Rādhākṛṣṇāṣṭakālīyalīlāsmaraṇakramapaddhati · Verses 101-120

ślāghayaṃś ca haris tāni bhuktvā pitrādibhiḥ saha
sabhā-gṛhaṃ vrajet taiś ca juṣṭaṃ vandi-janādibhiḥ

pakvānnāni gṛhītvā yāḥ sakhyas tatra samāgatāḥ /
bahūni ca punas tāni pradattāni yaśodayā

sakhyā tatra tayā dattaṃ kṛṣṇocchiṣṭaṃ tathā rahaḥ
sarvaṃ tābhiḥ samānīya rādhikāyai nivedyate

sāpi bhuktvā sakhī-varga-yutā tad-anupūrvaśaḥ
sakhībhir maṇḍita tiṣṭhed abhisartuṃ mudānvitā

prasthāpyate 'nayā kācid ita eva tataḥ sakhī /
tayābhisāritā sā 'tha yamunāyāḥ samīpataḥ

kalpa-vṛksa-nikuñje 'smin divya-ratna-maye gṛhe /
sita-kṛṣṇa-niśāyogya-veśa yāti sakhī-yutā

kṛṣṇo 'pi vividhaṃ tatra dṛṣṭvā kautuhalaṃ tataḥ /
kavitvāni manojñāni śrutvā ca gītakāny api

dhana-dhānyādibhis tāṃś ca prīṇayitvā vidhānataḥ /
janair ākārito mātrā yāti śayyā-niketanam

mātari prasthitāyāntu bhojayitvā tato gṛhāt /
saṅketakaṃ kāntayātra samāgacched alakṣitaḥ

iti pradoṣa-sevā
atha rātri-sevā-
militvā tāv ubhāv atra krīḍato vana-rājiṣu /
vihārair vividhair hāsya-lāsya-gīta-puraḥsaraiḥ

sārdha-yāma-dvayaṃ nītvā rātrer evaṃ vihārataḥ /
suṣupsū viśataḥ kuñjaṃ pañca-ṣābhir alakṣitau

nirvṛnta-kusumaiḥ k pte keli-talpe manorame /
suptāvatiṣṭhatāṃ tatra sevyamānau priyālibhiḥ

iti rātri-sevā
śrī-nārada uvāca--
śrotum icchāmi bho deva vraja-rāja-sutasya ca /
vṛndāvane rasaṃ divyaṃ rādhayaikāntikaṃ saha

śrī-sadāśiva uvāca--
śṛṇu nārada vakṣyāmi rādhā-kṛṣṇa-rasaṃ śuciṃ /
su-gopyaṃ paramodāraṃ na vaktavyaṃ hi kasyacit

aikāntika-rasāsvādaṃ kartuṃ vṛndāvane mune /
vraja-rāja-kumāraṃ ca bahu-kālam abhāvayam

mayi prasannaḥ śrī-kṛṣṇo mantra-yugmam anuttamam /
yugalākhyaṃ dadau mahyaṃ svīyojjvala-rasāplutam

samabravīt tadā kṛṣṇaḥ sva-śiṣyaṃ māṃ svakaṃ rasam /
bravīmi tvāṃ śṛṇuṣvādya brahmādīnām agocaram

vraja-rāja-suto vṛndā-vane pūrṇatamo vasan /
sampūrṇa-ṣoḍaśa-kalā vihāraṃ kurute sadā

vāsudevaḥ pūrṇataro mathurāyāṃ vasan puri /
kalābhiḥ pañca-daśabhir yutaḥ krīḍati sarvadā

dvārakādhipatir dvāra-vatyāṃ pūrṇas tv asau vasan /
catur-daśa-kalāyukto viharaty eva sarvadā