Narasimha Purana · Chapter 49
gate 'tha bharate tasmin rāmaḥ kamalalocanaḥ
lakṣmaṇena saha bhrātrā bhāryayā sītayā saha //
śākamūlaphalāhāro vicacāra mahāvane
kadācil lakṣmaṇam ṛte rāmadevaḥ pratāpavān //
citrakūṭavanoddeśe vaidehyutsaṅgam āśritaḥ
suṣvāpa sa muhūrtaṃ tu tataḥ kāko durātmavān //
sītābhimukham abhyetya vidadāra stanāntaram
vidārya vṛkṣam āruhya sthito 'sau vāyasādhamaḥ //
tataḥ prabuddho rāmo 'sau dṛṣṭvā raktaṃ stanāntare
śokāviṣṭāṃ tu sītāṃ tām uvāca kamalekṣaṇaḥ //
vada stanāntare bhadre tava raktasya kāraṇam
ityuktā sā ca taṃ prāha bhartāraṃ vinayānvitā //
paśya rājendra vṛkṣāgre vāyasaṃ duṣṭaceṣṭitam
anenaiva kṛtaṃ karma supte tvayi mahāmate //
rāmo 'pi dṛṣṭavān kākaṃ tasmin krodham athākarot
iṣīkāstraṃ samādhaya brahmāstreṇābhimantritam //
kākam uddiśya cikṣepa so 'py adhāvad bhayānvitaḥ
sa tv indrasya suto rājann indralokaṃ viveśa ha //
rāmāstraṃ prajvalad dīptaṃ tasyānu praviveśa vai
viditārthaś ca devendro devaiḥ saha samanvitaḥ //
niṣkrāmayac ca taṃ duṣṭaṃ rāghavasyāpakāriṇam
tato 'sau sarvadevais tu devalokād bahiḥ kṛtaḥ //
punaḥ so 'py apatad rāmaṃ rājānaṃ śaraṇaṃ gataḥ
pāhi rāma mahābāho ajñānād apakāriṇam //
iti bruvantaṃ taṃ prāha rāmaḥ kamalalocanaḥ
amoghaṃ ca mamaivāstram aṅgam ekaṃ prayaccha vai //
tato jīvasi duṣṭa tvam apakāro mahān kṛtaḥ
ityukto 'sau svakaṃ netram ekam astrāya dattavān //
astraṃ tannetram ekaṃ tu bhasmīkṛtya samāyayau
tataḥ prabhṛti kākānāṃ sarveṣām ekanetratā //
cakṣuṣaikena paśyanti hetunā tena pārthiva
uṣitvā tatra suciraṃ citrakūṭe sa rāghavaḥ //
jagāma daṇḍakāraṇyaṃ nānāmuniniṣevitam
sabhrātṛkaḥ sabhāryaś ca tāpasaṃ veṣam āsthitaḥ //
dhanuḥparvasupāṇiśca seṣudhiś ca mahābalaḥ
tato dadarśa tatrasthān ambubhakṣān mahāmunīn //
aśmakuṭṭān anekāṃś ca dantolūkhalinas tathā
pañcāgnimadhyagān anyān anyān ugratapaś carān //
tān dṛṣṭvā praṇipatyoccai rāmas taiś cābhinanditaḥ
tato 'khilaṃ vanaṃ dṛṣṭvā rāmaḥ sākṣāj janārdanaḥ //
bhrātṛbhāryāsahāyaś ca saṃpratasthe mahāmatiḥ
darśayitvā tu sītāyai vanaṃ kusumitaṃ śubham //
nānāścaryasamāyuktaṃ śanair gacchan sa dṛṣṭavān
kṛṣṇāṅgaṃ raktanetraṃ tu sthūlaśailasamānakam //
śubhradaṃṣṭraṃ mahābāhuṃ saṃdhyāghanaśiroruham
meghasvanaṃ sāparādhaṃ śaraṃ saṃdhāya rāghavaḥ //
vivyādha rākṣasaṃ krodhāl lakṣmaṇena saha prabhuḥ
