Mānavagṛhyasūtra · Chapter 2.13

iti dvitīyapuruṣe dvādaśaḥ khaṇḍaḥ //12//
trayodaśaḥ khaṇḍaḥ
athātaḥ ṣaṣṭhīkalpaṃ vyākhyāsyāmaḥ

śuklapakṣasya pañcabhyāṃ pratyaṅmukho haviṣyamannamaśrīta

adhaḥ śayīta darbheṣu śālīpalāleṣu vā prākśirā brahmacārī

śvobhūta udita āditye snānaṃ pānaṃ bhojanamanulepanaṃ srajo vāsāṃsi na pratyācakṣīta

yāvaddadyāttāvadaśnīyādyadyaddadyāttadaśnīyādanyatrāmedhya--pātakibhyo 'bhiniviṣṭakavarjanam

astamita āditye payasi sthālīpākaṃ śrapayitvāthaitairnāmadheyairjuhoti
dhanadāṃ vasumīśānāṃ kāmadāṃ sarvakāminām
puṇyāṃ yaśasvinīṃ devīṃ ṣaṣṭhīṃ śakra juṣasva me //
nandī bhūtiśca lakṣmīścādityā ca yaśasvinī
sumanā vāk ca siddhiśca ṣaṣṭhī me diśatāṃ dhanam //
putrānpaśūndhanaṃ dhānyaṃ bahvaścājagaveḍakam
manasā yatpraṇītaṃ ca tanme diśatu havyabhuk //
kānadāṃ rajanīṃ viśvarūpāṃ ṣaṣṭhīmupavarttatu me dhanam
sāma kāma kāmapatnī ṣaṣṭhī me diśatāṃ dhanam //
ākṛtiḥ prakṛtivarcanī dhāvaniḥ padmacāriṇī manmanā bhava svāhā //
gandhadvārāṃ durādharṣāṃ nityapuṣṭāṃ karīṣiṇīm
īśvarīṃ sarvabhūtānāṃ tāmihopahvaye śriyam /
nānāpatrakā (ka) sā devī puṣṭiścātisarasvatī
ariṃ devīṃ prapadyeyamupavarttayatu me dhanam //
hiraṇyaprakārādevi māṃ vara āgacchatvāyuryaśaśca svāhā //
aśvapūrṇāṃ rathamadhyāṃ hastinādapramodinīm /
śriyaṃ devīmupavhaye śrīrmādevī juṣatām //
upayantu māṃ devagaṇāstyā(nā)gāśca tapasā saha /
prādurbhūto 'smi rāṣṭre 'smin śrīḥ śraddhāṃ (kīrtiṃ vṛddhiṃ ga. ca.) dadhātu me //
śriyai svāhā, hriyai svāhā, lakṣmyai svāhā, upalakṣmyai svāhā, nanhāyai svāhā, haridrāyai svāhā, ṣaṣṭhyai svāhā, samṛddhyai svāhā, jayāyai svāhā, kāmāyai svāheti

jayaprabhṛti samānam

ṣaṇmāsānprayuñjīta trīnvobhayataḥ pakṣān

śatasāhasrasaṃyoga ekavaro vā

gairanaḍvāṃśca dakṣiṇā