Ramayana · Chapter 4.010

tataḥ krodhasamāviṣṭaṃ saṃrabdhaṃ tam upāgatam
ahaṃ prasādayāṃ cakre bhrātaraṃ priyakāmyayā

diṣṭyāsi kuśalī prāpto nihataś ca tvayā ripuḥ
anāthasya hi me nāthas tvam eko 'nāthanandanaḥ

idaṃ bahuśalākaṃ te pūrṇacandram ivoditam
chatraṃ savālavyajanaṃ pratīcchasva mayodyatam

tvam eva rājā mānārhaḥ sadā cāhaṃ yathāpurā
nyāsabhūtam idaṃ rājyaṃ tava niryātayāmy aham

mā ca roṣaṃ kṛthāḥ saumya mayi śatrunibarhaṇa
yāce tvāṃ śirasā rājan mayā baddho 'yam añjaliḥ

balād asmi samāgamya mantribhiḥ puravāsibhiḥ
rājabhāve niyukto 'haṃ śūnyadeśajigīṣayā

snigdham evaṃ bruvāṇaṃ māṃ sa tu nirbhartsya vānaraḥ
dhik tvām iti ca mām uktvā bahu tat tad uvāca ha

prakṛtīś ca samānīya mantriṇaś caiva saṃmatān
mām āha suhṛdāṃ madhye vākyaṃ paramagarhitam

viditaṃ vo yathā rātrau māyāvī sa mahāsuraḥ
māṃ samāhvayata krūro yuddhākāṅkṣī sudurmatiḥ

tasya tad garjitaṃ śrutvā niḥsṛto 'haṃ nṛpālayāt
anuyātaś ca māṃ tūrṇam ayaṃ bhrātā sudāruṇaḥ

sa tu dṛṣṭvaiva māṃ rātrau sadvitīyaṃ mahābalaḥ
prādravad bhayasaṃtrasto vīkṣyāvāṃ tam anudrutau
anudrutas tu vegena praviveśa mahābilam

taṃ praviṣṭaṃ viditvā tu sughoraṃ sumahad bilam
ayam ukto 'tha me bhrātā mayā tu krūradarśanaḥ

ahatvā nāsti me śaktiḥ pratigantum itaḥ purīm
biladvāri pratīkṣa tvaṃ yāvad enaṃ nihanmy aham

sthito 'yam iti matvā tu praviṣṭo 'haṃ durāsadam
taṃ ca me mārgamāṇasya gataḥ saṃvatsaras tadā

sa tu dṛṣṭo mayā śatrur anirvedād bhayāvahaḥ
nihataś ca mayā tatra so 'suro bandhubhiḥ saha

tasyāsyāt tu pravṛttena rudhiraugheṇa tad bilam
pūrṇam āsīd durākrāmaṃ stanatas tasya bhūtale

sūdayitvā tu taṃ śatruṃ vikrāntaṃ dundubheḥ sutam
niṣkrāmann eva paśyāmi bilasya pihitaṃ mukham

vikrośamānasya tu me sugrīveti punaḥ punaḥ
yadā prativaco nāsti tato 'haṃ bhṛśaduḥkhitaḥ

pādaprahārais tu mayā bahuśas tad vidāritam
tato 'haṃ tena niṣkramya yathā punar upāgataḥ

tatrānenāsmi saṃruddho rājyaṃ mārgayatātmanaḥ
sugrīveṇa nṛśaṃsena vismṛtya bhrātṛsauhṛdam

evam uktvā tu māṃ tatra vastreṇaikena vānaraḥ
tadā nirvāsayām āsa vālī vigatasādhvasaḥ

tenāham apaviddhaś ca hṛtadāraś ca rāghava
tadbhayāc ca mahīkṛtsnā krānteyaṃ savanārṇavā

ṛśyamūkaṃ girivaraṃ bhāryāharaṇaduḥkhitaḥ
praviṣṭo 'smi durādharṣaṃ vālinaḥ kāraṇāntare

etat te sarvam ākhyātaṃ vairānukathanaṃ mahat
anāgasā mayā prāptaṃ vyasanaṃ paśya rāghava

vālinas tu bhayārtasya sarvalokābhayaṃkara
kartum arhasi me vīra prasādaṃ tasya nigrahāt

evam uktaḥ sa tejasvī dharmajño dharmasaṃhitam
vacanaṃ vaktum ārebhe sugrīvaṃ prahasann iva

amoghāḥ sūryasaṃkāśā mameme niśitāḥ śarāḥ
tasmin vālini durvṛtte patiṣyanti ruṣānvitāḥ

yāvat taṃ na hi paśyeyaṃ tava bhāryāpahāriṇam
tāvat sa jīvet pāpātmā vālī cāritradūṣakaḥ

ātmānumānāt paśyāmi magnaṃ tvāṃ śokasāgare
tvām ahaṃ tārayiṣyāmi kāmaṃ prāpsyasi puṣkalam