anyair avadhyaṃ hatvā taṃ girigarte mahātanum //
śilābhiś chādya gatavāñ śarabhaṅgāśramaṃ tataḥ
taṃ natvā tatra viśramya tatkathātuṣṭamānasaḥ //
tīkṣṇāśramam upāgamya dṛṣṭavāṃs taṃ mahāmunim
tenādiṣṭena mārgeṇa gatvāgastyaṃ dadarśa ha //
khaḍgaṃ tu vimalaṃ tasmād avāpa raghunandanaḥ
iṣudhi cākṣayaśaraṃ cāpaṃ caiva tu vaiṣṇavam //
tato 'gastyāśramād rāmo bhrātṛbhāryāsamanvitaḥ
godāvaryāḥ samīpe tu pañcavaṭyām uvāsa saḥ //
tato jaṭāyur abhyetya rāmaṃ kamalalocanam
natvā svakulam ākhyāya sthitavān gṛdhranāyakaḥ //
rāmo 'pi tatra taṃ dṛṣṭvā ātmavṛttaṃ viśeṣataḥ
kathayitvā tu taṃ prāha sītāṃ rakṣa mahāmate //
ityukto 'sau jaṭāyus tu rāmam āliṅgya sādaram
kāryārthaṃ tu gate rāme bhrātrā saha vanāntaram //
ahaṃ rakṣyāmi te bhāryāṃ sthīyatām atra śobhana
ity uktvā gatavān rāmaṃ gṛdhrarājaḥ svam āśramam //
samīpe dakṣiṇe bhāge nānāpakṣiniṣevite
vasantaṃ rāghavaṃ tatra sītayā saha sundaram //
manmathākārasadṛśaṃ kathayantaṃ mahākathāḥ
kṛtvā māyāmayaṃ rūpaṃ lāvaṇyaguṇasaṃyutam //
madanākrāntahṛdayā kadācid rāvaṇānujā
gāyantī susvaraṃ gītaṃ śanair āgatya rākṣasī //
dadarśa rāmam āsīnaṃ kānane sītayā saha
atha śūrpaṇakhā ghorā māyārūpadharā śubhā //
niḥśaṅkā duṣṭacittā sā rāghavaṃ pratyabhāṣata
bhaja māṃ kānta kalyāṇīṃ bhajantīṃ kāminīm iha //
bhajamānāṃ tyajed yas tu tasya doṣo mahān bhavet
ityuktaḥ śūrpaṇakhayā rāmas tām āha pārthivaḥ //
kalatravān ahaṃ bāle kanīyāṃsaṃ bhajasva me
iti śrutvā tataḥ prāha rākṣasī kāmarūpiṇī //
atīva nipuṇā cāhaṃ ratikarmaṇi rāghava
tyaktvainām anabhijñāṃ tvaṃ sītāṃ māṃ bhaja śobhanam //
ity ākarṇya vacaḥ prāha rāmas tāṃ dharmatatparaḥ
parastriyaṃ na gacche 'haṃ tvam ito gaccha lakṣmaṇam //
tasya nātra vane bhāryā tvām asau saṃgrahīṣyati
ityuktā sā punaḥ prāha rāmaṃ rājīvalocanam //
yathā syāl lakṣmaṇo bhartā tathā tvaṃ dehi patrakam
tathaivam uktvā matimān rāmaḥ kamalalocanaḥ //
chindhy asyā nāsikām iti moktavyā nātra saṃśayaḥ
iti rāmo mahārājo likhya patraṃ pradattavān //
sā gṛhītvā tu tatpatraṃ gatvā tasmān mudānvitā
gatvā dattavatī tadval lakṣmaṇāya mahātmane //
tāṃ dṛṣṭvā lakṣmaṇaḥ prāha rākṣasīṃ kāmarūpiṇīm
na laṅghyaṃ raghavavaco mayā tiṣṭhātmakaśmale //
tāṃ pragṛhya tataḥ khaḍgam udyamya vimalaṃ sudhīḥ
tena tatkarṇanāsāṃ tu viccheda tilakāṇḍavat //
