorame /
nānapakṣidvijasaṃghasevite anyamanya katha saṃprayojite

tena rāja mṛgayā aṭantake śabda śrutva vanu taṃ upāgamī /
dṛṣṭva pārthiva tatha dharmabhāṇakau teṣu prema paramaṃ upasthahi

tehi sārdhu katha ānulomikīṃ kṛtva rāju purato niṣīdi so /
tasya rājña balakāya nantako ṣaṣṭhikoṭiniyutānyupāgamī

ekameku teṣu dharmabhāṇako rājamabravī śṛṇohi kṣatriyā /
buddhapādu paramaṃ sudurlabho apramattu sada bhohi pārthiva

āyu gacchati sadānavasthitaṃ girinadīya salileva śīghragam /
vyādhiśokajarapīḍitasya te nāsti trāṇu yatha karma bhadrakam

(Vaidya 139)
dharmapālu bhava rājakuñjarā rakṣimaṃ daśabalāna śāsanam /
kṣīṇa kāli parame sudāruṇe dharmapakṣi sthihi rājakuñjara

eva te bahuprakāra paṇḍitā ovadanti tada taṃ narādhipam /
sārdhu ṣaṣṭaniyutehi pārthivo bodhicittamudapādayattadā

śrutva dharma tada rājakuñjaraḥ sūratānakhilāna bhāṣato /
prītijāta sumanā udagrako vandya pāda śirasāya prakramī

tasya rājña bahavo 'nyabhikṣavo lābhakāma praviśintu tat kulam /
teṣa dṛṣṭa cariyā na tādṛśī teṣu rāja na tathā sagauravam

tacca śāsanamatītaśāstukaṃ paścimaṃ ca tada varṣu vartate /
jambudvīpi suparittabhājanā prādurbhūta bahavo asaṃyatāḥ

utka lubdha bahu tatra bhikṣavo lābhakāma upalambhadṛṣṭikāḥ /
vipranaṣṭa sugatasya śāsanād grāhayiṃsu bahulaṃ tadā nṛpam

ghātayeti ubhi dharmabhāṇakau ye ucchedu pravadanti tīrthikāḥ /
dīrghacārika samādapenti te nirvṛtīya na te kiṃci darśikā

karma naśyati vipāku naśyati skandha nāstīti vadanti kuhakāḥ /
(Vaidya 140)
tāṃ kṣipāhi viṣayātu pārthiva evameva ciru dharma sthāsyati

śrutva teṣa vacanaṃ tadantaraṃ kāṅkṣa prāptu bhuta rājakuñjaraḥ /
ghātayiṣyi amu dharmabhāṇakau mā upekṣitu anartha bheṣyati

tasya rājña anubaddha devatā pūrvajāti sahacīrṇu cārikā /
dīrgharā hitakāma paṇḍitā sā avoci tada rājapārthivam

cittupāda ma janehi īdṛśaṃ pāpamitravacanena kṣatriyā /
mā tva bhikṣu duvi dharmabhāṇakau pāpamitravacanena ghātaya

na tva kiṃci smarasī narādhipa yatti tehi vanaṣaṇḍi bhāṣitam |
kṣīṇakāli parame sudāruṇe dharmapakṣi sthihi rājakuñjara /
rāja bhūtavacanena coditaḥ so na riñjati jināna śāsanam

tasya rājña tada bhrāta dāruṇaḥ prātisīmiku sa tehi grāhitaḥ |
eṣa deva tava bhrāta pāpako jīvitena na jātu nandate /
tau ca bhikṣu duvi ghora vaidyakā te vrajanti gaganena vidyayā

te sma śrutva tava mūlamāgatā sarvi bhūta tava vijñapematha /
kṣipra ghātaya ghora vaidyakā mā ti paści anutāpu bheṣyati

saṃnahitva tada rājakuñjaro pāpamitravacanena prasthitaḥ /
(Vaidya 141)
sarvasainyaparivārito nṛpo yatra bhikṣu vani taṃ upāgato

jñātva ghoramatidāruṇaṃ nṛpaṃ nāga yakṣa vani tatra ye sthitāḥ /
iṣṭavarṣa tada tatra pātita tena rāja sahasenayā hato

pāpamitravacanena paśyathā kālu kṛtva tada rāja dāruṇam /
yena krodhu kṛtu dharmabhāṇake so avīci gatu ṣaṣṭijātiyo

te 'pi bhikṣu bahavopalambhikā yehi grāhitu rāja kṣatriyo /
jātikoṭiśata apyacintiyo vedayiṃsu narakeṣu vedanām

devatā yāya rāju codito yāya rakṣita dharmabhāṇakau /
tāya buddha yatha gaṅgavālikā dṛṣṭva pūjita carantu cārikām

ṣaṣṭikoṭiniyutā anūnakā yehi dharma śrutu sārdhu rājinā /
yehi bodhivaracittu pāditaṃ buddha bhūyi pṛthulokadhātuṣu

teṣu āyu bahukalpakoṭiyo teṣa jñānamatulamacintiyam /
tehi sarvimu samādhi bhadrakaṃ deśayitva dvipadendu nirvṛtā

etu śrutva vacanaṃ niruttaraṃ śīlabrahmaguṇajñānasaṃcayam /
apramatta bhavathā atandritā buddhajñānamacireṇa lapsyathā