Rājataraṅginī · Verses 161-180

nālabdha pitaraṃ putraḫ pitā taṃ ca na kañcana /
bhrātṝṃś ca bhrātaro Ḍalcarākṣasopaplavātyaye

mitalokā khilakṣetrā nirbhojyā darbhanirbharā /
sargārambha iva prāyas tadā Kaśmīrabhūr abhūt

samarthān nyagrahīd Ḍalco Riñcanaḫ prābhavat punaḥ /
viśvam andhayati dhvānte sukhabhājo 'bhisārikāḥ

ḌalcaRāhuvinirmuktaṃ rājānaṃ tuṅgimaspṛśā /
arurutsat sa śṛṅgeṇa Riñcanāstācalas tataḥ

dṛṣṭvā Gaganagiryagre bhāsvantaṃ Riñcanaṃ sthitam /
aśaṅkyata na kai rājñaḫ pratyāsanno 'stasaṃstavaḥ

Riñcanaśyenarājasya jihīrṣor nagarāmiṣam /
kulacandro Rāmacandro vighnaṃ cakre pade pade

Bhauṭṭāṃl Laharakoṭṭāntaḫ paṭṭavikrayakautukāt /
pratyahaṃ vañcanodyogī Riñcano 'tha visṛṣṭavān

tathaiva Laharasyāntar Bhoṭṭaloke praveśite /
apipyad Rāmacandrāsramadhu śastrāṇi Riñcanaḥ

Rāmacandrakulodyānakalpavallīṃ sa Riñcanaḥ /
vakṣassthale mahābāhuẖ Koṭādevīm aropayat

śrīRiñcanabhayād rājā nagaraṃ tyaktavāṃs tataḥ /
vipraśāpāgnidagdhānāṃ kutas syād udayāṅkuraḥ

Pramaṇḍalaguhāṃ rājajambur bhīto 'viśat tataḥ /
pāpasya tādṛśo mṛtyus sammukhasya raṇe katham

vairidhārādharaś citraṃ raṇe rājāsravarṣaṇaiḥ /
daṇḍadānāṃ dvijātīnāṃ cakre netreṣv avagraham

pañcāhonāṃś caturmāsān varṣāṃś caikonaviṃśatim /
sa rājarākṣaso rakṣāvyājāt kṣoṇīm abhakṣayat

13) Lha·chen rgyal·bu Rin·chen (LS 4396-4399)
śrīRiñcanasuratrāṇo bhujavātāyane mahīm /
vyaśiśramad atha śrāntāṃ daussthyād dussthitiviplavaiḥ

pūrvadṛṣṭam ivāśeṣaṃ timirāpagame pumān /
Kaśmīramaṇḍalam pūrvarājasaukhyaṃ tad aikṣata

dīpair iva pratisthānaṃ yair Lavanyais sthiraṃ sthitam /
akampyanta prabhātasya te rājño balavāyunā

mantrasūcyā kṛte bhede bāṇasūtre praveśini /
abhūl Lavanyakanthāyāś citraṃ viślathatā tadā

vane kaṇṭakinīvāṅga nagno yatrākulo bhavet /
tatraiva vyomni pattrīva deśe samacaran nṛpaḥ

tasya dākṣiṇyadakṣasya prajānāṃ hitahetunā /
putre mantriṇi mitre vā duṣṭe nālakṣyata kṣamā

chedaṃ yacchann atucchānāṃ vairiṇām ucchalacchriyām /
ācchoṭanam agacchat sa chattraśālī kadācana