Padma Purana · Chapter 4.22

śaunakauvāca/
māhātmyaṃ brūhi sarvajña śṛṇvatāṃ pāpanāśanam /
sarvaprāṇihitārthāya tulasyā anukaṃpayā

sūta uvāca/
tulasyāḥ parisare yasya kānanaṃ tiṣṭhati dvija /
gṛhasya tīrtharūpatvānnāyāṃti yamakiṃkarāḥ

tulasyāḥ kānanaṃ vipra sarvapāpaharaṃ śubham /
ropayaṃti narāḥ śreṣṭhāste na paśyaṃti bhāskarim

ropaṇaṃ pālanaṃ sevāṃ darśanaṃ sparśanaṃ tu yaḥ /
kuryyāttasya praṇaṣṭaṃ syātsarvapāpaṃ dvijottama

komalaistulasīpatrairarcayaṃti hariṃ tu ye /
kālasya sadanaṃ vipra te na yāṃti mahāśayāḥ

gaṃgādyāḥ saritaḥ śreṣṭhā viṣṇu brahma maheśvarāḥ /
devaistīrthaiḥ puṣkarādyaistiṣṭhaṃti tulasīdale

yo yuktastulasīpatraiḥ pāpī prāṇānvimuñcati /
viṣṇorniketanaṃ yāti satyametanmayoditam

tulasīmṛttikālipto yuktaḥ pāpaśatairapi /
vimuṃcati naraḥ prāṇānsa yāti harimandiram

yo naro dhārayedvipra tulasīkāṣṭhacaṃdanam /
tasyāṅgaṃ na spṛśetpāpaṃ sa yāti paramaṃ padam

tulasīkāṣṭhamālāṃ tu kaṇṭhasthāṃ vahate tu yaḥ /
apyaśaucopyanācāro bhaktyā yāti harergṛham

dhātrīphalakṛtāmālā tulasīkāṣṭhasaṃbhavā /
dṛśyate yasya dehe tu sa vai bhāgavato naraḥ

tulasīdalajāṃ mālāṃ kaṇṭhasthāṃ vahate tu yaḥ /
viṣṇūcchiṣṭāṃ viśeṣeṇa sa namasyo divaukasām

yaḥ punastulasīmālāṃ kaṇṭhe kṛtvā janārdanam /
pūjayetpuṇyamāpnoti pratipuṣpaṃ gavāyutam

dhārayanti na ye mālāṃ haitukāḥ pāpabuddhayaḥ /
narakānna nivartaṃte dagdhāḥ kopāgninā hareḥ

na jahyāttulasīmālāṃ dhātrīmālāṃ viśeṣataḥ /
mahāpātakasaṃhartrīṃ dharmakāmārthadāyinīm

spṛśecca yāni lomāni dhātrīmālā kalau nṛṇām /
tāvadvarṣasahasrāṇi vasate keśavālaye

nivedya keśave mālāṃ tulasīkāṣṭhasaṃbhavām /
vahate yo naro bhaktyā tasya vai nāsti pātakam

tulasīkāṣṭhamālāṃ tu pretarājasya dūtakāḥ /
dṛṣṭvā naśyanti dūreṇa vātoddhūtaṃ yathā dalam

tulasyā vipine dhātryāśchāyāsu yo narottamaḥ /
piṇḍaṃ dadāti pitaro muktiṃ yānti dvijottama

pāṇau mūrdhni gale caiva karṇayośca mukhe dvija /
dhātrīphalaṃ yastu dhatte sa vijñeyo hariḥ svayam

dhātrīpatraiḥ phalairvipra śrīhariṃ cārcayeddvija /
koṭijanmārjitaṃ pāpaṃ pūjayā naśyati sakṛt

yajñādevāśca munayastīrthāni kārtike dvija /
dhātrīvṛkṣaṃ samāśritya tiṣṭhanti kārtike sadā

dhātrīpatraṃ kārtike ca dvādaśyāṃ tulasīdalam /
cinoti yo naro gacchennirayaṃ yātanāmayam

dhātrīchāyāsu yo vipra cānnaṃ bhunakti kārtike /
annasaṃsargajaṃ pāpamāvarṣaṃ tasya naśyati

tulasīvanamadhye ca dhātrīmūle ca kārtike /
kuryāddharyarcanaṃ vipra vaikuṇṭhaṃ yāti sa dhruvam

tulasīmūladeśe'pi sthitaṃ vāri dvijottama /
gṛhṇāti mastake bhaktyā pāpī yāti harergṛham

tulasīpatragalitaṃ yastoyaṃ śirasāvahet /
sarvatīrtheṣu sa snātaścāṃte yāti harergṛham

purā kaściddvijaśreṣṭho dvāpare'bhūnmahāmune /
snātvaikadā tulasyai sa vanaṃ datvā gṛhaṃ gataḥ

ādityo varcasā nāmnā mārttaṃḍa iva puṇyataḥ /
tṛṣārto bhakṣakaḥ kaścidāgato bahukalmaṣaḥ

tulasyāmūlatastoyaṃ pītvā cāsau hatāṃhasaḥ /
tvarayāpyāgato vyādho nāmnā yaścāsimarddanaḥ

uvāca bhuktaṃ cānnaṃ ca bhuktvā bhagnaṃ gataḥ kimu /
kṛtvā me pākabhāṃḍasthaṃ cāgato hiṃsakasya te

vivyādha taṃ gataprāṇaṃ netuṃ vai śamanājñayā /
āgatāḥ kiṃkarāḥ kruddhāḥ pāśamudgarapāṇayaḥ

baddhvā netuṃ manaścakrurāgatā viṣṇukiṃkarāḥ /
tadā chittvā carmapāśaṃ syaṃdane taṃ manohare

tūrṇamārohayāmāsuḥ papracchurvinayānvitāḥ /
te'pi puṇyena bhoḥ saṃtaḥ kena vai nīyate'pyasau

ūcuste'sau purā rājā puṇyaṃ bahutaraṃ kṛtam /
akaroddharaṇaṃ kāṃcitsuṃdarīṃ cāṃganāmayam

anena cāṃhasā rājā gato vai śamanakṣayam /
tatrakleśaṃ tu yuṣmābhirdattaṃ vai śamanājñayā

tāmramayyāstriyāsārddhaṃ krīḍāṃ suptvā cakāra saḥ /
taptāyāṃ lohaśayyāyāṃ vaiklavyaṃ karmaṇā nṛpa

taptāyobhīṣaṇaṃ taptaṃ lohastaṃbhaṃ yamājñayā /
tataḥ sthitaḥ samāliṃgya bhuktvā duḥkhaṃ ciraṃ nṛpaḥ

siktaḥ kṣārāṃbudhārābhiranyairvai śamanālaye /
tato narakaśeṣe ca pāpayonau muhurmuhuḥ

janmāsādya ciraṃ duḥkhamanubhūtaṃ svakarmaṇā /
tulasīmūlakaṃ vāri pītvā yāti harergṛham

idānīṃ tadvacaḥ śrutvā gatādūtā yathāgatāḥ /
tena sārddhaṃ viṣṇudūtā gatā vaikuṃṭhamaṃdiram

māhātmyaṃ kathitaṃ brahmantulasyāḥ pāpanāśanam /
kurvaṃti sevāṃ ye bhaktyā na jāne kiṃ bhavenmune

iti śrīpādmemahāpurāṇe brahmakhaṇḍe sūtaśaunakasaṃvāde tulasyā māhātmyaṃnāma dvāviṃśo'dhyāyaḥ