Mokṣopāya · Chapter 4.27
evaṃsampannam evaitan nakiñcid api saṃsthitam /
śūnyam eva nabhomātraṃ manovilasitaṃ param //
na deśakālāv etena brahmāṇḍenāvṛtau kvacit /
manāg api mahārūpavatāpy ākāśarūpiṇā //
etat saṅkalpamātrātma svapnadṛṣṭapuropamam /
yatraitat tatra niśśūnyaṃ kevalaṃ vyoma saṃsthitam //
abhittirāgaracanam api dṛṣṭam asanmayam /
akṛtaṃ kṛtam evaitad vyomni citraṃ vicitrakam //
manasā kalpitaṃ sarvaṃ dehādibhuvanatrayam /
saṃsṛtau kāraṇaṃ caitac cakṣur ālokane yathā //
ābhāsamātraṃ hi jagad ghaṭāvaṭapaṭakramaiḥ /
āvartate na sadrūpāḥ pṛthak kuḍyādayas sthitāḥ //
manasedaṃ śarīraṃ hi nivāsārthaṃ prakalpitam /
krimiṇā kośakāreṇa svātmakośa iva svayam //
na tad asti na yan nāma cetas saṅkalpamantharam /
na karoti na cāpnoti durgam apy atiduṣkaram //
sarvaśaktau pare deve kā nāma nanu śaktayaḥ /
na sambhavanty āvriyate yābhir antar manoguhā //
sattāsatte padārthānāṃ sarveṣāṃ sarvadaiva hi /
mahābāho sambhavatas sarvaśaktau vibhau sati //
paśya bhāvanayā prāptaṃ manasā pādmajaṃ vapuḥ /
tasmāt tatkalanaṃ rāma sarvaśaktiyutaṃ viduḥ //
svasaṅkalpaiḥ kṛtās sarge devāsuranarācarāḥ /
svasaṅkalpopaśamane śāmyanty asnehadīpavat //
ākāśasadṛśaṃ sarvaṃ kalpanāmātrajṛmbhitam /
jagat paśya mahābuddhe sudīrghaṃ svapnam utthitam //
na jāyate na mriyate iha kaścit kadācana /
pāramārthyena sumate mithyā sarvaṃ pravartate //
na vṛddhim eti no nāśaṃ yatra kiñcit kadācana /
rekhātaruvane tatra kasya nāma ca khaṇḍanā //
bhramabhūtaṃ svakāyaṃ tvam apaśyan nipuṇaṃ dṛśā /
rāghavāghahatasvāntaḥ kim ajña iva bhāṣase //
mṛgatṛṣṇā yathā tāpān manaso 'tiśayāt tathā /
asanta eva dṛśyante sarve brahmādayo 'py amī //
dvicandravibhramaprakhyā manorathavad utthitāḥ /
mithyājñānamayās sarve jagaty ākārarāśayaḥ //
yathā nauyāyino mithyā sthāṇuspandamatis tathā /
asatyaivotthitā nityam ākārāṇāṃ paramparā //
indrajālam idaṃ viddhi māyāracitapañjaram /
manomanananirmāṇaṃ na san nāsad iva sthitam //
brahmaivedaṃ jagat sarvam anyatāyās tv ataḥ kutaḥ /
prasaṅgaḥ kīdṛśaḥ ko 'sau kva cāsau paritiṣṭhati //
ayaṃ girir ayaṃ sthāṇur ity āḍambaravibhramaḥ /
manaso bhāvanādārḍhyād asat sad iva lakṣyate //
prapañcacaturārambham antas tuccham idaṃ jagat /
sakāmatṛṣṇāmananaṃ tyaktvānyad rāma bhāvaya //
yathā svapne mahārambho bhrāntir eva na vastusat /
dīrghasvapnaṃ tathaivedaṃ viddhi cittopakalpitam //
dṛśyamānamahābhogaṃ gṛhyamāṇam avastukam /
kośam āśābhujaṅgīnāṃ saṃsārāḍambaraṃ tyaja //
asad etad iti jñātvā mātra bhāvaṃ niveśaya /
anudhāvati kaḥ prājño vijñāya mṛgatṛṣṇikām //
svasaṅkalpottharūpāḍhyāṃ manorathamayīṃ striyam /
yo 'nugacchati mūḍhātmā duḥkhasyaiva sa bhājanam //
vastuny asati loko 'yaṃ yātu kāmam avastuni /
yas tu vastu parityajya yāty avastu sa naśyati //
manovyāmoha evedaṃ rajjvām ahibhayaṃ yathā /
bhāvanāmātravaicitryāc ciram āvartate jagat //
