માનવગૃહ્યસૂત્ર · અધ્યાય 2.13

ઇતિ દ્વિતીયપુરુષે દ્વાદશઃ ખણ્ડઃ ॥12॥
ત્રયોદશઃ ખણ્ડઃ
અથાતઃ ષષ્ઠીકલ્પં વ્યાખ્યાસ્યામઃ

શુક્લપક્ષસ્ય પઞ્ચભ્યાં પ્રત્યઙ્મુખો હવિષ્યમન્નમશ્રીત

અધઃ શયીત દર્ભેષુ શાલીપલાલેષુ વા પ્રાક્શિરા બ્રહ્મચારી

શ્વોભૂત ઉદિત આદિત્યે સ્નાનં પાનં ભોજનમનુલેપનં સ્રજો વાસાંસિ ન પ્રત્યાચક્ષીત

યાવદ્દદ્યાત્તાવદશ્નીયાદ્યદ્યદ્દદ્યાત્તદશ્નીયાદન્યત્રામેધ્ય--પાતકિભ્યો ઽભિનિવિષ્ટકવર્જનમ્

અસ્તમિત આદિત્યે પયસિ સ્થાલીપાકં શ્રપયિત્વાથૈતૈર્નામધેયૈર્જુહોતિ
ધનદાં વસુમીશાનાં કામદાં સર્વકામિનામ્
પુણ્યાં યશસ્વિનીં દેવીં ષષ્ઠીં શક્ર જુષસ્વ મે ॥
નન્દી ભૂતિશ્ચ લક્ષ્મીશ્ચાદિત્યા ચ યશસ્વિની
સુમના વાક્ ચ સિદ્ધિશ્ચ ષષ્ઠી મે દિશતાં ધનમ્ ॥
પુત્રાન્પશૂન્ધનં ધાન્યં બહ્વશ્ચાજગવેડકમ્
મનસા યત્પ્રણીતં ચ તન્મે દિશતુ હવ્યભુક્ ॥
કાનદાં રજનીં વિશ્વરૂપાં ષષ્ઠીમુપવર્ત્તતુ મે ધનમ્
સામ કામ કામપત્ની ષષ્ઠી મે દિશતાં ધનમ્ ॥
આકૃતિઃ પ્રકૃતિવર્ચની ધાવનિઃ પદ્મચારિણી મન્મના ભવ સ્વાહા ॥
ગન્ધદ્વારાં દુરાધર્ષાં નિત્યપુષ્ટાં કરીષિણીમ્
ઈશ્વરીં સર્વભૂતાનાં તામિહોપહ્વયે શ્રિયમ્ ।
નાનાપત્રકા (ક) સા દેવી પુષ્ટિશ્ચાતિસરસ્વતી
અરિં દેવીં પ્રપદ્યેયમુપવર્ત્તયતુ મે ધનમ્ ॥
હિરણ્યપ્રકારાદેવિ માં વર આગચ્છત્વાયુર્યશશ્ચ સ્વાહા ॥
અશ્વપૂર્ણાં રથમધ્યાં હસ્તિનાદપ્રમોદિનીમ્ ।
શ્રિયં દેવીમુપવ્હયે શ્રીર્માદેવી જુષતામ્ ॥
ઉપયન્તુ માં દેવગણાસ્ત્યા(ના)ગાશ્ચ તપસા સહ ।
પ્રાદુર્ભૂતો ઽસ્મિ રાષ્ટ્રે ઽસ્મિન્ શ્રીઃ શ્રદ્ધાં (કીર્તિં વૃદ્ધિં ગ. ચ.) દધાતુ મે ॥
શ્રિયૈ સ્વાહા, હ્રિયૈ સ્વાહા, લક્ષ્મ્યૈ સ્વાહા, ઉપલક્ષ્મ્યૈ સ્વાહા, નન્હાયૈ સ્વાહા, હરિદ્રાયૈ સ્વાહા, ષષ્ઠ્યૈ સ્વાહા, સમૃદ્ધ્યૈ સ્વાહા, જયાયૈ સ્વાહા, કામાયૈ સ્વાહેતિ

જયપ્રભૃતિ સમાનમ્

ષણ્માસાન્પ્રયુઞ્જીત ત્રીન્વોભયતઃ પક્ષાન્

શતસાહસ્રસંયોગ એકવરો વા

ગૈરનડ્વાંશ્ચ દક્ષિણા