chinnanāsā tataḥ sā tu ruroda bhṛśaduḥkhitā
hā daśāsya mama bhrātaḥ sarvadevavimardaka //
hā kaṣṭaṃ kumbhakarṇādyā -yātā me cāpadā parā
hā hā kaṣṭaṃ guṇanidhe vibhīṣaṇa mahāmate //
ity evam ārtā rudatī sā gatvā kharadūṣaṇau
triśirasaṃ ca sā dṛṣṭvā nivedyātmaparābhavam //
rāmam āha janasthāne bhrātrā saha mahābalam
jñātvā te rāghavaṃ kruddhāḥ preṣayām_asur ūrjitān //
caturdaśasahasrāṇi rākṣasānāṃ balīyasām
agre nijagmus tenaiva rakṣasāṃ nāyakās trayaḥ //
rāvaṇena niyuktās te puraiva tu mahābalāḥ
mahābalaparīvārā janasthānam upāgatāḥ //
krodhena mahatāviṣṭā dṛṣṭvā tāṃ chinnanāsikām
rudatīm aśrudigdhāṅgīṃ bhaginīṃ rāvaṇasya tu //
rāmo 'pi tadbalaṃ dṛṣṭvā rākṣasānāṃ balīyasām
saṃsthāpya lakṣmaṇaṃ tatra sītāyā rakṣaṇaṃ prati //
gatvā tu prahitais tatra rākṣasair baladarpitaiḥ
caturdaśasahasraṃ tu rākṣasānāṃ mahābalam //
kṣaṇena nihataṃ tena śarair agniśikhopamaiḥ
kharaś ca nihatas tena dūṣaṇaś ca mahābalaḥ //
triśirāś ca mahāroṣād raṇe rāmeṇa pātitaḥ
hatvā tān rākṣasān duṣṭān rāmaś cāśramam āviśat //
śūrpaṇakhā ca rudatī rāvaṇāntikam āgatā
chinnanāsāṃ ca tāṃ dṛṣṭvā rāvaṇo bhaginīṃ tadā //
mārīcaṃ prāha durbuddhiḥ sītāharaṇakarmaṇi
puṣpakeṇa vimānena gatvāhaṃ tvaṃ ca mātula //
janasthānasamīpe tu sthitvā tatra mamājñayā
sauvarṇamṛgarūpaṃ tvam āsthāya tu śanaiḥ śanaiḥ //
gaccha tvaṃ tatra kāryārthaṃ yatra sītā vyavasthitā
dṛṣṭvā sā mṛgapotaṃ tvāṃ sauvarṇaṃ tvayi mātula //
spṛhāṃ kariṣyate rāmaṃ preṣayiṣyati bandhane
tadvākyāt tatra gachantaṃ dhāvasva gahane vane //
lakṣmaṇasyāpakarṣārthaṃ vaktavyaṃ vāgudīraṇam
tataḥ puṣpakam āruhya māyārūpeṇa cāpy aham //
tāṃ sītām aham āneṣye tasyām āsaktamānasaḥ
tvam api svecchayā paścād āgamiṣyasi śobhana //
ityukte rāvaṇenātha mārīco vākyam abravīt
tvam eva gaccha pāpiṣṭha nāhaṃ gacchāmi tatra vai //
puraivānena rāmeṇa vyathito 'haṃ muner makhe
ityuktavati mārīce rāvaṇaḥ krodhamūrcchitaḥ //
mārīcaṃ hantum ārebhe mārīco 'py āha rāvaṇam
tava hastavadhād vīra rāmeṇa maraṇaṃ varam //
ahaṃ gamiṣyāmi tatra yatra tvaṃ netum icchasi
atha puṣpakam āruhya janasthānam upāgataḥ //
mārīcas tatra sauvarṇaṃ mṛgam āsthāya cāgrataḥ
jagāma yatra sā sītā vartate janakātmajā //
sauvarṇaṃ mṛgapotaṃ tu dṛṣṭvā sītā yaśasvinī
bhāvikarmavaśād rāmam uvāca patim ātmanaḥ //
