ઋગ્વેદ · અધ્યાય 10.111

મનીષિણઃ પ્ર ભરધ્વમ્ મનીષાં યથા-યથા મતયઃ સન્તિ નૃણામ્ ।
ઇન્દ્રં સત્યૈર્ એરયામા કૃતેભિઃ સ હિ વીરો ગિર્વણસ્યુર્ વિદાનઃ ॥

ઋતસ્ય હિ સદસો ધીતિર્ અદ્યૌત્ સં ગાર્ષ્ટેયો વૃષભો ગોભિર્ આનટ્ ।
ઉદ્ અતિષ્ઠત્ તવિષેણા રવેણ મહાન્તિ ચિત્ સં વિવ્યાચા રજાંસિ ॥

ઇન્દ્રઃ કિલ શ્રુત્યા અસ્ય વેદ સ હિ જિષ્ણુઃ પથિકૃત્ સૂર્યાય ।
આન્ મેનાં કૃણ્વન્ન્ અચ્યુતો ભુવદ્ ગોઃ પતિર્ દિવઃ સનજા અપ્રતીતઃ ॥

ઇન્દ્રો મહ્ના મહતો અર્ણવસ્ય વ્રતામિનાદ્ અઙ્ગિરોભિર્ ગૃણાનઃ ।
પુરૂણિ ચિન્ નિ તતાના રજાંસિ દાધાર યો ધરુણં સત્યતાતા ॥

ઇન્દ્રો દિવઃ પ્રતિમાનમ્ પૃથિવ્યા વિશ્વા વેદ સવના હન્તિ શુષ્ણમ્ ।
મહીં ચિદ્ દ્યામ્ આતનોત્ સૂર્યેણ ચાસ્કમ્ભ ચિત્ કમ્ભનેન સ્કભીયાન્ ॥

વજ્રેણ હિ વૃત્રહા વૃત્રમ્ અસ્તર્ અદેવસ્ય શૂશુવાનસ્ય માયાઃ ।
વિ ધૃષ્ણો અત્ર ધૃષતા જઘન્થાથાભવો મઘવન્ બાહ્વોજાઃ ॥

સચન્ત યદ્ ઉષસઃ સૂર્યેણ ચિત્રામ્ અસ્ય કેતવો રામ્ અવિન્દન્ ।
આ યન્ નક્ષત્રં દદૃશે દિવો ન પુનર્ યતો નકિર્ અદ્ધા નુ વેદ ॥

દૂરં કિલ પ્રથમા જગ્મુર્ આસામ્ ઇન્દ્રસ્ય યાઃ પ્રસવે સસ્રુર્ આપઃ ।
ક્વ સ્વિદ્ અગ્રં ક્વ બુધ્ન આસામ્ આપો મધ્યં ક્વ વો નૂનમ્ અન્તઃ ॥

સૃજઃ સિન્ધૂઁર્ અહિના જગ્રસાનાઁ આદ્ ઇદ્ એતાઃ પ્ર વિવિજ્રે જવેન ।
મુમુક્ષમાણા ઉત યા મુમુચ્રે ઽધેદ્ એતા ન રમન્તે નિતિક્તાઃ ॥

સધ્રીચીઃ સિન્ધુમ્ ઉશતીર્ ઇવાયન્ સનાજ્ જાર આરિતઃ પૂર્ભિદ્ આસામ્ ।
અસ્તમ્ આ તે પાર્થિવા વસૂન્ય્ અસ્મે જગ્મુઃ સૂનૃતા ઇન્દ્ર પૂર્વીઃ ॥