asadabhyuditair bhāvair jalāntaścandracañcalaiḥ /
vañcyate bāla eveha na tattvajño bhavādṛśaḥ //
ya imaṃ guṇasaṅghātaṃ bhāvayan sukham īhate /
pramārṣṭi sa jaḍo jāḍyaṃ vahnāv appratibimbite //
asad evedam ābhogi dṛśyate dṛśyapañjaram /
manomanananirmāṇaṃ hṛdaye nagaraṃ yathā //
idaṃ cittecchayodeti līyate ca tadicchayā /
mithyaiva dṛśyate sphāraṃ gandharvanagaraṃ yathā //
rāma naṣṭe jagaty asmin na kiñcid api naśyati /
yukte 'pi ca jagaty asmin na kiñcid api yujyate //
manaḥprakalpite bhagne hṛdi vistīrṇapattane /
vṛddhiṃ vopagate brūhi kiṃ vṛddhaṃ kasya kiṃ kṣataṃ //
krīḍārthena yathodeti bālānāṃ hṛdi pattanam /
manasā tadvad evedam udety avirataṃ jagat //
na kiñcit kasyacin naṣṭam indrajālajale yathā /
bhraṣṭe naṣṭe tathaivāsmin saṃsāre vibhavotthite //
yad asat tad asat syāc cet tat kiṃ kasya kila kṣatam /
ato harṣaviṣādābhyāṃ saṃsāro nāma nāspadam //
asad eva yad atyantaṃ tasmin kiṃ nāma naśyati /
nāśābhāve hi duḥkhasya kaḥ prasaṅgo mahāmate //
sad eva vā yad atyantaṃ tasya kiṃ nāma naśyati /
brahmaivedaṃ jagat sarvaṃ sukhaduḥkhe kim utthite //
sarvatrāsatyabhūte 'smin prapañcaikāntakāriṇi /
saṃsāre kim upādeyaṃ prājño yad abhivāñchatu //
sarvatra satyabhūte 'smin brahmatattvamaye 'pi ca /
kiṃ syāt tribhuvane heyaṃ prājñāḥ pariharantu yat //
asat sad vā jagaj jñasya tenāsau sukhaduḥkhayoḥ /
agamya eva mūrkhas tu tṛtīyāṃśena duḥkhitaḥ //
ādāv ante 'pi yan nāsti vartamāne 'pi san na tat /
yo 'bhivāñchaty asad rāma tasyāsattaiva śiṣyate //
ādāv ante ca yat satyaṃ vartamāne sad eva tat /
yasya sarvaṃ sad eva syāt tasya sattaiva śiṣyate //
asatyabhūtaṃ toyāntaś candravyomalatādikam /
bālā evābhivāñchanti manomohāya nottamāḥ //
bālo hi vitatākārair vasturiktaiḥ prayojanaiḥ /
santoṣam ety anantāya duḥkhāya na sukhāya tu //
tasmān mā bhava bālas tvaṃ rāma rājīvalocana /
anityatām ihālokya nityam āśraya susthiram //
asad idam akhilaṃ mayā sametaṃ tv iti vigaṇayya viṣāditāstu mā te /
sad iha hi sakalaṃ mayā sametaṃ tv iti ca vilokya viṣāditāstu mā te //
ity uktavaty atha munau divaso jagāma sāyantanāya vidhaye 'stam ino jagāma /
snātuṃ sabhā kṛtanamaskaraṇā jagāma śyāmākṣaye ravikaraiś ca sahājagāma //
Original text: Mokṣopāya · Edition: Susanne Krause-Stinner Das erste und zweite Buch: Vairāgyaprakaraṇa; Mumukṣuvyavahāraprakaraṇa Wiesbaden Harrassowitz Walter Slaje Anonymus Casmiriensis: Mokṣopāya. Historisch-kritische Gesamtausgabe 1 Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz. Veröffentlichungen der Indologischen Kommission / Veröffentlichungen der Fächergruppenkommission für Außereuropäische Sprachen und Kulturen. Stu · Data entry Walter Slaje Susanne Krause-Stinner Peter Stephan Anett Krause Jürgen Hanneder Stanislav Jager · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0