Narasimha Purana · Chapter 42

so 'py āśu nīto guruveśma daityair daityendrasūnur haribhaktibhūṣaṇaḥ
aśeṣavidyānivahena sākaṃ kālena kaumāram avāpa yogī //

prāyeṇa kaumāram avāpya lokaḥ puṣṇāti nāstikyam asadgatiṃ ca
tasmin vayaḥsthasya bahirviraktir bhavaty abhūc citram aje ca bhaktiḥ //

atha saṃpūrṇavidyaṃ taṃ kadācid ditijeśvaraḥ
ānāyya praṇataṃ prāha prahlādaṃ viditeśvaram //

sādhv ajñānanidher bālyān mukto 'si surasūdana
idānīṃ bhrājase bhāsvān nīhārād iva nirgataḥ //

bālye vayaṃ ca tvam iva dvijair jāḍyāya mohitāḥ
vayasā vardhamānena putrakaivaṃ suśikṣitāḥ //

tad adya tvayi dhurye 'haṃ saṃsakaṇṭakatādhuram
vinyasya svāṃ ciradhṛtāṃ sukhī paśyan śriyaṃ tava //

yadā yadā hi naipuṇyaṃ pitā putrasya paśyati
tadā tadādhiṃ tyaktvā nu mahat saukhyam avāpnuyāt //

guruś cātīva naipuṇyaṃ mamāgre 'varṇayat tava
na citraṃ putra tac chrotuṃ kiṃ nu me vāñchataḥ śrutī //

netrayoḥ śatrudāridryaṃ śrotrayoḥ sutasūktayaḥ
yuddhavraṇaṃ ca gātreṣu māyināṃ ca mahotsavaḥ //

śrutveti nikṛtiprajñaṃ daityādhipavacas tataḥ
jagāda yogī niśśaṅkaṃ prahlādaḥ praṇato gurum //

sūktayaḥ śrotrayoḥ satyaṃ mahārāja mahotsavaḥ
kiṃtu tā vaiṣṇavīr vāco muktvā nānyā vicārayet //

nītiḥ sūktiḥ kathāḥ śrāvyāḥ śrāvyaṃ kāvyaṃ ca tad vacaḥ
yatra saṃsṛtiduḥkhaugha kakṣāgnir gīyate hariḥ //

acintyaḥ stūyate yatra bhaktyā bhaktepsitapradaḥ
arthaśātreṇa kiṃ tāta yatra saṃsṛtisaṃtatiḥ //

śāstraśrameṇa kiṃ tāta yenātmaiva vihaṃsyate
vaiṣṇavaṃ vāṅmayaṃ tasmāc *chrāvyaṃ sevyaṃ ca sarvadā //

mumukṣubhir bhavakleśān no cen naiva sukhī bhavet
iti tasya vacaḥ śṛṇvan hiraṇyakaśipus tadā //

jajvāla daityarāṭ tapta sarpir adbhir ivādhikam
prahlādasya giraṃ puṇyāṃ janasaṃsṛtināśinīm //

nāmṛsyatāsuraḥ kṣudro ghūko bhānuprabhām iva
parito vīkṣya saṃprāha kruddho daityabhaṭān idam //

hanyatām eṣa kuṭilaḥ śastrapātaiḥ subhīṣaṇaiḥ
utkṛttyotkṛttya marmāṇi rakṣitāstu hariḥ svayam //

paśyatv idānīm evaiṣa harisaṃstavajaṃ phalam
kākolakaṅkagṛdhrebhyo hy asyāṅgaṃ saṃvibhajyatām //

athoddhṛtāstrā daiteyas tarjayantaḥ pragarjitaiḥ
acyutasya priyaṃ bhaktaṃ taṃ jagnuḥ patinoditāḥ //

prahlādo 'pi prabhuṃ natvā dhyānavajraṃ samādade
akṛtrimarasam bhaktaṃ tam itthaṃ dhyānaniścalam //

rarakṣa bhagavān viṣṇuḥ prahlādaṃ bhaktaduḥkhahṛt
athālabdhapadāny asya gātre śastrāṇi rakṣasām //

nīlābjaśakalānīva petuś chinnāny anekadhā
kiṃ prākṛtāni śastrāṇi kariṣyanti haripriye //

tāpatrayamahāstraughaḥ sarvo 'py asmād bibheti vai
pīḍayanti janāṃs tāvad vyādhayo rākṣasā grahāḥ //

yāvad guhāśayaṃ viṣṇuṃ sūkṣmaṃ ceto na vindati
te tu bhagnāstraśakalaiḥ pratīpotthair itas tataḥ //

hanyamānā nyavartanta sadyaḥ phaladadair iva
na citraṃ vibudhānāṃ tad ajñānāṃ vismayāvaham //

vaiṣṇavaṃ balam ālokya rājā nūnaṃ bhayaṃ dadhau
punas tasya vadhopāyaṃ cintayan sa sudurmatiḥ //

samādiśat samāhūya daṃdaśūkān sudurviṣān
aśastravadhayogyo 'yam asmayo haritoṣakṛt //

tasmād bhavadibhir acirād hanyatāṃ garalāyudhāḥ
hiraṇyakaśipoḥ śrutvā vacanaṃ te bhujaṃgamāḥ
tasyājñāṃ jagṛhur mūrdhnā praharṣād deśavartinaḥ //

atha jvaladdaśanakarāladaṃṣṭriṇa sphuṭasphuraddaśanasahasrabhīṣaṇāḥ
akarṣakā harimahisvakarṣakā haripriyaṃ drutataram āpatan ruṣā //

garāyudhās tvacam api bhettum alpikāṃ vapuṣyajasmṛtibaladurbhidākṛteḥ
alaṃ na te harivapuṣaṃ tu kevalaṃ vidaśya taṃ nijadaśanair vinā kṛtāḥ //

tataḥ sravatkṣatajaviṣaṇṇamūrtayo dvidhākṛtādbhutadaśanā bhujaṃgamāḥ
sametya te ditijapatiṃ vyajijñapan viniḥśvasatpracalaphaṇā bhujaṃgamāḥ //

prabho mahīdhrān api bhasmaśeṣāṃs tasminn aśaktās tu tadaiva vadhyāḥ
mahānubhāvasya tavātmajasya vadhe niyuktvā daśanair vinā kṛtāḥ //

itthaṃ dvijihvāḥ kaṭhinaṃ nivedya yayur visṛṣṭāḥ prabhuṇākṛtārthāḥ
vicintayantaḥ pṛthuvismayena prahlādasāmarthyanidānam eva //

athāsureśaḥ sacivair vicārya niścitya sūnuṃ tam adaṇḍasādhyam
āhūya sāmnā praṇataṃ jagāda vākyaṃ sadā nirmalapuṇyacittam
prahlāda duṣṭo 'pi nijāṅgajāto na vadhya ity adya kṛpā mamābhūt //

tatas tūrṇaṃ samāgatya daityarājapurohitāḥ
mūḍhāḥ prāñjalayaḥ prāhur dvijāḥ śāstraviśāradāḥ //

trailokyaṃ kampate deva bhṛśaṃ tvayy abhikāṅkṣiṇi
prahlādas tvāṃ na jānāti kruddhaṃ svalpo mahābalam //

tad alaṃ deva roṣeṇa dayāṃ kartuṃ tvam arhasi
putraḥ kuputratām eti na mātāpitarau kadā //

uktveti kuṭilaprajñaṃ daityaṃ daityapurohitāḥ
ādāya tadanujñātaṃ prahlādaṃ dhīdhanaṃ yayuḥ //