Narasimha Purana · Chapter 51

sa tu rāvaṇanītāyāḥ sītāyāḥ parimārgaṇam
iyeṣa padam anveṣṭuṃ cāraṇācarite pathi //

añjaliṃ prāṅmukhaṃ kṛtvā sagaṇāyātmayonaye
manasāvandya rāmaṃ ca lakṣmaṇaṃ ca mahāratham //

sāgaraṃ saritaś caiva praṇamya śirasā kapiḥ
jñātīṃś caiva pariṣvajya kṛtvā caiva pradakṣiṇām //

ariṣṭaṃ gaccha panthānaṃ puṇyavāyuniṣevitam
punarāgamanāyeti vānarair abhipūjitaḥ //

añjasā svaṃ tathā vīryam āviveśātha vīryavān
mārgam ālokayan dūrād ūrdhvaṃ praṇihitekṣaṇaḥ //

saṃpūrṇam iva cātmānaṃ bhāvayitvā mahābalaḥ
utpapāta gireḥ śṛṅgān niṣpīḍya girim ambaram //

pitur mārgeṇa yātasya vāyuputrasya dhīmataḥ
rāmakāryaparasyāsya sāgareṇa pracoditah //

viśrāmārthaṃ samuttasthau maināko lavaṇodadheḥ
taṃ nirīkṣya nipīḍyātha rayāt saṃbhāṣya sādaram //

utpataṃś ca vane vīraḥ siṃhikāsyaṃ mahākapiḥ
āsyaprāntaṃ praviśyātha vegenāntarviniḥsṛtaḥ //

niḥsṛtya gatavāñ śīghraṃ vāyuputraḥ pratāpavān
laṅghayitvā tu taṃ deśaṃ sāgaraṃ pavanātmajaḥ //

trikūṭaśikhare ramye vṛkṣāgre nipapāta ha
tasmin sa parvataśreṣṭhe dinaṃ nītvā dinakṣaye //

saṃdhyām upāsya hanumān rātrau laṅkām śanair niśi
laṅkābhidhāṃ vinirjitya devatāṃ praviveśa ha //

laṅkām anekaratnāḍhyāṃ bahvāścaryasamanvitām
rākṣaseṣu prasupteṣu nītimān pavanātmajaḥ //

rāvaṇasya tato veśma praviveśātha ṛddhimat
śayānaṃ rāvaṇaṃ dṛṣṭvā talpe mahati vānaraḥ //

nāsāpuṭair ghorakārair viśidbhir vāyumocakaiḥ
tathaiva daśabhir vaktrair daṃṣṭropetais tu saṃyutam //

strīsahasrais tu dṛṣṭvā taṃ nānābharaṇabhūṣitam
tasmin sītām adṛṣṭvā tu rāvaṇasya gṛhe śubhe //

tathā śayānāṃ svagṛhe rākṣasānāṃ ca nāyakam
duḥkhito vāyuputras tu saṃpāter vacanaṃ smaran //

aśokavanikāṃ prāpto nānāpuṣpasamanvitām
juṣṭāṃ malayajātena candanena sugandhinā //

praviśya śiṃśapāvṛkṣam āśritāṃ janakātmajām
rāmapatnīṃ samadrākṣīd rākṣasībhir surakṣitām //

aśokavṛkṣam āruhya puṣpitaṃ madhupallavam
āsāṃ cakre haris tatra seyaṃ sīteti saṃsmaran //

sītāṃ nirīkṣya vṛkṣāgre yāvad āste 'nilātmajaḥ
strībhiḥ parivṛtas tatra rāvaṇas tāvad āgataḥ //

āgatya sītāṃ prāhātha priye māṃ bhaja kāmukam
bhuṣitā bhava vaidehi tyaja rāmāgataṃ manaḥ //

ity evaṃ bhāṣamāṇaṃ tam antardhāya tṛṇaṃ tataḥ
prāha vākyaṃ śanaiḥ sītā kampamānātha rāvaṇam //

gaccha rāvaṇa duṣṭa tvaṃ paradāraparāyaṇa
acirād rāmabāṇās te pibantu rudhiraṃ raṇe //

tathetyukto bhartsitaś ca rākṣasīr āha rākṣasaḥ
dvimāsābhyantare cainaṃ vaśīkuruta mānuṣīm //

yadi necchati māṃ sītā tataḥ khādata mānuṣīm
ity uktvā gatavān duṣṭo rāvaṇaḥ svaṃ niketanam //

tato bhayena tāṃ prāhū rākṣasyo janakātmajām
rāvaṇaṃ bhaja kalyāṇi sadhanaṃ sukhinī bhava //

ityuktā prāha tāḥ sītā rāghavo 'laghuvikramaḥ
nihatya rāvaṇaṃ yuddhe sagaṇaṃ māṃ nayiṣyati //

nāham anyasya bhāryā syām ṛte rāmaṃ raghūttamam
sa hy āgatya daśagrīvaṃ hatvā māṃ pālayiṣyati //

ity ākarṇya vacas tasyā rākṣasyo dadṛśur bhayam
hanyatāṃ hanyatām eṣā bhakṣyatāṃ bhakṣyatām iyam //

