Rig Veda · Chapter 10.111

manīṣiṇaḥ pra bharadhvam manīṣāṁ yathā-yathā matayaḥ santi nṛṇām |
indraṁ satyair erayāmā kṛtebhiḥ sa hi vīro girvaṇasyur vidānaḥ ||

ṛtasya hi sadaso dhītir adyaut saṁ gārṣṭeyo vṛṣabho gobhir ānaṭ |
ud atiṣṭhat taviṣeṇā raveṇa mahānti cit saṁ vivyācā rajāṁsi ||

indraḥ kila śrutyā asya veda sa hi jiṣṇuḥ pathikṛt sūryāya |
ān menāṁ kṛṇvann acyuto bhuvad goḥ patir divaḥ sanajā apratītaḥ ||

indro mahnā mahato arṇavasya vratāminād aṅgirobhir gṛṇānaḥ |
purūṇi cin ni tatānā rajāṁsi dādhāra yo dharuṇaṁ satyatātā ||

indro divaḥ pratimānam pṛthivyā viśvā veda savanā hanti śuṣṇam |
mahīṁ cid dyām ātanot sūryeṇa cāskambha cit kambhanena skabhīyān ||

vajreṇa hi vṛtrahā vṛtram astar adevasya śūśuvānasya māyāḥ |
vi dhṛṣṇo atra dhṛṣatā jaghanthāthābhavo maghavan bāhvojāḥ ||

sacanta yad uṣasaḥ sūryeṇa citrām asya ketavo rām avindan |
ā yan nakṣatraṁ dadṛśe divo na punar yato nakir addhā nu veda ||

dūraṁ kila prathamā jagmur āsām indrasya yāḥ prasave sasrur āpaḥ |
kva svid agraṁ kva budhna āsām āpo madhyaṁ kva vo nūnam antaḥ ||

sṛjaḥ sindhūm̐r ahinā jagrasānām̐ ād id etāḥ pra vivijre javena |
mumukṣamāṇā uta yā mumucre 'dhed etā na ramante nitiktāḥ ||

sadhrīcīḥ sindhum uśatīr ivāyan sanāj jāra āritaḥ pūrbhid āsām |
astam ā te pārthivā vasūny asme jagmuḥ sūnṛtā indra pūrvīḥ ||