Mokṣopāya · Chapter 5.10

iti cintayatas tasya puras sampraviveśa ha /
pratīhāraḥ prage bhānos syandanāgram ivāruṇaḥ //

deva dosstambhaviśrāntasamastavasudhābhara /
sampādayottiṣṭha dinavyāpāraṃ nṛpatocitam //

etāḥ kusumakarpūrakuṅkumāmbughaṭās striyaḥ /
snānabhūmau sthitās sajjā nadyo mūrtiyutā iva //

eṣā kamalakalhārakānanabhrāntaṣaṭpadā /
kṛtā kamalinī stryarthaṃ racitāṃśukamaṇḍapā //

etāḥ kamalinītīrabhuvaś chattraiḥ prapūritāḥ /
sacāmararathebhāśvais snānāvasarasevinām //

samagrasumanaḥpūrṇai ratnauṣadhipariplutaiḥ /
sajjīkṛtāḥ paṭalakair devārcanabhuvas tava //

snātaḥ pavitrahastaś ca parijaptāghamarṣaṇam /
tvām eva prekṣate deva dakṣiṇārho dvijavrajaḥ //

calaccāmarahastābhiḥ pālyante parameśvara /
sajjīkṛtās tu kāntābhiś śītā bhojanabhūmayaḥ //

śīghram uttiṣṭha bhadraṃ te niyataṃ kāryam ācara /
na kālam ativartante mahāntas sveṣu karmasu //

pratīhārapatāv ittham uktavaty atha pārthivaḥ /
tathaiva cintayām āsa citrāṃ saṃsārasaṃsthitim //

kiyanmātram idaṃ nāma rājyaṃ sukham iti sthitam /
na prayojanam etena mameha kṣaṇabhaṅginā //

sarvam eva parityajya mithyāḍambarasambhramam /
ekānta eva tiṣṭhāmi saṃśānta iva vāridhiḥ //

alam ebhir asatprāyair mama bhogavijṛmbhitaiḥ /
tyaktvā sarvāṇi karmāṇi sukhaṃ tiṣṭhāmi kevalaḥ //

citta cāturyam etasmād bhogābhyāsakusambhramāt /
tyaja janmajarājāḍyajālajambālaśāntaye //

daśāsu yāsu yāsv eva sambhramaṃ citta paśyasi /
tābhya evātivirataṃ paramaṃ sukham eṣyasi //

pravṛttaṃ san nivṛttaṃ sad bhūyo bhūyaś ciraṃ ciram /
bhogabhūmiṣu sarvāsu citta tṛptiṃ na gacchasi //

tasmāt tavālam anayā tucchayā bhogacintayā /
bhavaty akṛtrimā tṛptir yenābhipata tat tatam //

iti sañcintya janakas tūṣṇīm eva babhūva ha /
śāntacāpalacetastvāl lipikarmārpitopamaḥ //

pratīhāro 'pi novāca gauraveṇa bhayena ca /
punarvākyaṃ mahīpānāṃ cittavṛttiṣv aśīlitam //

tūṣṇīm atha kṣaṇaṃ sthitvā janako janajīvitam /
punas sañcintayām āsa manasā śamaśālinā //

kim upādeyam astīha yatnāt saṃsādhayāmi yat /
kasmin vastuni badhnāmi dhṛtiṃ nāśavivarjite //

kiṃ me kriyāparatayā kiṃ niṣkriyatayāpi vā /
na tad asti vināśena varjitaṃ yat kiloditam //

kriyāvān akriyo vāstu kāyo 'yam asadutthitaḥ /
satas sthirasya śuddhasya citaḥ kā nāma me kṣatiḥ //

nābhivāñchāmy asamprāptaṃ samprāptaṃ na tyajāmy aham /
svastha ātmani tiṣṭhāmi yan mamāsti tad astu me //

na mameha kṛtenārtho nākṛteneha kaścana /
kriyayākriyayā vāpi yat prāpyaṃ sad asat sataḥ //

akurvataḥ kurvato vā yuktāyuktāḥ kriyā mama /
nābhivāñchitam astīha yad upādeyatāṃ gatam //

tad utthāya kramaprāptāṃ kāyo 'yaṃ prakṛtāṃ kriyām /
karotv aspanditāṅgas tu kim ayaṃ sādhayiṣyati //

sthite manasi niṣkāme same vigatarañjane /
kāyāvayavajau kāryaspandāspandau phale samau //

karmajāsu phalaśrīṣu manasaḥ kartṛbhoktṛte /
tasmin praśamam āyāte kṛtam apy akṛtaṃ nṛṇām //

yo niścayo 'ntaḥ puruṣasya rūḍhaḥ kriyāsv asau tanmayatām upaiti /
anāmayaṃ me padam āgatā dhīr adhīratām antar alaṃ tyajāmi //