gṛhītvā dehi sauvarṇaṃ mṛgapotaṃ nṛpātmaja
ayodhāyāṃ tu madgehe krīḍanārtham idaṃ mama //
tayaivam ukto rāmas tu lakṣmaṇaṃ sthāpya tatra vai
rakṣaṇārthaṃ tu sītāyā gato 'sau mṛgapṛṣṭhatah //
rāmeṇa cānuyāto 'sau abhyadhāvad vane mṛgaḥ
tataḥ sareṇa vivyādha rāmas taṃ mṛgapotakam //
hā lakṣmaṇeti coktvāsau nipapāta mahītale
mārīcaḥ parvatākāras tena naṣṭo babhūva saḥ //
ākarṇya rudataḥ śabdaṃ sītā lakṣmaṇam abravīt
gaccha lakṣmaṇa putra tvaṃ yatrāyaṃ śabda utthitaḥ //
bhrātur jyeṣṭhasya tat tvaṃ vai rudataḥ śrūyate dhvaniḥ
prāyo rāmasya saṃdehaṃ lakṣaye 'ham mahātmanaḥ //
ityuktaḥ sa tathā prāha lakṣmaṇas tām aninditām
na hi rāmasya saṃdeho na bhayaṃ vidyate kvacit //
iti bruvānaṃ taṃ sītā bhāvikarmabalād bhṛtam
lakṣmaṇaṃ prāha vaidehī viruddhavacanaṃ tadā //
mṛte rāme tu mām icchann atas tvaṃ na gamiṣyasi
ityuktaḥ sa vinītātmā asahann apriyaṃ vacaḥ //
jagāma rāmam anveṣṭuṃ tadā pārthivanandanaḥ
saṃnyāsaveṣam āsthāya rāvaṇo 'pi durātmavān //
sa sītāpārśvam āsādya vacanaṃ cedam uktavān
āgato bharataḥ śrīmān ayodhyāyā mahāmatiḥ //
rāmeṇa saha saṃbhāṣya sthitavāṃs tatra kānane
māṃ ca preṣitavān rāmo vimānam idam āruha //
ayodhyāṃ yāti rāmas tu bharatena prasāditaḥ
mṛgabālaṃ tu vaidehi krīḍārthaṃ te gṛhītavān //
kleśitāsi mahāraṇye bahukālaṃ tvam īdṛśam
saṃprāptarājyas te bhartā rāmaḥ sa rucirānanaḥ //
lakṣmaṇaś ca vinītātmā vimānam idam āruha
ityuktā sā tathā gatvā nītā tena mahātmanā //
āruroha vimānaṃ tu chadmanā preritā satī
taj jagāma tataḥ śīghraṃ vimānaṃ dakṣiṇāṃ diśam //
tataḥ sītā suduḥkhārtā vilalāpa suduḥkhitā
vimāne khe 'pi rodantyāś cakre sparśaṃ na rākṣasaḥ //
rāvaṇaḥ svena rūpeṇa babhūvātha mahātanuḥ
daśagrīvaṃ mahākāyaṃ dṛṣṭvā sītā suduḥkhitā //
hā rāma vañcitādyāhaṃ kenāpi cchadmarūpiṇā
rakṣasā ghorarūpeṇa trāyasveti bhayārditā //
he lakṣmaṇa mahābāho māṃ hi duṣṭena rakṣasā
drutam āgatya rakṣasva nīyamānām athākulām //
evaṃ pralapamānāyāḥ sītāyās tan mahat svanam
ākarṇya gṛdhrarājas tu jaṭāyus tatra cāgataḥ //
tiṣṭha rāvaṇa duṣṭātman muñca muñcātra maithilīm
ity uktvā yuyudhe tena jaṭāyus tatra vīryavān //
pakṣābhyāṃ tāḍayām_asa jaṭāyus tasya vakṣasi
tāḍayantaṃ tu taṃ matvā balavān iti rāvaṇaḥ //
tuṇḍacañcuprahārais tu bhṛśaṃ tena prapīḍitaḥ
tata utthāpya vegena candrahāsam asiṃ mahat //
