Nārāyaṇīya · Chapter 12.332
naranārāyaṇāv ūcatuḥ: dhanyo 'sy anugṛhīto 'si yat te dṛṣṭaḥ svayaṃ prabhuḥ
na hi taṃ dṛṣṭavān kaścit padmayonir api svayam //
avyaktayonir bhagavān durdarśaḥ puruṣottamaḥ
nāradaitad dhi te satyaṃ vacanaṃ samudāhṛtam //
nāsya bhaktaiḥ priyataro loke kaścana vidyate
tataḥ svayaṃ darśitavān svam ātmānaṃ dvijottamam //
tapo hi tapyatas tasya yat sthānaṃ paramātmanaḥ
na tat saṃprāpnute kaścid ṛte hy āvāṃ dvijottama //
yā hi sūryasahasrasya samastasya bhaved dyutiḥ
sthānasya sā bhavet tasya svayaṃ tena virājatā //
tasmād uttiṣṭhate vipra devād viśvabhuvaḥ pateḥ
kṣamā kṣamāvatāṃ śreṣṭha yayā bhūmis tu yujyate //
tasmāc cottiṣṭhate devāt sarvabhūtahito rasaḥ
āpo yena hi yujyante dravatvaṃ prāpnuvanti ca //
tasmād eva samudbhūtaṃ tejo rūpaguṇātmakam
yena sma yujyate sūryas tato lokān virājate //
tasmād devāt samudbhūtaḥ sparśas tu puruṣottamāt
yena sma yujyate vāyus tato lokān vivāty asau //
tasmāc cottiṣṭhate śabdaḥ sarvalokeśvarāt prabhoḥ
ākāśaṃ yujyate yena tatas tiṣṭhaty asaṃvṛtam //
tasmāt cottiṣṭhate devāt sarvabhūtagataṃ manaḥ
candramā yena saṃyuktaḥ prakāśaguṇadhāraṇaḥ //
ṣaḍbhūtotpādakaṃ nāma tat sthānaṃ vedasaṃjñitam
vidyāsahāyo yatrāste bhagavān havyakavyabhuk //
ye hi niṣkalmaṣā loke puṇyapāpavivarjitāḥ
teṣāṃ vai kṣemam adhvānaṃ gacchatāṃ dvijasattama
sarvalokatamohantā ādityo dvāram ucyate //
ādityadagdhasarvāṅgā adṛśyāḥ kenacit kvacit
paramāṇubhūtā bhūtvā tu taṃ devaṃ praviśanty uta //
tasmād api vinirmuktā aniruddhatanau sthitāḥ
manobhūtās tato bhūyaḥ pradyumnaṃ praviśanty uta //
pradyumnāc cāpi nirmuktā jīvaṃ saṃkarṣaṇaṃ tathā
viśanti viprapravarāḥ sāṃkhyā bhāgavataiḥ saha //
tatas traiguṇyahīnās te paramātmānam añjasā
praviśanti dvijaśreṣṭha kṣetrajñaṃ nirguṇātmakam
sarvāvāsaṃ vāsudevaṃ kṣetrajñaṃ viddhi tattvataḥ //
samāhitamanaskāś ca niyatāḥ saṃyatendriyāḥ
ekāntabhāvopagatā vāsudevaṃ viśanti te //
āvām api ca dharmasya gṛhe jātau dvijottama
ramyāṃ viśālām āśritya tapa ugraṃ samāsthitau //
ye tu tasyaiva devasya prādurbhāvāḥ surapriyāḥ
bhaviṣyanti trilokasthās teṣāṃ svastīty ato dvija //
vidhinā svena yuktābhyāṃ yathāpūrvaṃ dvijottama
āsthitābhyāṃ sarvakṛcchraṃ vrataṃ samyak tad uttamam //
āvābhyām api dṛṣṭas tvaṃ śvetadvīpe tapodhana
samāgato bhagavatā saṃjalpaṃ kṛtavān yathā //
sarvaṃ hi nau saṃviditaṃ trailokye sacarā-care
yad bhaviṣyati vṛttaṃ vā vartate vā śubhā-śubham //
etac chrutvā tayor vākyaṃ tapasy ugre 'bhyavartata
nāradaḥ prāñjalir bhūtvā nārāyaṇaparāyaṇaḥ //
jajāpa vidhivan mantrān nārāyaṇagatān bahūn
divyaṃ varṣasahasraṃ hi naranārāyaṇāśrame //
avasat sa mahātejā nārado bhagavān ṛṣiḥ
tam evābhyarcayan devaṃ naranārāyaṇau ca tau //
Original text: Nārāyaṇīya (Mahābhārata 12.321-339) · Edition: Reinhold Grünendahl; Angelika Malinar; Thomas Oberlies; Peter Schreiner: Narayaniya-Studien. Herausgegeben von Peter Schreiner. Wiesbaden: Harrassowitz, 1997. (Purana Research Publications Tuebingen 5) · Data entry Peter Schreiner · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0