Matsya Purana · Chapter 134

pūjyamāne rathe tasmiṃl lokairdeve rathe sthite
pramatheṣu nadatsūgraṃ pravadatsu ca sādhviti //

īśvarasvaraghoṣeṇa nardamāne mahāvṛṣe
jayatsu vipreṣu tathā garjatsu turageṣu ca //

raṇāṅgaṇātsamutpatya devarṣirnāradaḥ prabhuḥ
kāntyā candropamastūrṇaṃ tripuraṃ puramāgataḥ //

autpātikaṃ tu daityānāṃ tripure vartate dhruvam
nāradaścātra bhagavān prādurbhūtastapodhanaḥ //

āgataṃ jaladābhāsaṃ sametāḥ sarvadānavāḥ
uttasthurnāradaṃ dṛṣṭvā abhivādanavādinaḥ //

tamarghyeṇa ca pādyena madhuparkeṇa ceśvarāḥ
nāradaṃ pūjayāmāsur brahmāṇamiva vāsavaḥ //

teṣāṃ sa pūjāṃ pūjārhaḥ pratigṛhya tapodhanaḥ
nāradaḥ sukhamāsīnaḥ kāñcane paramāsane //

mayastu sukhamāsīne nārade nāradodbhave
yathārhaṃ dānavaiḥ sārdham āsīno dānavādhipaḥ //

āsīnaṃ nāradaṃ prekṣya mayastvatha mahāsuraḥ
abravīdvacanaṃ tuṣṭo hṛṣṭaromānanekṣaṇaḥ //

autpātikaṃ pure 'smākaṃ yathā nānyatra kutracit
vartate vartamānajña vada tvaṃ hi ca nārada //

dṛśyante bhayadāḥ svapnā bhajyante ca dhvajāḥ param
vinā ca vāyunā ketuḥ patate ca tathā bhuvi //

aṭṭālakāśca nṛtyante sapatākāḥ sagopurāḥ
hiṃsa hiṃseti śrūyante giraśca bhayadāḥ pure //

nāhaṃ bibhemi devānāṃ sendrāṇāmapi nārada
muktvaikaṃ varadaṃ sthāṇuṃ bhaktābhayakaraṃ haram //

bhagavannāstyaviditam utpāteṣu tavānagha
anāgatamatītaṃ ca bhavāñjānāti tattvataḥ //

tadetanno bhayasthānam utpātābhiniveditam
kathayasva muniśreṣṭha prapannasya tu nārada //

ityukto nāradastena mayenāmayavarjitaḥ //

śṛṇu dānava tattvena bhavantyautpātikā yathā
dharmeti dhāraṇe dhātur māhātmye caiva paṭhyate
dhāraṇācca mahattvena dharma eṣa nirucyate //

sa iṣṭaprāpako dharma ācāryairupadiśyate
itaraścāniṣṭaphala ācāryairnopadiśyate //

utpathānmārgamāgacchen mārgācceva vimārgatām
vināśastasya nirdeśya iti vedavido viduḥ //

tvamadharmarathārūḍhaḥ sahaibhirmattadānavaiḥ
apakāriṣu devānāṃ kuruṣe tvaṃ sahāyatām //

tadetānyevamādīni utpātāveditāni ca
vaināśikāni dṛśyante dānavānāṃ tathaiva ca //

eṣa rudraḥ samāsthāya mahālokamayaṃ ratham
āyāti tripuraṃ hantuṃ maya tvāmasurānapi //

sa tvaṃ mahaujasaṃ nityaṃ prapadyasva maheśvaram
yāsyase saha putreṇa dānavaiḥ saha mānada //

ityevamāvedya bhayaṃ dānavopasthitaṃ mahat
dānavānāṃ punardevo deveśapadamāgataḥ //

nārade tu munau yāte mayo dānavanāyakaḥ
śūrasaṃmatamityevaṃ dānavānāha dānavaḥ //

śūrāḥ stha jātaputrāḥ stha kṛtakṛtyāḥ stha dānavāḥ
yudhyadhvaṃ daivataiḥ sārdhaṃ kartavyaṃ cāpi no bhayam //

jitvā vayaṃ bhaviṣyāmaḥ sarve 'marasabhāsadaḥ
devāṃśca sendrakānhatvā lokānbhokṣyāmahe 'surāḥ //

aṭṭālakeṣu ca tathā tiṣṭhadhvaṃ śastrapāṇayaḥ
daṃśitā yuddhasajjāśca tiṣṭhadhvaṃ prodyatāyudhāḥ //

purāṇi trīṇi caitāni yathāsthāneṣu dānavāḥ
tiṣṭhadhvaṃ laṅghanīyāni bhaviṣyanti purāṇi ca //

namogatāstathā śūrā devatā viditā hi vaḥ
tāḥ prayatnena vāryāśca vidāryāścaiva sāyakaiḥ //

iti danutanayānmayastathoktvā suragaṇavāraṇavāraṇe vacāṃsi
yuvatijanaviṣaṇṇamānasaṃ tat tripurapuraṃ sahasā viveśa rājā //

atha rajataviśuddhabhāvabhāvo bhavamabhipūjya digambaraṃ sugīrbhiḥ
śaraṇamupajagāma devadevaṃ madanāryandhakayajñadehaghātam //

mayamabhayapadaiṣiṇaṃ prapannaṃ na kila bubodha tṛtīyadīptanetraḥ
tadabhimatamadāttataḥ śaśāṅkī sa ca kila nirbhaya eva dānavo 'bhūt //