Mahabharata · Chapter 7.152

sindhurāje hate tāta samare savyasācinā /
tathaiva bhūriśravasi kimāsīdvo manastadā //

duryodhanena ca droṇastathoktaḥ kurasaṃsadi /
kimuktavānparaṃ tasmāttanmamācakṣva sañjaya //
sañjaya uvāca /

niṣṭānako mahānāsītsainyānāṃ tava bhārata /
saindhavaṃ nihataṃ dṛṣṭvā bhūriśravasameva ca //

mantritaṃ tava putrasya te sarvamavamenire /
yena mantraiṇa nihatāḥ śataśaḥ kṣatriyarṣabhāḥ //

droṇastu tadvacaḥ śrutvā putrasya tava durmanāḥ /
muhūrtamiva ca dhyātvā bhṛśamārto'bhyabhāṣata //
droṇa uvāca /

duryodhana kimevaṃ māṃ vākśarairupakṛntasi /
ajayyaṃ satataṃ saṅkhye bruvāṇaṃ savyasācinam //

etenavārjunaṃ jñātumalaṃ kaurava saṃyuge /
yacchikhaṇḍyavadhīdbhīṣmaṃ pālyamānaḥ kirīṭinā //

avadhyaṃ nihataṃ dṛṣṭvā saṃyuge devadānavaiḥ /
tadaivājñāsiṣamahaṃ neyamastīti bhāratī //

yaṃ puṃsāṃ triṣu lokeṣu sarvaśūramamaṃsma hi /
tasminnipatite bhīṣme kaṃ śeṣaṃ paryupāsmahe //

yānsma tānglahate tāta śakuniḥ kurusaṃsadi / akṣānna te'kṣā niśitā bāṇāste śatrutāpanāḥ /

akṣāṃstu manyase bāṇāñchobhamānāñchitāñśarān ta ete ghnanti nastāta viśikhāḥ pārthacoditāḥ /
tāṃstadā'khyāyamānastvaṃ vidureṇa na buddhavān //

yāstā vilapataścāpi vidurasya mahātmanaḥ /
dhīrasya vāco nāśrauṣīḥ kṣemāya vadataḥ śivāḥ //

tadidaṃ vartate ghoramāgataṃ vaiśasaṃ mahat /
tasyāvamānādvākyasya duḥśāsanakṛtena ca //

yo'vamanya vacaḥ pathyaṃ suhṛdāmāptakāriṇām /
svamataṃ kurute mūḍhaḥ sa śocyo nacirādiva //

yacca naḥ prekṣamāṇānāṃ kṛṣṇāmānāyya tatsabhām /
anarhantīṃ kule jātāṃ sarvadharmānucāriṇīm //

tasyādharmasya gāndhāre phalaṃ prāptamidaṃ mahat /
nocetpāpaṃ pare loke tvamṛcchethāstato'dhikam //

yacca tānpāṇḍavāndyūte viṣameṇa vijitya ha /
prāvrājayastadā'raṇye rauravājinavāsasaḥ //

putrāṇāmiva caiteṣāṃ dharmamācaratāṃ sadā /
druhyetko nu naro loke madanyo brāhmaṇabruvaḥ //

pāṇḍavānāmayaṃ kopastvayā śakuninā saha /
āhṛto dhṛtarāṣṭrasya sammate kuru saṃsadi //

duḥśāsanena saṃyuktaḥ karṇena parivardhitaḥ /
kṣatturvākyamanādṛtya tvayā'byastaḥ punaḥ punaḥ //

sa hi naḥ krodhavṛkṣaśca kṛtamūlo mahātmanām /
tasya puṣpaphale rājannupabhuṅkṣva mahābala //

yattāḥ sarve parābhūtāḥ paryavārayatārjunam /
sindhurājānamāśritya sa vo madhye kathaṃ hataḥ //

kathaṃ tvayi ca karṇe ca kṛpe śalye ca jīvati /
aśvatthāmni ca kauravya nidhanaṃ saindhavo'gamat //

yudhyantaḥ sarvarājānastejasvina upāsate /
sindhurājaṃ paritrātuṃ vo madhye kathaṃ hataḥ //

mayyeva hi viśeṣeṇa tathā duryodhana tvayi /
āśaṃsata paritrāṇamarjunātsa mahīpatiḥ //

tatastasminparitrāṇamalabdhavati phalgunāt /
na kiñcidanupaśyāmi jīvitasthānamātmanaḥ //

majjantamiva cātmānaṃ dhṛṣṭadyumnasya saṃyuge /
paśyāmyahatvā pāñcālānsaha tena śikhaṇḍinā //

tanmāṃ kimabhitapyantaṃ vākśaraireva kṛntasi /
aśaktaḥ sindhurājasya bhūtvā trāṇāya bhārata //

sauvarṇaṃ satyasandhasya dhvajamakliṣṭakarmaṇaḥ /
apaśyanyudhi bhīṣmasya kathamāśaṃsase jayam //

madhye mahārathānāṃ kiṃ śeṣaṃ tatra manyase /
hato bhūriśravāścaiva kiṃ śeṣaṃ tatra manyase //

kṛpa eva ca durdharṣo yadi jīvati pārthiva /
yo nāgātsindhurājasya vartma taṃ pūjayāmyaham //

yatrāpaśyaṃ hataṃ bhīṣmaṃ paśyataste'nujasya vai /
duḥśāsanasya kauravya kurvāṇaṃ karma duṣkaram //

avadhyakalpaṃ saṅgrāme devairapi savāsavaiḥ /
na te vasundharā'stīti tadāhaṃ cintaye nṛpa //

imāni pāṇḍavānāṃ ca sṛjjayānāṃ ca bhārata /
anīkānyādravante māṃ sahitānyadya bhārata //

nāhatvā sarvapāñcalānkavacasya vimokṣaṇam /
kartā'smi samare karma dhārtarāṣṭra hitaṃ tava //

rājanbrūyāḥ sutaṃ me tvamaśvatthāmānamāhave /
na somakāḥ pramoktavyā jīvitaṃ parirakṣatā //

yacca pitrā'nuśiṣṭo'si tadvacaḥ paripālaya /
ānṛśaṃsye dame satye cārjave ca sthiro bhava //

dharmārthakāmakuśalo dharmārthāvapyapīḍayan /
dharmapradhānakāryāṇi kuryāśceti punaḥ punaḥ //

cakṣurmanobhyāṃ santoṣyā viprāḥ pūjyāśca śaktitaḥ /
na caiṣāṃ vipriyaṃ kāryaṃ te hi vahniśikhopamāḥ //

eṣa tvahamanīkāni praviśāmyarisūdana /
raṇāya mahate rājaṃstvayā vākśarapīḍitaḥ //

tvaṃ ca duryodhana balaṃ yadi śakto'si pālaya /
rātrāvapi ca yoddhavyāḥ saṃrabdhāḥ kurusṛñjayāḥ //

evamuktvā tataḥ prāyāddroṇaḥ pāṇvasṛñjayān /
muṣṇankṣatriyatejāṃsi nakṣatrāṇāmivāṃśumān //