Ramayana · Chapter 4.009

vālī nāma mama bhrātā jyeṣṭhaḥ śatruniṣūdanaḥ
pitur bahumato nityaṃ mama cāpi tathā purā

pitary uparate 'smākaṃ jyeṣṭho 'yam iti mantribhiḥ
kapīnām īśvaro rājye kṛtaḥ paramasaṃmataḥ

rājyaṃ praśāsatas tasya pitṛpaitāmahaṃ mahat
ahaṃ sarveṣu kāleṣu praṇataḥ preṣyavat sthitaḥ

māyāvī nāma tejasvī pūrvajo dundubheḥ sutaḥ
tena tasya mahad vairaṃ strīkṛtaṃ viśrutaṃ purā

sa tu supte jane rātrau kiṣkindhād vāram āgataḥ
nardati sma susaṃrabdho vālinaṃ cāhvayad raṇe

prasuptas tu mama bhrātā narditaṃ bhairavasvanam
śrutvā na mamṛṣe vālī niṣpapāta javāt tadā

sa tu vai niḥsṛtaḥ krodhāt taṃ hantum asurottamam
vāryamāṇas tataḥ strībhir mayā ca praṇatātmanā

sa tu nirdhūya sarvānno nirjagāma mahābalaḥ
tato 'ham api sauhārdān niḥsṛto vālinā saha

sa tu me bhrātaraṃ dṛṣṭvā māṃ ca dūrād avasthitam
asuro jātasaṃtrāsaḥ pradudrāva tadā bhṛśam

tasmin dravati saṃtraste hy āvāṃ drutataraṃ gatau
prakāśo 'pi kṛto mārgaś candreṇodgacchatā tadā

sa tṛṇair āvṛtaṃ durgaṃ dharaṇyā vivaraṃ mahat
praviveśāsuro vegād āvām āsādya viṣṭhitau

taṃ praviṣṭaṃ ripuṃ dṛṣṭvā bilaṃ roṣavaśaṃ gataḥ
mām uvāca tadā vālī vacanaṃ kṣubhitendriyaḥ

iha tvaṃ tiṣṭha sugrīva biladvāri samāhitaḥ
yāvad atra praviśyāhaṃ nihanmi samare ripum

mayā tv etad vacaḥ śrutvā yācitaḥ sa paraṃtapa
śāpayitvā ca māṃ padbhyāṃ praviveśa bilaṃ tadā

tasya praviṣṭasya bilaṃ sāgraḥ saṃvatsaro gataḥ
sthitasya ca mama dvāri sa kālo vyatyavartata

ahaṃ tu naṣṭaṃ taṃ jñātvā snehād āgatasaṃbhramaḥ
bhrātaraṃ na hi paśyāmi pāpaśaṅki ca me manaḥ

atha dīrghasya kālasya bilāt tasmād viniḥsṛtam
saphenaṃ rudhiraṃ raktam ahaṃ dṛṣṭvā suduḥkhitaḥ

nardatām asurāṇāṃ ca dhvanir me śrotram āgataḥ
nirastasya ca saṃgrāme krośato niḥsvano guroḥ

ahaṃ tv avagato buddhyā cihnais tair bhrātaraṃ hatam
pidhāya ca biladvāraṃ śilayā girimātrayā
śokārtaś codakaṃ kṛtvā kiṣkindhām āgataḥ sakhe

gūhamānasya me tattvaṃ yatnato mantribhiḥ śrutam
tato 'haṃ taiḥ samāgamya sametair abhiṣecitaḥ

rājyaṃ praśāsatas tasya nyāyato mama rāghava
ājagāma ripuṃ hatvā vālī tam asurottamam

abhiṣiktaṃ tu māṃ dṛṣṭvā krodhāt saṃraktalocanaḥ
madīyān mantriṇo baddhvā paruṣaṃ vākyam abravīt

nigrahe 'pi samarthasya taṃ pāpaṃ prati rāghava
na prāvartata me buddhir bhrātṛgauravayantritā

mānayaṃs taṃ mahātmānaṃ yathāvac cābhyavādayam
uktāś ca nāśiṣas tena saṃtuṣṭenāntarātmanā