Revākhāṇḍa (revised text) · Chapter 222

|| iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe haṃseśvaratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāmaikaviṃśadadhikadviśatatamo 'dhyāyaḥ ||
RKV adhyāya 222
śrīmārkaṇḍeya uvāca:
tataḥ krośāntare gacchettilādaṃ tīrthamuttamam /
tilaprāśanakṛdyatra jābāliḥ śuddhimāptavān

pitṛmātṛparityāgī bhrāturbhāryābhilāṣakṛt /
putravikrayakṛtpāpaśchalakṛdguruṇā saha

evaṃ doṣasamāviṣṭo yatra yatrāpi gacchati /
tatra tatrāpi dhikkāraṃ labhate satsu bhārata /
na ko'pi saṃgatiṃ dhatte tena sārddhaṃ sabhāsvapi

iti lajjānvito vipraḥ kāle na mahatā nṛpa /
cintāmavāpa mahatīm agatijño hi pāvane

cakāra sarvatīrthāni revāṃ cāpyavagāhayat

aṇivāpāntam āsādya dakṣiṇe narmadātaṭe /
tasthau yatra vratī pārtha jābāliḥ prāśayaṃstilān

tilairekāśanaṃ kurvaṃs tathaivaikāntarāśanam /
tryahaṣaḍdvādaśāhāśī pakṣamāsāśanastathā

kṛcchracāndrāyaṇādīni vratāni ca tilairapi /
tilādatvamanuprāpto hyabdadvāsaptatiṃ kramāt

kālena gacchatā tasya prasanno 'bhavadīśvaraḥ /
prādād ihāmutrikīṃ tu śuddhiṃ sālokyamātmakam

tena sa sthāpito devaḥ svanāmnā bharatarṣabha /
tilādeśvarasaṃjñāṃ ca prāpa lokādapi prabhuḥ

tadā prabhṛti vikhyātaṃ tīrthaṃ pāpapraṇāśanam /
tatra tīrthe naraḥ snātvā caturdaśyaṣṭamīṣu ca

upavāsaparaḥ pārtha tathaiva harivāsare /
tilahomī tilodvartī tilasnāyī tilodakī

tiladātā ca bhoktā ca nānāpāpaiḥ pramucyate /
tilairāpūrayelliṅgaṃ tilatailena dīpadaḥ /
rudralokam avāpnoti punāty ā saptamaṃ kulam

tilapiṇḍapradānena śrāddhe nṛpatisattama /
vikarmasthāśca gacchanti gatimiṣṭāṃ hi pūrvajāḥ

svargalokasthitāḥ śrāddhair brāhmaṇānāṃ ca bhojanaiḥ /
akṣayāṃ tṛptimāsādya modante śāśvatīḥ samāḥ

pituḥ kulaṃ mātṛkulaṃ tathā bhāryākulaṃ nṛpa /
kulatrayaṃ samuddhṛtya svargaṃ nayati vai naraḥ