tatas tās trijatā prāha svapne dṛṣṭam aninditā
śṛṇudhvaṃ duṣṭarākṣasyo rāvaṇasya vināśanaḥ //

rakṣobhiḥ saha sarvais tu rāvaṇasya mṛtipradaḥ
lakṣmaṇena saha bhrātrā rāmasya vijayapradaḥ //

svapnaḥ śubho mayā dṛṣṭaḥ sītāyās ca patipradaḥ
trijatāvākyam ākarṇya sītāpārśvaṃ visṛjya tāḥ //

rākṣasyas tā yayuḥ sarvāḥ sītām āhāñjanīsutaḥ
kīrtayan rāmavṛttāntaṃ sakalaṃ pavanātmajaḥ //

tasyāṃ viśvāsam ānīya dattvā rāmāṅgulīyakam
saṃbhāṣya lakṣaṇaṃ sarvaṃ rāmalakṣmaṇayos tataḥ //

mahatyā senayā yuktaḥ sugrīvaḥ kapināyakaḥ
tena sārdham ihāgatya rāmas tava patiḥ prabhuḥ //

lakṣmaṇaś ca mahāvīro devaras te śubhānane
rāvaṇaṃ sagaṇaṃ hatvā tvām ito 'dāya gacchati //

ityukte sā tu viśvastā vāyuputram athābravīt
katham atrāgato vīra tvam uttīrya mahodadhim //

ity ākarṇya vacas tasyāḥ punas tām āha vānaraḥ
goṣpadavan mayottīrṇaḥ samudro 'yaṃ varānane //

japato rāma rāmeti sāgaro goṣpadāyate
duḥkhamagnāsi vaidehi sthirā bhava śubhānane //

kṣipraṃ paśya hi rāmaṃ tvaṃ satyam etad bravīmi te
ity āśvāsya satīṃ sītāṃ duḥkhitāṃ janakātmajām //

tataś cūḍāmaṇi prāpya śrutvā kākaparābhavam
natvā tāṃ prasthito vīro gantuṃ kṛtamatiḥ kapiḥ //

tato vimṛśya tad bhuṅktvā kṛīḍāvanam aśeṣataḥ
toraṇastho nanādoccai rāmo jayati vīryavān //

anekān rākṣasān hatvā senāḥ senāpatīṃś ca saḥ
tadā tvakṣakumāraṃ tu hatvā rāvaṇasainikam //

sāśvaṃ sasārathiṃ hatvā indrajit taṃ gṛhītavān
rāvaṇasya puraḥ sthitvā rāmaṃ saṃkīrtya lakṣmaṇam //

sugrīvaṃ ca mahāvīryaṃ dagdhvā laṅkām aśeṣataḥ
nirbhartsya rāvaṇaṃ duṣṭaṃ punaḥ saṃbhāṣya jānakīm //

bhūyaḥ sāgaram uttīrya jñātīn āsādya vīryavān
sītādarśanam āvedya hanūmāṃś caiva pūjitaḥ //

vānaraiḥ sārdham āgatya hanumān madhuvanaṃ mahat
nihatya rakṣapālāṃs tu pāyayitvā ca tanmadhu //

sarve dadhimukhaṃ pātya harṣito haribhiḥ saha
kham utpatya ca saṃprāpya rāmalakṣmaṇapādayoḥ //

natvā tu hanumāṃs tatra sugrīvaṃ ca viśeṣataḥ
āditaḥ sarvam āvedya samudrataraṇādikam //

kathayām_asa rāmāya sītā dṛṣṭā mayeti vai
aśokavanikāmadhye sītā devī suduḥkhitā //

rākṣasībhiḥ parivṛtā tvāṃ smarantī ca sarvadā
aśrupūrṇamukhī dīnā tava patnī varānanā //

śīlavṛttasamāyuktā tatrāpi janakātmajā
sarvatrānveṣamāṇena mayā dṛṣṭā pativratā //

mayā saṃbhāṣitā sītā viśvastā raghunandana
alaṃkāraś ca sumaṇis tayā te preṣitaḥ prabho //

ity uktvā dattavāṃs tasmai cūḍāmaṇim anuttamam
idaṃ ca vacanaṃ tubhyaṃ patnyā saṃpreṣitaṃ śṛṇu //

citrakūṭe madaṅke tu supte tvayi mahāvrata
vāyasābhibhavaṃ rājaṃs tat kila smartum arhasi //

alpāparādhe rājendra tvayā balibhuji prabho
yat kṛtaṃ tan na kartuṃ ca śakyaṃ devāsurair api //

brahmāstraṃ tu tadotsṛṣṭaṃ rāvaṇaṃ kiṃ na jeṣyasi
ity evamādi bahuśaḥ proktvā sītā ruroda ha
evaṃ tu duḥkhitā sītā tāṃ moktuṃ yatnam ācara //

ity evam ukte pavanaātmajena sītāvacas tac chubhabhūṣaṇaṃ ca
śrutvā ca dṛṣṭvā ca ruroda rāmaḥ kapiṃ samāliṅgya śanaiḥ pratasthe //