Rig Veda · Chapter 10.085

satyenottabhitā bhūmiḥ sūryeṇottabhitā dyauḥ |
ṛtenādityās tiṣṭhanti divi somo adhi śritaḥ ||

somenādityā balinaḥ somena pṛthivī mahī |
atho nakṣatrāṇām eṣām upasthe soma āhitaḥ ||

somam manyate papivān yat sampiṁṣanty oṣadhim |
somaṁ yam brahmāṇo vidur na tasyāśnāti kaś cana ||

ācchadvidhānair gupito bārhataiḥ soma rakṣitaḥ |
grāvṇām ic chṛṇvan tiṣṭhasi na te aśnāti pārthivaḥ ||

yat tvā deva prapibanti tata ā pyāyase punaḥ |
vāyuḥ somasya rakṣitā samānām māsa ākṛtiḥ ||

raibhy āsīd anudeyī nārāśaṁsī nyocanī |
sūryāyā bhadram id vāso gāthayaiti pariṣkṛtam ||

cittir ā upabarhaṇaṁ cakṣur ā abhyañjanam |
dyaur bhūmiḥ kośa āsīd yad ayāt sūryā patim ||

stomā āsan pratidhayaḥ kurīraṁ chanda opaśaḥ |
sūryāyā aśvinā varāgnir āsīt purogavaḥ ||

somo vadhūyur abhavad aśvināstām ubhā varā |
sūryāṁ yat patye śaṁsantīm manasā savitādadāt ||

mano asyā ana āsīd dyaur āsīd uta cchadiḥ |
śukrāv anaḍvāhāv āstāṁ yad ayāt sūryā gṛham ||

ṛksāmābhyām abhihitau gāvau te sāmanāv itaḥ |
śrotraṁ te cakre āstāṁ divi panthāś carācāraḥ ||

śucī te cakre yātyā vyāno akṣa āhataḥ |
ano manasmayaṁ sūryārohat prayatī patim ||

sūryāyā vahatuḥ prāgāt savitā yam avāsṛjat |
aghāsu hanyante gāvo 'rjunyoḥ pary uhyate ||

yad aśvinā pṛcchamānāv ayātaṁ tricakreṇa vahatuṁ sūryāyāḥ |
viśve devā anu tad vām ajānan putraḥ pitarāv avṛṇīta pūṣā ||

yad ayātaṁ śubhas patī vareyaṁ sūryām upa |
kvaikaṁ cakraṁ vām āsīt kva deṣṭrāya tasthathuḥ ||

dve te cakre sūrye brahmāṇa ṛtuthā viduḥ |
athaikaṁ cakraṁ yad guhā tad addhātaya id viduḥ ||

sūryāyai devebhyo mitrāya varuṇāya ca |
ye bhūtasya pracetasa idaṁ tebhyo 'karaṁ namaḥ ||

pūrvāparaṁ carato māyayaitau śiśū krīḻantau pari yāto adhvaram |
viśvāny anyo bhuvanābhicaṣṭa ṛtūm̐r anyo vidadhaj jāyate punaḥ ||

navo-navo bhavati jāyamāno 'hnāṁ ketur uṣasām ety agram |
bhāgaṁ devebhyo vi dadhāty āyan pra candramās tirate dīrgham āyuḥ ||

sukiṁśukaṁ śalmaliṁ viśvarūpaṁ hiraṇyavarṇaṁ suvṛtaṁ sucakram |
ā roha sūrye amṛtasya lokaṁ syonam patye vahatuṁ kṛṇuṣva ||

ud īrṣvātaḥ pativatī hy e3ṣā viśvāvasuṁ namasā gīrbhir īḻe |
anyām iccha pitṛṣadaṁ vyaktāṁ sa te bhāgo januṣā tasya viddhi ||

ud īrṣvāto viśvāvaso namaseḻā mahe tvā |
anyām iccha prapharvya1ṁ saṁ jāyām patyā sṛja ||

anṛkṣarā ṛjavaḥ santu panthā yebhiḥ sakhāyo yanti no vareyam |
sam aryamā sam bhago no ninīyāt saṁ jāspatyaṁ suyamam astu devāḥ ||

