Nārāyaṇīya · Chapter 10.42

kadāpi janmarkṣadine tava prabho! nimantritajñātivadhūmahīsurā /
mahānasastvāṃ savidhe nidhāya sā mahānasādau vavṛte vrajeśvarī //

tato bhavattrāṇaniyuktabālakaprabhītisaṅkrandanasaṅkulāravaiḥ /
vimiśramaśrāvi bhavatsamīpataḥ parisphuṭaddārucaṭaccaṭāravaḥ //

tatastadākarṇanasaṃbhramaśramaprakampivakṣojabharā vrajāṅganāḥ /
bhavantamantardadṛśuḥ samantato viniṣpataddāruṇadārumadhyagam //

śiśoraho kiṃ kimabhūditi drutaṃ pradhāvya nandaḥ paśupāśca bhūsurāḥ /
bhavantamālokya yaśodayā dhṛtaṃ samāśvasannaśrujalārdralocanāḥ //

kasko nu kautaskuta eṣa vismayo viśaṅkaṭaṃ yacchakaṭaṃ vipāṭitam /
na kāraṇaṃ kiñcidiheti te sthitāḥ svanāsikādattakarāstvadīkṣakāḥ //

kumārakasyāsya payodharārthinaḥ prarodane lolapadāmbujāhatam /
mayā mayā dṛṣṭamano viparyagāditīśa! te pālakabālakā jaguḥ //

bhiyā tadā kiñcidajānatāmidaṃ kumārakāṇāmatidurghaṭaṃ vacaḥ /
bhavatprabhāvāvidurairitīritaṃ manāgivāśaṅkyāta dṛṣṭapūtanaiḥ //

pravālatāmraṃ kimidaṃ padaṃ kṣataṃ sarojaramyau nu karau virojitau /
iti prasarpatkaruṇātaraṅgitāstvadaṅgamāpaspṛśuraṅganājanāḥ //

aye sutaṃ dehi jagatpateḥ kṛpātaraṅgapātāt paripātamadya me /
iti sma saṅgṛhya pitā tvadaṅgukaṃ guhurmuhuḥ śliṣyati jītakaṇṭakaḥ //

anonilīnaḥ kila hantumāgataḥ surārirevaṃ bhavatā vihiṃsitaḥ /
rajo'pi nodṛṣṭamamuṣya tat kathaṃ sa śuddhasattve tvayi līnavān dhruvam //

prapūjitaistatra tato dvijātibhirviśeṣato lambhitamaṅgalāśiṣaḥ /
vrajaṃ nijairbālyarasairvimohayan marutpurādhīśa! rujāṃ jahīhi me //