jaghāna tena duṣṭātmā jaṭāyuṃ dharmacāriṇam
nipapāta mahīpṛṣṭhe jaṭāyuḥ kṣīṇacetanaḥ //
uvāca ca daśagrīvaṃ duṣṭātman na tvayā hataḥ
candrahāsasya vīryeṇa hato 'haṃ rākṣasādhama //
nirāyudhaṃ ko hanen mūḍha sāyudhas tvām ṛte janaḥ
sītāpaharaṇaṃ viddhi mṛtyus te duṣṭa rākṣasa //
duṣṭa rāvaṇa rāmas tvāṃ vadhiṣyati na saṃśayaḥ
rudatī duḥkhaśokārtā jaṭāyuṃ prāha maithilī //
matkṛte maraṇam yasmāt tvayā prāptaṃ dvijottama
tasmād rāmaprasādena viṣṇulokam avāpsyasi //
yāvad rāmeṇa saṅgas te bhaviṣyati mahādvija
tāvat tiṣṭhantu te prāṇā ity uktvā tu khagottamam //
tatas tāny arpitāny aṅgād bhūṣaṇāni vimucya sā
śīghraṃ nibadhya vastreṇa rāmahastaṃ gamiṣyatha //
ity uktvā pātayām_asa bhūmau sītā suduḥkhitā
evaṃ hṛtvā sa sītāṃ tu jaṭāyuṃ pātya bhūtale //
puṣpakeṇa gataḥ śīghraṃ laṅkāṃ duṣṭaniśācaraḥ
aśokavanikāmadhye sthāpayitvā sa maithilīm //
imām atraiva rakṣadhvaṃ rākṣasyo vikṛtānanāḥ
ity ādiśya gṛhaṃ yāto rāvaṇo rākṣaseśvaraḥ //
laṅkānivāsinaś cocur ekāntaṃ ca parasparam
asyāḥ puryā vināśārthaṃ sthāpiteyaṃ durātmanā //
rākṣasībhir virūpābhī rakṣyamāṇā samantataḥ
sītā ca duḥkhitā tatra smarantī rāmam eva sā //
uvāsa sā suduḥkhārtā duḥkhitā rudatī bhṛśam
yathā jñānakhale devī haṃsayānā sarasvatī //
sugrīvabhṛtyā harayaś caturaś ca yadṛcchayā
vastrabaddhaṃ tayotsṛṣṭaṃ gṛhītvā bhūṣaṇaṃ drutam //
svabhartre vinivedyocuḥ sugrīvāya mahātmane
araṇye 'bhūn mahāyuddhaṃ jaṭāyo rāvaṇasya ca //
atha rāmaś ca taṃ hatvā mārīcaṃ māyayāgatam
nivṛtto lakṣaṇaṃ dṛṣṭvā tena gatvā svam āśramam //
sītām apaśyan duḥkhārtaḥ praruroda sa rāghavaḥ
lakṣmaṇaś ca mahātejā ruroda bhṛśaduḥkhitaḥ //
bahuprakāram asvasthaṃ rudantaṃ rāghavaṃ tadā
bhūtale patitaṃ dhīmān utthāpyāśvāsya lakṣmaṇaḥ //
uvāca vacanaṃ prāptaṃ tadā yat tac chṛṇuṣva me
ativelaṃ mahārāja na śokaṃ kartum arhasi //
uttiṣṭhottiṣṭha śīghraṃ tvaṃ sītāṃ mṛgayituṃ prabho
ity evaṃ vadatā tena lakṣmaṇena mahātmanā //
utthāpito narapatir duḥkhito duḥkhitena tu
bhrātrā saha jagāmātha sītāṃ mṛgayituṃ vanam //
vanāni sarvāṇi viśodhya rāghavo girīn samastān girisānugocarān
tathā munīnām api cāśramān bahūṃs tṛṇādivallīgahaneṣu bhūmiṣu //
nadītaṭe bhūvivare guhāyāṃ nirīkṣamāṇo 'pi mahānubhāvaḥ
priyām apaśyan bhṛśaduḥkhitas tadā jaṭāyuṣaṃ vīkṣya ca ghātitaṃ nṛpaḥ //
