Mānavagṛhyasūtra · Chapter 2.14
iti dvitīye trayodaśaḥ khaṇḍaḥ //13//
caturdaśaḥ khaṇḍaḥ
athāto vināyakānvayākhyāsyāmaḥ
śālakaṭaṅkaṭaśca kūṣmāṇḍarājaputraścosmitaśca devayajanaśceti
etairadhigatānāmimāni rupāṇi bhavanti
loṣṭhaṃ mṛdgāti
tṛṇāni cchinatti
aṅgeṣu lekhān likhati
apasvapnaṃ paśyati
muṇḍān paśyati
jaṭilān paśyati
kāṣāyavāsasaḥ paśyati
/
uṣṭrānsūkarān gardabhāndivākīrtyādīnanyāṃścāprayatānsvapnānpaśyati
antarikṣaṃ krāmati
adhvānaṃ vrajanmanyate pṛṣṭhato me kaścidanuvrajati
etaiḥ khaluvināyakairāviṣṭā rājaputrā lakṣaṇavanto rājyaṃ na labhante
kanyāḥ patikāmā lakṣaṇavatyo bhartṝnna labhante
striyaḥ prajākāmā lakṣaṇavatyaḥ prajāṃ na labhante
strīṇāmācāravatīnāmapatyāni mriyante
śrotriyo 'dhyāpaka ācāryatvaṃ na prāpnoti
adhyetṝṇāmadhyayane mahāvighnāni bhavanti // ManGS_2,14. 19 //
vaṇijāṃ vaṇikpatho vinaśyati
kṛṣikarāṇāṃ kṛṣiralpaphasā bhavati
teṣāṃ prāyaścittam
mṛgākharakulāyamṛttikārocanā guggulāḥ
caturbhyaḥ prasravaṇebhyaścaturudakumbhānavyaṅgānāharet
sarvagandhasarvarasasarvauṣadhīḥ sarvaratnāni copakalpaya pratisaradadhimadhughṛtamiti
etān saṃbhārānsaṃsṛjya ṛṣabhacarmāruhyāthainaṃ--
sahasrākṣaṃ śatadhāramṛṣibhiḥ pāvanaṃ kṛtam /
tābhiṣṭvābhiṣiñcāmi pāvamānīḥ punantu tvā //
agninā dattā, indreṇa dattā, somena dattā, varuṇena dattā, vāyunā dattā,viṣṇunā dattā bṛhaspatinā dattā, viśvairdevairdattaḥ, sarvairdevairdattā oṣadhaya āpo varuṇasaṃmitāstābhiṣṭvābhiṣiñcāmi pāvamānīḥ punantu tveti
sarvatrānuṣajati--
yatte keśeṣu dairbhāgyaṃ sīmante tatra mūrddhani /
lalāṭe karṇayorakṣṇorāpasta----tu te sadā //
bhagaṃ te varuṇe rājā bhra---sūryo bṛhaspatiḥ /
bhagamindraśca vāyuśca---saptarṣayo daduḥ //
iti
adhista--- niśāyāṃ sadyaḥ pīḍitasarṣapatailamamaudumbareṇa sruveṇa --- catasra āhutirjuhoti (oṃ) śālakaṭaṅkaṭāya sva-- kūṣmāḍarājaputrāya svāhā, usmitāya svāhā, devayajanāyā svāheti
ata ūrdhvaṃ grāmacatuṣpathe nagaracatuṣpathe nigamacatuṣpathe sarvatomukhāndarbhānāstīrya nave śūrpe balimupaharati phalīkṛtāṃstaṇḍulānaphalīkṛtāṃstaṇḍulānāmaṃ māṃsaṃ pakvaṃ māṃsamāmānmatsyānpakvānmatsyān āmānapūpānpakvānapūpānpiṣṭāngandhānapiṣṭāngandhā---- madhupānaṃ maireyapānaṃ surāpānaṃ muktaṃ mālyaṃ grathithaṃ mālyaṃ raktaṃ mālyaṃ śuklaṃ mālyaṃ raktapītaśuklakṛṣṇanīlaharitacitravāsāṃsi mākalmāṣamūlabhalamiti
atha devānāmāvāhanaṃ vimukhaḥ śeyeno bako yakṣaḥ kalaho bhīrurvināyakaḥ kūṣmāṇḍarā---- yajñāvikṣepī kulaṅgāpamāro yūpakeśī sūparakroḍī haimavato, jambhako virūpākṣo lohitākṣo vaiśravaṇo mahāseno mahādevo mahārāja iti /
ete me devāḥ prīyantāṃ prītā māṃ prīṇayantu tṛptā māṃ tarpayantviti
adhiṣṭhiter'ddharātra ācāryo grahānupatiṣṭhate /
bhagavati bhagaṃ me dedi, varṇavati varṇaṃ me dehi, rūpavati rūpaṃ me dehi, tejasvini tejo me dehi, yaśasvini yaśo me dehi, putravati putrānme dehi, sarvavati sarvānkāmānme pradehīti
ata ūrdhvamudita āditye vimale sumuhūrtte sūryapūjāpūrvakamardhyadānamupasthānaṃ ca--
namaste astu bhagavan śataraśme tamonuda jahi me deva daurbhagyaṃ saubhāgyena māṃ saṃyojayasva //
iti
atha brāhmaṇatarpaṇam
ṛṣabo dakṣiṇā
Original text: Mānavagṛhyasūtra (= Maitrāyaṇīyamānavagṛhyasūtra) · Edition: Ramakrishna Harshaji Sastri: Mānavagṛhyasūtra of the Mitrāyaṇīya Śākhā, Baroda : Central Library 1926 (Gaekwad's Oriental Series, 35) · Data entry members of the Sansknet Project · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0