Mokṣopāya · Chapter 5.11

iti sañcintya janako yathāprāptāṃ kriyām asau /
asaktaḥ kartum uttasthau dinaṃ dinapatir yathā //

iṣṭāniṣṭāḥ parityajya cetasā vāsanās svayam /
yathāprāptaṃ cakārāsau jāgrad eva suṣuptavat //

sampādya tad ahaḥkāryam āryāvarjanapūrvakam /
anayac charvarīm ekas tathaiva dhyānalīlayā //

manas samarasaṃ kṛtvā saṃśāntaviṣayabhramam /
śarvaryāṃ kṣīyamāṇāyām itthaṃ cittam abodhayat //

citta cañcalavistāra ātmano na sukhāya te /
śamam ehi śamāt tāta sukhaṃ sāram avāpya te //

yathā yathā vikalpaughaṃ saṅkalpayasi helayā /
tathā tathaiti sphāratvaṃ saṃsāras tava cittaka //

śataśākhatvam āyāti sekena viṭapī yathā /
anantādhitvam āyāsi śaṭha bhogecchayā tathā //

cintājālavilāsotthā imās saṃsārasṛṣṭayaḥ /
tasmāt tyaktvā vicitrāṃ tvaṃ cintām upaśamaṃ vraja //

saṃsārasṛṣṭiṃ taralām imāṃ tulaya sundara /
asyāś cet sāram āpnoṣi tad enām eva saṃśraya //

āsthām asmāt parityajya dṛśyād darśanalālasa /
maitad gṛhāṇa mā muñca śuddhayā viharecchayā //

idaṃ dṛśyam asat sad vāpy udetv astam upaitu vā /
sādho vivaśatāṃ gaccha maitadīyair guṇāguṇaiḥ //

manāg api na sambandhas tava dṛśyena vastunā /
avidyamānarūpeṇa sambandhaḥ kila kīdṛśaḥ //

asat tvam etac ca na sad dvayor evāsatos satoḥ /
sambandha iti citreyam apūrvaivākṣarāvalī //

asad etad bhavat sac cet tathāpi kila sundara /
saṅgas sadasatoḥ kīdṛg vada tvaṃ mṛtajīvatoḥ //

citta tvam atha dṛśyaṃ ca dve eva yadi sanmaye /
sadā sthite tat prasaraḥ kuto harṣaviṣādayoḥ //

tasmān mā bhava mūḍhaṃ tvaṃ mā samullāsam āhara /
akṣubdhāṃ buddhim ātiṣṭha bhavya tyaja bhavasthitim //

tindukālātavad vyartham ātmany eva parijvalat /
mā mohamalam āsādya mandatāṃ gaccha durmate //

na tad ihāsti samunnatam uttamaṃ vrajasi yena parāṃ paripūrṇatām /
tad avalambya balād atidhīratāṃ jahihi cañcalatāṃ śaṭha re manaḥ //