Nārāyaṇīya · Chapter 10.43

tvamekadā gurumarutpuranātha! voḍhuṃ
gāḍhādhirūḍḥagarimāṇamapārayantī /
mātā nodhāya śayane kimidaṃ bateti
dhyāyantyaceṣṭata gṛheṣu niviṣṭaśaṅkā //

tāvad vidūramupakarṇitaghoraghoṣa-
vyājṛmbhipāṃsupaṭalīparipūritāśaḥ /
vātyāvapuḥ sa kila daityavarastṛṇāva-
rtākhyo jahāra janamānasahāriṇaṃ tvām //

uddāmapāṃsutimirāhatadṛṣtipāte
draṣṭuṃ kimapyakuśale paśupālaloke /
hā bālaksya kimiti tvadupāntamāptā
mātā bhavantamavilokya bhṛśaṃ rurod //

tāvat sa dānavavaro'pi ca dīnamūrtir-
bhāvatkabhāraparidhāraṇalūnavegaḥ /
saṅkocamāpa tadanu kṣatapāṃsughoṣe
ghoṣe vyatāyata bhavajjananīninādaḥ //

rodopakarṇanavaśādupagamya gehaṃ
krandatsu nandamukhagopakuleṣu dīnaḥ /
tvāṃ dānavastvakhilamuktikaraṃ mumukṣus-
tvayyapramuñcati papāt viyatpradeśāt //

rodākulāstadanu gopagaṇā bahiṣṭha-
pāṣāṇapṛṣṭhabhuvi dehamatisthaviṣṭham /
praikṣanta hanta nipantamamuṣya vakṣa-
syakṣīṇameva ca bhavantamalaṃ hasantam //

grāvaprapātaparipiṣṭagariṣṭhadeha-
bhraṣṭāsuduṣṭadanujopari dhṛṣṭahāsam /
āghnānamambujakareṇa bhavantametya
gopa dadhurgirivarādiva nīlaratnam //

ekaikamāśu parigṛhya nikāmananda-
nnandādigopaparirabdhavicumbatāṅgam /
ādātukāmapariśaṅkitagopanārī-
hastāmbujaprapatitaṃ praṇumo bhavantam //

bhūyo'pi kinnu kṛṇumaḥ praṇatārtihārī
govinda eva paripālayatāt sutaṃ naḥ /
ityādi mātarapitṛprasukhaistadānīṃ
samprārthitastvadavanāya vibho! tvameva //

vātātmakaṃ danujamevamayi pradhūnvan
vātodbhavān mama gadān kimu no dhunoṣi /
kiṃ vā karomi puranapyanilālayeśa!
niśśeṣarogaśamanaṃ muhurarthaye tvām //