Nārāyaṇīya · Chapter 12.333
kasyacit tv atha kālasya nāradaḥ parameṣṭhijaḥ
daivaṃ kṛtvā yathānyāyaṃ pitryaṃ cakre tataḥ param //
tatas taṃ vacanaṃ prāha jyeṣṭho dharmātmajaḥ prabhuḥ
ka ijyate dvijaśreṣṭha daive pitrye ca kalpite //
tvayā matimatāṃ śreṣṭha tan me śaṃsa yathāgamam
kim etat kriyate karma phalaṃ cāsya kim iṣyate //
tvayaitat kathitaṃ pūrvaṃ daivaṃ kartavyam ity api
daivataṃ ca paro yajñaḥ paramātmā sanātanaḥ //
tatas tadbhāvito nityaṃ yaje vaikuṇṭham avyayam
tasmāc ca prasṛtaḥ pūrvaṃ brahmā lokapitāmahaḥ //
mama vai pitaraṃ prītaḥ parameṣṭhy apy ajījanat
ahaṃ saṃkalpajas tasya putraḥ prathamakalpitaḥ //
yajāmy ahaṃ pitṝn sādho nārāyaṇavidhau kṛte
evaṃ sa eva bhagavān pitā mātā pitāmahaḥ
ijyate pitṛyajñeṣu mayā nityaṃ jagatpatiḥ //
śrutiś cāpy aparā deva putrān hi pitaro 'yajan
vedaśrutiḥ praṇaṣṭā ca punar adhyāpitā sutaiḥ
tatas te mantradāḥ putrāḥ pitṛtvam upapedire //
nūnaṃ puraitad viditaṃ yuvayor bhāvitātmanoḥ
putrāś ca pitaraś caiva parasparam apūjayan //
trīn piṇḍān nyasya vai pṛthvyāṃ pūrvaṃ dattvā kuśān iti
kathaṃ tu piṇḍasaṃjñāṃ te pitaro lebhire purā //
naranārāyaṇāv ūcatuḥ: imāṃ hi dharaṇīṃ pūrvaṃ naṣṭāṃ sāgaramekhalām
govinda ujjahārāśu vārāhaṃ rūpam āśritaḥ //
sthāpayitvā tu dharaṇīṃ sve sthāne puruṣottamaḥ
jalakardamaliptāṅgo lokakāryārtham udayataḥ //
prāpte cāhnikakāle sa madhyaṃdinagate_1 ravau
daṃṣṭrāvilagnān mṛtpiṇḍān vidhūya sahasā prabhuḥ
sthāpayām āsa vai pṛthvyāṃ kuśān āstīrya nārada //
sa teṣv ātmānam uddiśya pitryaṃ cakre yathāvidhi
saṃkalpayitvā trīn piṇḍān svenaiva vidhinā prabhuḥ //
ātmagātroṣmasaṃbhūtaiḥ snehagarbhais tilair api
prokṣyāpavargaṃ deveśaḥ prāṅmukhaḥ kṛtavān svayam //
maryādāsthāpanārthaṃ ca tato vacanam uktavān
ahaṃ hi pitaraḥ sraṣṭum udyato lokakṛt svayam //
tasya cintayataḥ sadyaḥ pitṛkāryavidhiṃ param
daṃṣṭrābhyāṃ pravinirdhūtā mamaite dakṣiṇāṃ diśam
āśritā dharaṇīṃ piṇḍās tasmāt pitara eva te //
trayo mūrtivihīnā vai piṇḍamūrtidharās tv ime
bhavantu pitaro loke mayā sṛṣṭāḥ sanātanāḥ //
pitā pitāmahaś caiva tathaiva prapitāmahaḥ
aham evātra vijñeyas triṣu piṇḍeṣu saṃsthitaḥ //
nāsti matto 'dhikaḥ kaścit ko vābhyarcyo mayā svayam
ko vā mama pitā loke aham eva pitāmahaḥ //
pitāmahapitā caiva aham evātra kāraṇam
ity evam uktvā vacanaṃ devadevo vṛṣākapiḥ //
varāhaparvate vipra dattvā piṇḍān savistarān
ātmānaṃ pūjayitvaiva tatraivā-darśanaṃ gataḥ //
etadarthaṃ śubhamate pitaraḥ piṇḍasaṃjñitāḥ
labhante satataṃ pūjāṃ vṛṣākapivaco yathā //
ye yajanti pitṝn devān gurūṃś caivātithīṃs tathā
gāś caiva dvijamukhyāṃś ca pṛthivīṃ mātaraṃ tathā
karmaṇā manasā vācā viṣṇum eva yajanti te //
antargataḥ sa bhagavān sarvasattvaśarīragaḥ_1
samaḥ sarveṣu bhūteṣu īśvaraḥ sukhaduḥkhayoḥ
mahān mahātmā sarvātmā nārāyaṇa iti śrutaḥ //
Original text: Nārāyaṇīya (Mahābhārata 12.321-339) · Edition: Reinhold Grünendahl; Angelika Malinar; Thomas Oberlies; Peter Schreiner: Narayaniya-Studien. Herausgegeben von Peter Schreiner. Wiesbaden: Harrassowitz, 1997. (Purana Research Publications Tuebingen 5) · Data entry Peter Schreiner · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0