aho bhavān kena hatas tvam īdṛśīṃ daśām avāpto 'si mṛto 'si jīvasi
mamādya sarvaṃ samaduḥkhitasya bhoḥ patnīviyogād iha cāgatasya vai //
ityuktamātre vihago 'tha kṛcchrād uvāca vācaṃ madhurāṃ tadānīm
śṛṇuṣva rājan mama vṛttam atra vadāmi dṛṣṭaṃ ca kṛtaṃ ca sadyaḥ //
daśānanas tām apanīya māyayā sītāṃ samāropya vimānam uttamam
jagāma khe dakṣiṇadiṅmukho 'sau sītā ca mātā vilalāpa duḥkhitā //
ākarṇya sītāsvanam āgato 'haṃ sītāṃ vimoktuṃ svabalena rāghava
yuddhaṃ ca tenāham atīva kṛtvā hataḥ punaḥ khaḍgabalena rakṣasā //
vaidehivākyād iha jīvatā mayā dṛṣṭo bhavān svargam ito gamiṣye
mā rāma śokaṃ kuru bhūmipāla jahy adya duṣṭaṃ sagaṇaṃ tu nairṛtam //
rāmo jaṭāyuṣetyuktaḥ punas taṃ cāha śokataḥ
svasty astu te dvijavara gatis tu paramāstu te //
tato jaṭāyuḥ svaṃ dehaṃ vihāya gatavān divam
vimānena tu ramyeṇa sevyamāno 'psarogaṇaiḥ //
rāmo 'pi dagdhvā taddehaṃ snāto dattvā jalāñjalim
bhrātrā sa gacchan duḥkhārto rākṣasīṃ pathi dṛṣṭavān //
udvamantīṃ maholkābhāṃ vivṛtāsyāṃ bhayaṃkarīm
kṣayaṃ nayantīṃ jantūn vai pātayitvā gato ruṣā //
gacchan vanāntaraṃ rāmaḥ sa kabandhaṃ dadarśa ha
virūpaṃ jaṭharamukhaṃ dīrghabāhuṃ ghanastanam //
rundhānaṃ rāmamārgaṃ tu dṛṣṭvā taṃ dagdhavāñ śanaiḥ
dagdho 'sau divyarūpī tu khastho rāmam abhāṣata //
rāma rāma mahābāho tvayā mama mahāmate
virūpaṃ nāśitaṃ vira muniśāpāc cirāgatam //
tridivaṃ yāmi dhanyo 'smi tvatprasādān na saṃśayaḥ
tvaṃ sītāprāptaye sakhyaṃ kuru sūryasutena bhoḥ //
vānarendreṇa gatvā tu sugrīve svaṃ nivedya vai
bhaviṣyati nṛpaśreṣṭha ṛṣyamūkagiriṃ vraja //
ity ukvā tu gate tasmin rāmo lakṣmaṇasaṃyutaḥ
siddhais tu munibhiḥ śūnyam āśramaṃ praviveśa ha //
tatrasthāṃ tāpasīṃ dṛṣṭvā tayā saṃlāpya saṃsthitaḥ
śabarīṃ munimukhyānāṃ sa paryāhatakalmaṣām //
tayā saṃpūjito rāmo badarādibhir īśvaraḥ
sāpy enaṃ pūjayitvā tu svām avasthāṃ nivedya vai //
sītāṃ tvaṃ prāpsyasīty uktvā praviśyāgniṃ divaṃgatā
divaṃ prasthāpya tāṃ cāpi jagāmānyatra rāghavaḥ //
tato vinītena guṇānvitena bhrātrā sameto jagadekanāthaḥ
priyāviyogena suduḥkhitātmā jagāma yāmyāṃ sa tu rāmadevaḥ //
Original text: Narasiṃhapurāṇa · Edition: Siddheswar Jena: The Narasiṃha Purāṇam. Delhi: Nag Publ. 1987. · Data entry Peter Schreiner · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0