pra tvā muñcāmi varuṇasya pāśād yena tvābadhnāt savitā suśevaḥ |
ṛtasya yonau sukṛtasya loke 'riṣṭāṁ tvā saha patyā dadhāmi ||

preto muñcāmi nāmutaḥ subaddhām amutas karam |
yatheyam indra mīḍhvaḥ suputrā subhagāsati ||

pūṣā tveto nayatu hastagṛhyāśvinā tvā pra vahatāṁ rathena |
gṛhān gaccha gṛhapatnī yathāso vaśinī tvaṁ vidatham ā vadāsi ||

iha priyam prajayā te sam ṛdhyatām asmin gṛhe gārhapatyāya jāgṛhi |
enā patyā tanva1ṁ saṁ sṛjasvādhā jivrī vidatham ā vadāthaḥ ||

nīlalohitam bhavati kṛtyāsaktir vy ajyate |
edhante asyā jñātayaḥ patir bandheṣu badhyate ||

parā dehi śāmulyam brahmabhyo vi bhajā vasu |
kṛtyaiṣā padvatī bhūtvy ā jāyā viśate patim ||

aśrīrā tanūr bhavati ruśatī pāpayāmuyā |
patir yad vadhvo3 vāsasā svam aṅgam abhidhitsate ||

ye vadhvaś candraṁ vahatuṁ yakṣmā yanti janād anu |
punas tān yajñiyā devā nayantu yata āgatāḥ ||

mā vidan paripanthino ya āsīdanti dampatī |
sugebhir durgam atītām apa drāntv arātayaḥ ||

sumaṅgalīr iyaṁ vadhūr imāṁ sameta paśyata |
saubhāgyam asyai dattvāyāthāstaṁ vi paretana ||

tṛṣṭam etat kaṭukam etad apāṣṭhavad viṣavan naitad attave |
sūryāṁ yo brahmā vidyāt sa id vādhūyam arhati ||

āśasanaṁ viśasanam atho adhivikartanam |
sūryāyāḥ paśya rūpāṇi tāni brahmā tu śundhati ||

gṛbhṇāmi te saubhagatvāya hastam mayā patyā jaradaṣṭir yathāsaḥ |
bhago aryamā savitā puraṁdhir mahyaṁ tvādur gārhapatyāya devāḥ ||

tām pūṣañ chivatamām erayasva yasyām bījam manuṣyā3 vapanti |
yā na ūrū uśatī viśrayāte yasyām uśantaḥ praharāma śepam ||

tubhyam agre pary avahan sūryāṁ vahatunā saha |
punaḥ patibhyo jāyāṁ dā agne prajayā saha ||

punaḥ patnīm agnir adād āyuṣā saha varcasā |
dīrghāyur asyā yaḥ patir jīvāti śaradaḥ śatam ||

somaḥ prathamo vivide gandharvo vivida uttaraḥ |
tṛtīyo agniṣ ṭe patis turīyas te manuṣyajāḥ ||

somo dadad gandharvāya gandharvo dadad agnaye |
rayiṁ ca putrām̐ś cādād agnir mahyam atho imām ||

ihaiva stam mā vi yauṣṭaṁ viśvam āyur vy aśnutam |
krīḻantau putrair naptṛbhir modamānau sve gṛhe ||

ā naḥ prajāṁ janayatu prajāpatir ājarasāya sam anaktv aryamā |
adurmaṅgalīḥ patilokam ā viśa śaṁ no bhava dvipade śaṁ catuṣpade ||

aghoracakṣur apatighny edhi śivā paśubhyaḥ sumanāḥ suvarcāḥ |
vīrasūr devakāmā syonā śaṁ no bhava dvipade śaṁ catuṣpade ||

imāṁ tvam indra mīḍhvaḥ suputrāṁ subhagāṁ kṛṇu |
daśāsyām putrān ā dhehi patim ekādaśaṁ kṛdhi ||

samrājñī śvaśure bhava samrājñī śvaśrvām bhava |
nanāndari samrājñī bhava samrājñī adhi devṛṣu ||

sam añjantu viśve devāḥ sam āpo hṛdayāni nau |
sam mātariśvā saṁ dhātā sam u deṣṭrī dadhātu nau ||